Ευρωπαϊκό Κύπελλο θα δω και θα τρελαθώ!

Ο Γιώργος Ζαβλάρης γράφει για την Βασίλισσα του Ελληνικού μπάσκετ, η οποία φέτος έχει κάνει απίστευτα άλματα προόδου και πλέον θυμίζει την ομάδα που θαυμάσαμε λίγο πριν και λίγο μετά το 2000 αλλά και παλαιότερα.

–>

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Η ”καθυστερημένη” σύνταξη του συγκεκριμένου κειμένου οφείλεται στην αδυναμία συνειδητοποίησης των φετινών κατορθωμάτων της ΑΕΚ. Δεν υπήρχε το καθαρό μυαλό την Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ ή και τις προηγούμενες δύο μέρες για να υπάρξει μια σειρά στις σκέψεις, που ήταν κάτι παραπάνω από ευχάριστες. Η Ένωση έχει επιστρέψει πλέον στην κανονικότητα, το μπάσκετ έχει μπει και πάλι στο σπίτι του κόσμου της και τα καλύτερα έρχονται.

Η Βασίλισσα λοιπόν ανήμερα του έπους του 1968 όχι μόνο προκρίθηκε αλλά δεν ηττήθηκε στο Στρασβούργο. Απέναντι πιθανότατα στην καλύτερη ομάδα που μέχρι στιγμής έχει αντιμετωπίσει οι  φέτος μετά τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, πραγματοποίησε δύο εξαιρετικές εμφανίσεις και για αυτό και τελικά δεν αγχώθηκε όσο ίσως περιμέναμε για την πρόκριση. Οι σωστές επιλογές επιθετικά σε συνδυασμό με τον πλουραλισμό και την παθιασμένη άμυνα οδήγησαν στην επιτυχία την ομάδα του Σάκοτα.

Και μπορεί τα παραπάνω να είναι τα τυπικά όμως απέναντι στην Στρασμπούρ η Ένωση ήταν προετοιμασμένη ιδανικά. Παρουσίασε τόσο επιτυχημένο inside game όποτε χρειάστηκε, όσο και σωστή περιφερειακή κυκλοφορία για ελεύθερα σουτ. Ακόμη και στις δύο φετινές νίκες επί των αιωνίων – εξαιρείται ο τελικός κυπέλλου – δεν είδαμε τόσα καλά μαζεμένα. Τα επιτεύγματα μέχρι πριν και το πρώτο παιχνίδι του ΟΑΚΑ δεν είχαν ως αποτέλεσμα να πάρουν τα μυαλά των παικτών αέρα, αλλά να παρουσιαστούν ακόμα καλύτεροι και με σαφώς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Γενικότερα η αλήθεια είναι ότι η χρονιά είναι ήδη επιτυχημένη. Κύπελλο, πρόκριση στο Final 4 του Champions League, πρώτη νίκη μετά από 10 χρόνια σε αγώνα κανονικής διάρκειας επί ενός εκ των δύο αιωνίων. Ωστόσο επειδή Final 4 στο σπίτι σου δεν έχεις και την ευκαιρία συχνά να παίξεις, ο στόχος πλέον είναι και η Ευρωπαϊκή κούπα. Και βλέποντας τις δυνατότητες του δικεφάλου και υπολογίζοντας ότι το ΟΑΚΑ θα είναι ”καμίνι” τότε εκτιμώ ότι υπάρχουν αρκετές πιθανότητες πέρα από πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο να πανηγυρίζουμε και Champions League στο μπάσκετ το ΣαββατοΚύριακο 5-6 Μαίου.

Στόχος επίσης είναι και η 3η θέση στην Basket League στην κανονική διάρκεια. Και τη Τετάρτη του Πάσχα η ΑΕΚ υποδέχεται τον ΠΑΟΚ και πέρα από τα χειροκροτήματα για τους θριαμβευτές πρέπει να αντιληφθούν όλοι ότι είναι και αρκετά κρίσιμος για την τελική κατάταξη ο αγώνας αυτός. Να δείξουμε την δυναμική μας και σε αυτό το παιχνίδι, να ”φωνάξουμε” για άλλη μια φορά φέτος ότι Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.

Ολοκληρώνοντας να σταθώ και στον πολυτιμότερο κατά την άποψη μου παίκτη των προημιτελικών. Όλοι έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, αλλά ένας για μένα ξεχώρισε και πρέπει να το γράψω. Ο Κέβιν Πάντερ είναι αυτός. Τρομερός παίκτης, τεράστια τύχη που τον έχει η ΑΕΚ και που τον ”τσίμπησε” την κατάλληλη στιγμή. Ο Πάντερ ήταν ο πρώτος σκόρερ και στους δύο αγώνες με την Στρασμπούρ και μάλιστα με πολύ κρίσιμα καλάθια. Εκτιμώ πάρα πολύ τον συγκεκριμένο γιατί μπορεί να μην βάλει 36 πόντους σαν τον σούπερσταρ Χάρις, αλλά είναι αδιανόητα σταθερός. Δεν υπάρχει ένα παιχνίδι που να μην ήταν έστω καλός. Τολμώ να πω ότι ίσως είναι το μεγαλύτερο ”λαχείο” της Ένωσης από τότε που ανέλαβε την ομάδα ο Μάκης Αγγελόπουλος.

ΥΓ: Καλή Ανάσταση σε όλους. Υγεία, αγάπη και ευτυχία εύχομαι!