Κάποια στιγμή θα πλήρωνε την αναποτελεσματικότητα της

Το πρόβλημα των χαμένων ευκαιριών της ΑΕΚ και της αναποτελεσματικότητας της το είχα σημειώσει και σε προηγούμενα μου κείμενα και ήταν σχεδόν βέβαιο ότι αν δεν καταφέρει η Ένωση να το αλλάξει αυτό κάποια στιγμή θα της στοιχίσει.

Η στιγμή αυτή λοιπόν ήρθε στην Τρίπολη. Η ΑΕΚ έκανε ένα καλό πρώτο ημίχρονο και κυρίως μπήκε πολύ δυναμικά στο ματς. Στο πρώτο δεκάλεπτο πίεσε έντονα σε βαθμό εντυπωσιακό για το ξεκίνημα του αγώνα, αλλά γκολ δεν βρήκε. Όπως δεν βρήκε και λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου με τον Γκαρσία στο τετ α τετ του με τον Παπαδόπουλο και μετά το γκολ της με τον Μοχαμάντι σε μια ακόμη κλασική ευκαιρία και φυσικά μετά την ισοφάριση του Αστέρα.

Η ΑΕΚ για τις ευκαιρίες που δημιουργεί η αλήθεια είναι ότι δεν σκοράρει αρκετά, όσο περίεργο και αν φαίνεται αυτό για μια ομάδα που έχει την δεύτερη καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος αυτή τη στιγμή. Με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο θα μπορούσε να κερδίζει από το ημίχρονο, ευτυχώς το έβαλε νωρίς στο δεύτερο. Με τον Άρη στο ”Κλεάνθης Βικελίδης” έπρεπε στο ημίχρονο να είχε προβάδισμα δύο ή τριών γκολ, ευτυχώς και πάλι το έβαλε νωρίς στο δεύτερο. Με τον Ατρόμητο έφτασε κοντά στη γκέλα, αλλά λυτρώθηκε στις καθυστερήσεις και φυσικά ακόμη και με τον ΠΑΟΚ μετά το 1-0 ήταν εντυπωσιακή στα τελευταία λεπτά του πρώτου μέρους, αλλά δεύτερο γκολ δεν πέτυχε σε αυτό το διάστημα.

Μια από τις διαφορές του πρωτοπόρου αυτή τη στιγμή Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ είναι αυτή. Το Τριφύλλι σκοράρει με πολύ λιγότερες ευκαιρίες. Αυτή η αποτελεσματικότητα όμως κάνει και την διαφορά στην βαθμολογία.

Αν εξαιρέσουμε πάντως το κομμάτι αυτό, δηλαδή της τελικής προσπάθειας και των χαμένων ευκαιριών η εικόνα της ΑΕΚ καλή ήταν. Και μάλιστα φάνηκε ακόμη καλύτερη και στο να διασπάσει μια καλά οργανωμένη άμυνα. Φαίνεται ότι έχει δουλέψει σε αυτό τελευταία και δεν έχει καμία σχέση με τα πρώτα ματς της σεζόν.

Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το ότι δεν φαίνεται να είναι ”κολλημένη” η ΑΕΚ στο πρέσινγκ και να θεωρεί και ο Αλμέιδα ότι αυτή η εξαιρετική πίεση ψηλά αρκεί για να υπάρχει ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων. Βλέπουμε νέα πράγματα από παιχνίδι σε παιχνίδι. Με τον Λεβαδειακό ήταν λιγότερο πιεστική στο πρώτο μέρος σε μια προσπάθεια να διαβάσει το παιχνίδι του αντιπάλου. Με τον ΠΑΟΚ είδαμε μια πολύ καλή διαχείριση μετά το 2-0 και μια άψογη αμυντική συμπεριφορά. Και χθες στην Τρίπολη είδαμε μια ΑΕΚ με σαφώς καλύτερη κυκλοφορία και συνδυασμούς στο επιθετικό της κομμάτι από ότι σε προηγούμενα ματς με αντιπάλους περίπου παρόμοιας δυναμικής.

Τα σημειώνω όλα αυτά γιατί κατά την γνώμη και μέχρι πριν το Μουντιάλ αυτά αρκούν για να είμαστε ικανοποιημένοι. Ο στόχος της ΑΕΚ πρέπει να είναι πρωτίστως να δείχνει ότι βελτιωνέται σταδιακά και ότι είναι μια ομάδα που έχει συγκεκριμένο πλάνο, στόχευση και χαρακτηριστικά στο παιχνίδι της σε αυτούς τους πρώτους μήνες της σεζόν. Μετά το Μουντιάλ θα αυξηθούν προφανώς οι απαιτήσεις. Το ότι έχουν αυξηθεί ήδη από τώρα είναι αποκλειστικά επίτευγμα του Αλμέιδα και της ομάδας, που μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα που είναι μαζί έχουν καταφέρει να παρουσιάζουν αυτήν την εικόνα.

Γ.Ζ.