Ρομπέρτο Περέιρα: «Αιώνια ευγνώμων στον Αλμέιδα που με έφερε στην ΑΕΚ – Το πρωτάθλημα ήταν προσωπική δικαίωση»

Ο Ρομπέρτο Περέιρα παραχώρησε συνέντευξη στο Gazzetta λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ και μίλησε για την παρουσία του στην Ένωση, την κατάκτηση του πρωταθλήματος, τη ζωή στην Ελλάδα, αλλά και τη σχέση του με τον Ματίας Αλμέιδα.

Ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός, που φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ για δύο σεζόν και πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αναφέρθηκε στη σημασία της επιτυχίας αυτής, τονίζοντας πως αποτελούσε έναν προσωπικό στόχο που ήθελε να εκπληρώσει.

Αναλυτικά όσα ανέφερε για την ΑΕΚ:

Για την «πρωταθληματική σεζόν» με την ΑΕΚ είπε:

«Από τη μέρα που ήρθα εδώ, η αλήθεια είναι ότι ο στόχος ήταν πάντα να κερδίσουμε το πρωτάθλημα. Την πρώτη χρονιά δεν πήγε όπως το περίμενα, αλλά εντάξει, τη δεύτερη χρονιά νομίζω ότι ήταν διαφορετικά. Η ομάδα, το γκρουπ και προσωπικά εγώ το αντιμετωπίσαμε με διαφορετική νοοτροπία και τελικά τα καταφέραμε.

Ήταν ένα από τα πράγματα που είχα ως εκκρεμότητα, κάτι που είχα μέσα μου. Γιατί όταν έφτασα την πρώτη χρονιά, όπως σου είπα, δεν καταφέραμε να πετύχουμε τον στόχο, αλλά τη δεύτερη χρονιά το κάναμε.

Οπότε, είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό, γιατί ήταν κάτι που είχα ως προσωπική εκκρεμότητα. Χάρη στη σπουδαία δουλειά που έκανε η ομάδα, τα καταφέραμε».

Για τη θητεία στην ΑΕΚ και τη ζωή στην Ελλάδα είπε:

«Είμαι ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν και για τον χώρο που μου έδωσαν, για να έρθω και να αναπτύξω τον επαγγελματισμό μου. Ήρθα για να βοηθήσω, ήρθα για να στηρίξω και να συνοδεύσω την προσπάθεια, και νομίζω ότι αυτό τελικά μου απέδωσε καρπούς, γιατί καταλήξαμε να κερδίσουμε ένα πρωτάθλημα που ίσως κανείς δεν το περίμενε.

Πέρασα καλά, το απόλαυσα πολύ γιατί εδώ στην Ελλάδα ζεις πολύ καλά. Γνώρισα πολύ κόσμο, η οικογένειά μου είναι πολύ χαρούμενη εδώ. Αυτό επίσης είναι μέρος της ζωής μας, του παρόντος, που ζούμε καθημερινά.

Όσον αφορά τη σχέση που είχα με τους συμπαίκτες μου, εγώ πάντα λέω ότι τα πάω καλά με όλους. Μετά, προφανώς, με κάποιον έχεις περισσότερη χημεία, με κάποιον λιγότερη, αλλά αν μου πεις να αναφέρω έναν, νομίζω ότι αυτός με τον οποίο ήμουν περισσότερο μαζί, πάντα και κάθε μέρα, ήταν ο Άμραμπατ και μετά έρχονται τα άλλα παιδιά.

Αλλά γενικά πιστεύω ότι ήταν μια πολύ όμορφη σχέση που είχα, τουλάχιστον από τη δική μου πλευρά. Πάντα ήμουν διαθέσιμος, πάντα με καλή διάθεση για ο,τιδήποτε χρειαζόταν, και νομίζω ότι αυτό κάνει καλό στην ομάδα και αποδείχθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς».

Αναφορικά με το μέλλον του είπε:

«Όσον αφορά το μέλλον μου, ακόμα περιμένω προτάσεις. Στο μεταξύ προπονούμαι μόνος μου. Αυτή είναι μια πόλη που μου αρέσει πολύ, όπως είπα και πριν, η οικογένειά μου επίσης είναι πολύ χαρούμενη εδώ, οπότε περιμένω να δω τι προτάσεις θα μου έρθουν και μετά θα αποφασίσω. Προφανώς θα αναζητήσω την καλύτερη λύση για την καριέρα μου, για την οικογένειά μου, και μετά θα δω τι θα κάνω όταν έχω μια πιο ξεκάθαρη εικόνα/όταν το τοπίο γίνει πιο σαφές».

Για τη συνύπαρξη Πινέδα-Αλμέιδα στη Μοντερέι είπε:

«Λοιπόν, όσον αφορά τον Όρμπε και τον Ματίας, πιστεύω ότι είναι δύο πολύ ξεχωριστοί άνθρωποι. Εγώ τον Ματίας τον γνωρίζω από τότε που έπαιζα στη Ρίβερ, ήμασταν συμπαίκτες και ήταν προπονητής μου.

Αλλά εντάξει, εγώ κρατάω τον άνθρωπο που είναι, αυτός που είναι για μένα. Μου έδωσε την ευκαιρία να έρθω σε αυτόν τον σύλλογο, με έκανε να γνωρίσω την Ελλάδα και θα του είμαι πάντα ευγνώμων. Πάντα θα του εύχομαι τα καλύτερα, όπου κι αν πάει, όπου κι αν βρίσκεται, ό,τι κι αν κάνει.

Γιατί για μένα είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος και βοήθησε πάρα πολύ εμένα και την οικογένειά μου. Οπότε του είμαι ευγνώμων από καρδιάς και του εύχομαι, όπως σου είπα και πριν, να του πάνε όλα πολύ καλά σε ό,τι κάνει και σε ό,τι θέσει ως στόχο.

Ήταν πραγματικά πολύ άσχημο όμως το φινάλε με την ομάδα, πολύ άσχημο, γιατί άνθρωποι όπως ο Ματίας, είναι άνθρωποι με καλή καρδιά, είναι αγνοί άνθρωποι, όπως λέει και ο ίδιος. Πιστεύω ότι άνθρωποι σαν αυτούς πάντα θα έχουν την ανταμοιβή για όλα όσα κάνουν.

Γιατί τα κάνουν με αγάπη, τα κάνουν με πάθος, τα κάνουν για το καλό των άλλων. Οπότε τώρα που θα είναι μαζί, τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να τους πάνε όλα καλά, να κατακτήσουν πρωταθλήματα και πάνω απ’ όλα να το απολαύσουν, να το χαρούν και να περάσουν όμορφα, γιατί στην καθημερινότητα είναι κάτι πολύ όμορφο και μόνο οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί μέσα ξέρουν τι αισθάνεσαι. Οπότε τους εύχομαι ό,τι καλύτερο, σε εκείνους και στις οικογένειές τους».

Για τη σχέση του με τον Έρικ Λαμέλα είπε:

«Την καλύτερη σχέση την έχω με τον Έρικ Λαμέλα. Με τον Κόκο, τον Κόκο Λαμέλα. Με αυτόν νομίζω ότι έχω τη στενότερη σχέση στο ποδόσφαιρο.

Ήμασταν συμπαίκτες, μετά παίξαμε αντίπαλοι, πάντα τύχαινε να ζούμε λίγο-πολύ παράλληλα την καριέρα μας, θα έλεγα, γιατί όταν παίξαμε μαζί στη Ρίβερ, μετά ήμασταν μαζί στην εθνική ομάδα νέων, την ίδια χρονιά μας πήραν και τους δύο στην Ιταλία. Εκείνος πήγε στη Ρόμα και εγώ πήγα στην Ουντινέζε, και εκεί παίξαμε αντίπαλοι.

Μετά εκείνος πήγε στην Τότεναμ, εγώ πήγα στη Γουότφορντ, και ήμασταν εκεί στο Λονδίνο. Μετά πηγαίναμε και με την εθνική ανδρών, ήμασταν και εκεί συμπαίκτες.

Και αυτή η σχέση πιστεύω ότι μέχρι και σήμερα παραμένει ξεχωριστή. Παραμένει ιδανική. Ίσως τώρα με την περισσότερη συχνότητα στην επικοινωνία και όλα αυτά, αλλά γενικά σχεδόν πάντα μιλούσαμε μεταξύ μας.

Μέχρι και σήμερα συνεχίζουμε να μιλάμε. Είχα το προνόμιο να παίξω μαζί του εδώ στην ΑΕΚ, γιατί πέρα από τη σχέση που έχουμε, ως επαγγελματίες και ως ποδοσφαιριστές πρέπει επίσης να τονίσω ότι ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες.

Είχε ένα εκπληκτικό αριστερό πόδι, ένα πολύ εκλεπτυσμένο αριστερό πόδι, ήταν πολύ κομψός, ήταν όμορφο να τον βλέπεις να παίζει. Αλλά εντάξει, αυτό είναι το ποδοσφαιρικό κομμάτι. Μετά υπάρχει το ανθρώπινο κομμάτι».

Έχουμε καλή σχέση, είναι ένας φίλος που εκτιμώ πολύ, που πάντα του εύχομαι τα καλύτερα. Οι οικογένειές μας τα πάνε πολύ καλά, έχουμε τα παιδιά μας που μέχρι και σήμερα συνεχίζουν επίσης να μιλάνε μεταξύ τους και έχουν καλή σχέση. Πιστεύω ότι το ποδόσφαιρο μου έδωσε έναν φίλο και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό».

Για το παρατσούκλι του (Τούκου) είπε:

«Το Τουκουμάν είναι η πόλη μου, εκεί όπου γεννήθηκα. Και όταν εσύ, δηλαδή όταν οι άνθρωποι από μια επαρχία ή από μια άλλη πόλη πάνε στο Μπουένος Άιρες, πάντα σου βγάζουν ένα παρατσούκλι, έτσι λέγεται. Και εμένα με λένε “Τούκου” από το Τουκουμάν, επειδή η πόλη μου λέγεται Τουκουμάν, ή επειδή είμαι από το Τουκουμάν».