Νίκη ουσίας και χαρακτήρα για την ΑΕΚ απέναντι στον Κολοσσό

Παιχνίδια σαν αυτό απέναντι στον Κολοσσό Ρόδου ανήκουν στην κατηγορία των πιο απαιτητικών για την ΑΕΚ μέσα στη σεζόν και το είχαμε επισημάνει εξαρχής ενόψει του αγώνα του Σαββάτου.

Η συγκυρία ήταν ξεκάθαρα ιδιαίτερη, αφού η ομάδα του Σάκοτα ερχόταν από ματς υψηλής έντασης απέναντι στην Άλμπα Βερολίνου, όπου είχε καταναλώσει τεράστια ενέργεια, κάτι που έκανε από νωρίς το ενεργειακό κομμάτι βασικό ερωτηματικό.

Η εικόνα αυτή αποτυπώθηκε άμεσα στο πρώτο δεκάλεπτο. Οι Ροδίτες μπήκαν με αυτοπεποίθηση στην επίθεση, ένιωθαν άνετα με την κυκλοφορία και τις εκτελέσεις τους, ενώ η ΑΕΚ δεν είχε σωστή προσέγγιση στο αμυντικό σκέλος. Το αποτέλεσμα ήταν ο φωτεινός πίνακας να δείξει 20-31 στο τέλος της περιόδου, έχοντας γράψει προηγουμένως και 18-31. Το 12/15 σουτ του Κολοσσού στο διάστημα αυτό είναι ένας αριθμός που ξεφεύγει από τα φυσιολογικά για παιχνίδι τέτοιας σημασίας και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί η ΑΕΚ βρέθηκε τόσο νωρίς με την πλάτη στον τοίχο.

Από τη στιγμή όμως που το παιχνίδι άρχισε να «σφίγγει», εμφανίστηκε η ΑΕΚ που έχει μάθει να απαντά. Από τη δεύτερη περίοδο και μετά η Ένωση έβγαλε πολύ πιο σοβαρό πρόσωπο, με την άμυνα να γίνεται ο οδηγός της επιστροφής. Οι 11 πόντοι παθητικό στο δεύτερο δεκάλεπτο είναι πραγματική συνθήκη αγώνα και δείχνουν πόσο άλλαξε η ένταση, οι αποστάσεις και οι βοήθειες. Εκεί που ο Κολοσσός σκόραρε με άνεση, ξαφνικά αναγκάστηκε να παίξει κάθε κατοχή στο όριο, με τους πόντους να έρχονται πλέον με το σταγονόμετρο. Αυτή η αλλαγή έδωσε και στην επίθεση της ΑΕΚ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και καθαρό μυαλό. Καθοριστικός σε αυτό το κομμάτι ήταν ο Γκρεγκ Μπράουν, καθώς η ενέργεια που έβγαλε άλλαξε την ισορροπία, την ώρα που Γκρέι και Μπάρτλεϊ κράτησαν το επιθετικό κομμάτι ζωντανό.

Ο Κολοσσός παρέμεινε κοντά στο σκορ κυρίως χάρη στα τρίποντά του, όμως στο δεύτερο ημίχρονο η εξίσωση απέκτησε και έναν ακόμη παράγοντα, τον Τζέιμς Νάναλι. Ο Αμερικανός έκανε ένα εξαιρετικό δεύτερο μέρος όχι μόνο σε επίπεδο αριθμών, αλλά κυρίως σε επίπεδο επιλογών και παρουσίας. Ζητούσε τη μπάλα, ήταν απόλυτα ενεργός σε κάθε στιγμή του αγώνα και το σημαντικότερο ήταν πως δεν σταματούσε να καθοδηγεί και να μιλά στους συμπαίκτες του. Έβγαλε στοιχεία ηγετικότητας που μπορούν να κάνουν ακόμη πιο δυνατό το παιχνίδι της ΑΕΚ, με έναν παίκτη ικανό να επηρεάζει το ματς με πολλούς τρόπους. Στο πρώτο μέρος είχε 3 πόντους με 3/3 βολές, 2 ριμπάουντ, 1 ασίστ και 0/3 σουτ, ενώ έκλεισε το παιχνίδι με 14 πόντους, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 1 κλέψιμο και 3/8 σουτ. Στο δεύτερο μέρος μόνο είχε 11 πόντους, 3 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1 κλέψιμο και 3/5 σουτ. Μεταμόρφωση χωρίς υπερβολή.

Στο δεύτερο ημίχρονο φάνηκε για πρώτη φορά και το πώς μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη το δίδυμο Μπάρτλεϊ και Νάναλι στην επίθεση, ένα σχήμα που έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τη δυναμική της ΑΕΚ. Με τον Μπράουν σε ρόλο σταθεροποιητικό, τον Γκρέι να κάνει τη δουλειά παρά τα λάθη, τον Λεκαβίτσιους να δίνει ηρεμία και σωστές επιλογές και τον Φλιώνη να βάζει τη σφραγίδα του στη βρώμικη δουλειά, υπήρξε και εκείνο το καθοριστικό σημείο με το τρίποντο για το 83-77 και το hustle play που κέρδισε κατοχή στην αμέσως επόμενη φάση, μια ακολουθία που άλλαξε το μομέντουμ.

Η ΑΕΚ πήρε μια νίκη με μεγάλο βάρος για την οικονομία της σεζόν. Είναι από τις νίκες που συχνά γίνονται πιο καθαρές σε αξία στο τέλος της διαδρομής, όμως μέσα στη χρονιά είναι κομβικές για την προσπάθεια στο πρωτάθλημα. Ήταν η όγδοη συνεχόμενη, σε ένα διάστημα γεμάτο δυσκολίες, με την Ένωση να χάνει τον καλύτερο παίκτη της, τον Σίλβα, αλλά παρ’ όλα αυτά να βρίσκει σταθερά τρόπο να κερδίζει. Αυτό συνιστά ένα ηχηρό μήνυμα για το σύνολο που έχει δημιουργήσει ο Ντράγκαν Σάκοτα και δείχνει γιατί μπορεί και πρέπει να θεωρείται υπολογίσιμη δύναμη για κάθε αντίπαλο.