Μια σεζόν επιτυχημένη, που θα μπορούσε να ήταν «μαγική»

Η σεζόν της ΑΕΚ στο μπάσκετ ολοκληρώθηκε οριστικά με τον αποκλεισμό από τα ημιτελικά της Stoiximan GBL. Και τώρα που η αγωνιστική δράση έφτασε στο τέλος της για την «Ένωση», είναι η κατάλληλη στιγμή για έναν συνολικό απολογισμό. Να δούμε τι πέτυχε φέτος η ομάδα, τι της έλειψε για να φτάσει ακόμη πιο ψηλά και, κυρίως, ποια είναι η μεγάλη αλήθεια που αφήνει πίσω της η φετινή χρονιά.

Αν δούμε τη σεζόν ψύχραιμα και συνολικά, η αλήθεια είναι μία: η χρονιά της ΑΕΚ ήταν απόλυτα επιτυχημένη. Μάλιστα, κατά τη γνώμη μου, η φετινή ομάδα ήταν μία από τις καλύτερες που έχει παρουσιάσει η ΑΕΚ από τότε που ανέλαβε ο Μάκης Αγγελόπουλος. Για την ακρίβεια, θεωρώ ότι μόνο δύο ομάδες ήταν ανώτερες: εκείνη της σεζόν 2017-18, που κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και το Basketball Champions League, και εκείνη της περιόδου 2019-20, που κατέκτησε το Κύπελλο, έκανε εντυπωσιακή πορεία στο πρωτάθλημα και έφτασε μέχρι τον τελικό του Basketball Champions League.

Αυτό που ξεχώρισε περισσότερο στη φετινή ΑΕΚ ήταν η σταθερότητά της. Στο Basketball Champions League έφτασε μέχρι το Final Four έχοντας γνωρίσει μόλις δύο ήττες σε ολόκληρη τη διοργάνωση. Η μία ήρθε σε αδιάφορο παιχνίδι της πρώτης φάσης και η δεύτερη στην Ισπανία απέναντι στην Μπανταλόνα, στη σειρά των προημιτελικών, την οποία τελικά κέρδισε με 2-1. Παράλληλα, στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της με εντυπωσιακό 6-0.

Ανάλογη εικόνα παρουσίασε και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Με εξαίρεση ένα δύσκολο διάστημα από τα τέλη Οκτωβρίου μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, η ΑΕΚ έπαιξε κατά διαστήματα εξαιρετικό μπάσκετ, πέτυχε συνεχόμενες νίκες και έδειξε μια αξιοσημείωτη συνέπεια στην απόδοσή της. Μπορεί να μην αποτυπώθηκε στην τελική κατάταξη, αφού δεν διεξήχθη μικρός τελικός, όμως προσωπικά θεωρώ ότι ήταν η τρίτη καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος.

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η πορεία πραγματοποιήθηκε παρά τις σημαντικές δυσκολίες που αντιμετώπισε η ομάδα. Οι τραυματισμοί ήταν πολλοί, ενώ στα μέσα της χρονιάς προέκυψε και η αποχώρηση του Σίλβα, ενός παίκτη που μέχρι εκείνο το σημείο αποτελούσε ίσως τον κορυφαίο της ΑΕΚ. Η ομάδα αναγκάστηκε να αλλάξει αγωνιστικό προσανατολισμό μέσα στη σεζόν και να προσαρμοστεί σε νέα δεδομένα. Και το έκανε με επιτυχία. Θα έλεγα μάλιστα πως η ΑΕΚ που είδαμε μετά την αποχώρηση του Σίλβα ήταν συνολικά καλύτερη και πιο ισορροπημένη από εκείνη που είχαμε δει στο πρώτο μισό της χρονιάς.

Παράλληλα, δεν πρέπει να παραβλέπουμε και κάτι ακόμη: η ΑΕΚ έχει πλέον σταθεροποιηθεί σε ένα υψηλό επίπεδο. Ίσως στο υψηλότερο επίπεδο που της επιτρέπουν τα σημερινά οικονομικά δεδομένα. Πριν από την επιστροφή του Ντράγκαν Σάκοτα, η ομάδα δυσκολευόταν ακόμη και να καθιερωθεί στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος, ενώ οι ευρωπαϊκές της παρουσίες δεν είχαν τη συνέπεια που απαιτεί το μέγεθος του συλλόγου. Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει. Η ΑΕΚ βρίσκεται σταθερά στην τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος και ταυτόχρονα διεκδικεί το Basketball Champions League μέχρι το τέλος.

Και ακριβώς εδώ βρίσκεται η αιτία της απογοήτευσης που υπάρχει σήμερα.

Γιατί, κακά τα ψέματα, ο χαμένος τελικός με τη Ρίτας είναι η στιγμή που «στοιχειώνει» τη φετινή σεζόν. Μία ομάδα που πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία σε όλη τη διοργάνωση, που έπαιξε κατά διαστήματα εντυπωσιακό μπάσκετ και που έδειξε μεγαλύτερη σταθερότητα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή της πορεία τα τελευταία χρόνια, βρέθηκε μία ανάσα από τον τίτλο. Και τελικά τον έχασε.

Για αυτό και η γεύση που μένει είναι πικρή. Όχι επειδή η χρονιά απέτυχε. Κάθε άλλο. Αλλά επειδή η ΑΕΚ βρέθηκε τόσο κοντά σε μία τεράστια επιτυχία που τελικά δεν ήρθε. Και πολλές φορές οι χαμένες ευκαιρίες πονάνε περισσότερο όταν έχεις αποδείξει ότι άξιζες να τις αξιοποιήσεις.

Το χειρότερο, πάντως, που μπορεί να κάνει τώρα η ΑΕΚ είναι να εγκλωβιστεί σε αυτόν τον χαμένο τελικό ή να επηρεαστεί από την αύξηση των μπάτζετ άλλων ομάδων. Να νιώσει πίεση και να εγκαταλείψει το πλάνο που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια.

Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι το συγκεκριμένο πλάνο πέτυχε. Πέτυχε αγωνιστικά, πέτυχε οργανωτικά και πέτυχε και σε επίπεδο συνολικής λειτουργίας του συλλόγου. Η ομάδα παρουσιάζει μεγαλύτερη σταθερότητα, το γήπεδο βελτιώνεται συνεχώς και η ΑΕΚ δείχνει να χτίζει ξανά ισχυρές βάσεις.

Ναι, η ΑΕΚ είναι ένας σύλλογος που οφείλει να διεκδικεί τίτλους. Ναι, ο στόχος της πρέπει πάντα να είναι η κορυφή. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείπει ένα πλάνο που αποδίδει μόνο και μόνο επειδή ένας τίτλος χάθηκε στις λεπτομέρειες.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η φετινή σεζόν ήταν πολύ πιο κοντά στο να χαρακτηριστεί μαγική παρά αποτυχημένη. Απλώς η εικόνα της επισκιάζεται από εκείνο το καταραμένο τελευταίο δεκάλεπτο απέναντι στη Ρίτας.