Η ΑΕΚ άντεξε, γύρισε τον διακόπτη και πήρε αυτό που έπρεπε

Η ΑΕΚ «λύγισε» την αντίσταση της Καρδίτσας όταν έφτασε η ώρα της αλήθειας.

Ήταν από εκείνα τα παιχνίδια που δεν σου επιτρέπουν να βγάλεις εύκολα συμπεράσματα, παρά μόνο στο τελικό ταμείο. Η ΑΕΚ το βράδυ της Τετάρτης έζησε μια διαδρομή γεμάτη εναλλαγές, δυσκολίες και παγίδες, όμως στο τέλος κράτησε στα χέρια της αυτό που μετράει περισσότερο: τη νίκη. Και όχι απλώς μια νίκη, αλλά ένα 88-73 που συνοδεύτηκε από +15, ένα πλεονέκτημα που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο στη συνέχεια.

Για να φτάσει όμως εκεί, η Ένωση χρειάστηκε να αντέξει και να ξεπεράσει τον ίδιο της τον εαυτό. Το πρώτο τετράλεπτο έμοιαζε ιδανικό: απόλυτος έλεγχος, ένταση στην άμυνα, ρυθμός στην επίθεση και ένα γρήγορο 12-0 που έδινε την αίσθηση ότι το βράδυ θα κυλούσε ήρεμα. Η συνέχεια, ωστόσο, είχε διαφορετική άποψη. Από εκείνο το σημείο και μέχρι το τέλος της τρίτης περιόδου, το παιχνίδι μπήκε σε έναν ρυθμό που εξυπηρετούσε ξεκάθαρα την Καρδίτσα.

Η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει καθαρές επιθετικές λύσεις, οι διάδρομοι έκλειναν και κάθε καλάθι της έβρισκε άμεση απάντηση. Δίποντο από τη μία, τρίποντο από την άλλη. Οι Θεσσαλοί, παίζοντας χωρίς άγχος, άρχισαν να πιστεύουν όλο και περισσότερο στο πλάνο τους, χτίζοντας αυτοπεποίθηση μέσα από τη συνέπεια και την ψυχραιμία τους. Το παιχνίδι «στράβωνε» και αυτό φαινόταν όχι μόνο στο σκορ, αλλά και στις αποφάσεις: έλλειψη καθαρού μυαλού, περιορισμένη συνοχή και ελάχιστες σταθερές στην επίθεση.

Σε εκείνο το διάστημα, δύο παίκτες κράτησαν την ΑΕΚ όρθια. Ο Λεκαβίτσιους και ο Φλιώνης ήταν οι μοναδικοί στους οποίους μπορούσε να ακουμπήσει με ασφάλεια η μπάλα. Οι δύο πλέι μέικερ πήραν πάνω τους σχεδόν όλο το δημιουργικό βάρος, έδωσαν λύσεις σε κρίσιμα σημεία και δεν επέτρεψαν στην Καρδίτσα να μετατρέψει το μομέντουμ σε πραγματική ζημιά.

Και ύστερα ήρθε η τέταρτη περίοδος. Εκεί όπου το σκηνικό άλλαξε πλήρως. Με την πλάτη στον τοίχο και γνωρίζοντας πως ένα στραβοπάτημα στην πρεμιέρα –και μάλιστα απέναντι στην Καρδίτσα– θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό για τη φάση των «16», η ΑΕΚ μπήκε στο παρκέ με νοοτροπία επιβίωσης. Οι αποφάσεις έγιναν πιο καθαρές, η ένταση στην άμυνα ανέβηκε κατακόρυφα και ο Λεκαβίτσιους συνέχισε να «πληγώνει» την αντίπαλη άμυνα κοντά στο καλάθι.

Όταν σε αυτό το μομέντουμ προστέθηκε και η επιθετική αφύπνιση του Μπάρτλεϊ, η εικόνα ξεκαθάρισε. Μέσα σε πέντε λεπτά η ΑΕΚ πήρε ξανά τον έλεγχο, έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της και το «σφράγισε» ουσιαστικά λίγο πριν το φινάλε, με το τρίποντο του Φλιώνη να βάζει τέλος σε κάθε αμφιβολία.

Στο πρώτο must win του ομίλου, η Ένωση έκανε αυτό που έπρεπε. Μπορεί να πέρασε διαστήματα νωθρότητας, μπορεί η Καρδίτσα να την παρέσυρε στον δικό της ρυθμό, όμως στο τέλος η ουσία έμεινε ίδια: νίκη και μάλιστα με διαφορά. Οι Θεσσαλοί απέδειξαν γιατί είναι επικίνδυνοι, παίζοντας χωρίς πίεση και χωρίς να έχουν κάτι να χάσουν. Η ΑΕΚ κινδύνεψε, αλλά δεν «κάηκε» – και αυτό είναι που μετράει.

Από το παιχνίδι στη Sunel Arena, τα θετικά είναι ξεκάθαρα: το step up του Λεκαβίτσιους σε μια χρονική στιγμή που το είχε ανάγκη ο Σάκοτα, η αντίδραση και η άμυνα της τέταρτης περιόδου, αλλά και το +15 που συνοδεύει τη νίκη. Μαζί με αυτά, όμως, υπάρχει και κάτι πιο βαθύ: ο χαρακτήρας. Η ΑΕΚ έδειξε ότι όταν βρίσκεται στριμωγμένη, ξέρει πώς να αντιδράσει. Και σε αυτή τη φάση της σεζόν, όπου τα λάθη πληρώνονται ακριβά, αυτό το στοιχείο έχει τεράστια αξία.

Η συνέχεια, βέβαια, δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Μια αντίστοιχη εμφάνιση απέναντι στην Άλμπα Βερολίνου δύσκολα θα έχει την ίδια κατάληξη. Αυτό σημαίνει 40 λεπτά απόλυτης συγκέντρωσης και εγρήγορσης, με τον δεύτερο «τελικό» να βρίσκεται ήδη στον ορίζοντα. Σε εκείνο το παιχνίδι, η ΑΕΚ αναμένεται να έχει σε καλύτερη κατάσταση τους Νάναλι και Φίζελ. Η ανισορροπία αυτή τη στιγμή είναι αναμενόμενη, καθώς οι δύο παίκτες μόλις εντάχθηκαν. Ο Φίζελ έδειξε καλά στοιχεία στο post και πέτυχε τους πρώτους του πόντους, ενώ ο Νάναλι πήρε κακές αποφάσεις και δεν κατάφερε να επηρεάσει ουσιαστικά το ματς, πέρα από δύο συνεργασίες.

Η ποιότητά τους, ωστόσο, δεν αμφισβητείται και δεδομένα η εικόνα τους θα βελτιωθεί. Παράλληλα, στην εξίσωση μπαίνει και ο Γκρεγκ Μπράουν, προσθέτοντας διαφορετικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι της ομάδας. Το ρόστερ πλέον γεμίζει, οι ατυχίες δείχνουν να ανήκουν στο παρελθόν και ο Σάκοτα καλείται να βρει τις ισορροπίες. Ο χρόνος μπορεί να μην είναι σύμμαχος, αλλά η εμπειρία του Σάλε προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια.

Να σημειωθεί πως παρά το 112, τις καταρρακτώδεις βροχές και τις δύσκολες συνθήκες στην Αθήνα, το παιχνίδι διεξήχθη κανονικά, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Μια ηχηρή απάντηση από την ΑΕΚ προς κάθε κατεύθυνση. Ο Αγγελόπουλος έχει επενδύσει σημαντικά ποσά όχι μόνο σε ό,τι φαίνεται, αλλά και σε όσα δεν φαίνονται – ακριβώς για βραδιές σαν τη χθεσινή.

View this post on Instagram

A post shared by inAEK.com – All about AEK (@inaekgr)