Ο Γιώργος Ζαβλάρης σχολιάζει τη χθεσινή μεγάλη νίκη της ΑΕΚ στο ντέρμπι, αποθεώνει τους ποδοσφαιριστές της Ένωσης και τον Μανόλο Χιμένεθ, αναφέρεται στον ΠΑΟΚ, ενώ δε λείπει από το άρθρο του η Βασίλισσα του Ελληνικού μπάσκετ που επιστρέφει.
Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα φίλοι μου. Μια εβδομάδα που θα είναι υπέροχη για τους Ενωσίτες, καθώς οι δύο σπουδαίες νίκες της Κυριακής σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ έχουν ”φτιάξει” για τα καλά τον κόσμο της ομάδας. Η χθεσινή μέρα ίσως ήταν η κορυφαία – μέχρι στιγμής – στη φετινή σεζόν για τον σύλλογο. Οι ακόμα καλύτερες ωστόσο έρχονται να είστε σίγουροι.
–>
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Στο ντέρμπι λοιπόν της 10ης αγωνιστικής της Superleague, η ΑΕΚ υποδέχτηκε τον ΠΑΟΚ. Η νίκη θα την επανέφερε στη κορυφή. Αν και τα παιχνίδια με τον συγκεκριμένο αντίπαλο συνήθως ”γέρνουν” εύκολα προς τον άσο στο ΟΑΚΑ η αναμέτρηση αυτή ήταν κάπως διαφορετική.
Οι κιτρινόμαυροι είχαν να αντιμετωπίσουν αδιανόητες αντιξοότητες που αποτελούσαν ουσιαστικά και τον μεγάλο τους αντίπαλο, ακόμα μεγαλύτερο και από τον ποιοτικό σε μονάδες ΠΑΟΚ. Απουσίαζε ο αρχηγός, τραυματίστηκε στη προθέρμανση ο βασικός στόπερ, η κούραση επίσης δεν έλειπε και στο 8ο μόλις λεπτό αποβάλλεται το ”κανόνι” της επίθεσης. Με βάση τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι ποδοσφαιριστές του Χιμένεθ κατέθεσαν και τη ψυχή τους στον αγωνιστικό χώρο, υπερκάλυψαν με πάθος και μυαλό τα αρνητικά που προέκυψαν και δε συμβιβάστηκαν με κάτι άλλο πέρα από τη νίκη. Ο Ισπανός από τον πάγκο ήταν μάεστρος για άλλη μια φορά. Σωστές οδηγίες, έγκαιρες και έγκυρες αλλαγές και αδιανόητη μεταδοτικότητα πνεύματος νικητή.
Αν μη τι άλλο η φετινή ΑΕΚ δείχνει ότι διαθέτει χαρακτήρα και δύσκολα θα τα παρατήσει. Στο Βέλγιο με την Μπρίζ έμεινε με 10 παίκτες, προερχόταν από έναν εύκολο αποκλεισμό από την ΤΣΣΚΑ και δεν δέχτηκε ούτε γκολ ούτε την ήττα. Με τον Ολυμπιακό, όντας καλύτερα, βρέθηκε να χάνει με 0-2 στο 46′ αλλά πέτυχε μια σπουδαία ανατροπή. Με την Αούστρια η μπάλα ήταν μαγεμένη αλλά δημιουργήθηκαν όσες ευκαιρίες έπρεπε τουλάχιστον για την ισοφάριση. Ύστερα δε από τρία ανεπιτυχή αποτελέσματα στο πρωτάθλημα έρχονται δύο νίκες και μια ισοπαλία με την τεράστια Μίλαν να ανατρέψουν το κλίμα. Αυτό που παρατηρούμε φέτος μέχρι στιγμής είναι ότι ο κάθε ποδοσφαιριστής δε φεύγει από το γήπεδο χωρίς να δώσει τη δική του μάχη, η ομάδα δε φεύγει από το γήπεδο χωρίς να κάνει ότι μπορεί. Αυτό μαρέσει εμένα και αυτό εμπνέει και τον κόσμο.
Το χθεσινό τρίποντο ήταν ιδιαίτερα σημαντικό. Πλέον η ΑΕΚ πολύ δύσκολα θα βρίσκεται έστω και έναν πόντο κάτω από τους ανταγωνιστές της στο τέλος του πρώτου γύρου. Και σίγουρα θα είναι είτε στη κορυφή είτε μια ανάσα από αυτήν. Αν έρθει δε και η Ευρωπαϊκή πρόκριση που μοιάζει πιο ανοιχτή από ποτέ τότε το πρώτο μισό θα είναι απόλυτα επιτυχημένο και με ηρεμία θα πάμε για τη συνέχεια.
Στα του μπάσκετ: Τεράστια η χθεσινή πρόκριση. Η μεγαλύτερη νίκη της εποχής του Μάκη Αγγελόπουλου. Το αποτέλεσμα και ο τρόπος που ήρθε στον ημιτελικό θα δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση για τη συνέχεια. Πλέον το ψυχολογικό ”τρυπάκι” ότι η Βασίλισσα δεν μπορεί να κερδίσει τους ”αιώνιους” έχει ξεπεραστεί με 2 νίκες στα τελευταία τρία παιχνίδια στο ΟΑΚΑ. Ο τελικός είναι μεγάλη υπόθεση και ”βάζει” ακόμα περισσότερο το μπάσκετ στη ζωή του Ενωσίτη. Συνηγορεί ακόμα περισσότερο σε αυτό που θέλει να πετύχει ο πρόεδρος, όπως άλλωστε έχει δηλώσει σε συνέντευξη του στον Βασίλη Σκουντή στο Cosmote Tv.
Σε δύο πράγματα θα ήθελα να σταθώ από χθες. Αρχικά συνειδητοποιήσαμε όλοι πόσο σημαντικός είναι αυτός ο Μάνι Χάρις για την ομάδα. Κορυφαίας κλάσης γκάρντ επίπεδου Ευρωλίγκας που ηγείται στα δύσκολα. Δεύτερον για πρώτη φορά είδαμε φέτος εξαιρετικές κινήσεις και από τον πάγκο. Και το ροτείσιον του Μανωλόπουλου ήταν όπως έπρεπε και η αμυντική τακτική με το τρικ της πίεσης στον πλέιμεικερ του Παναθηναϊκού έξω από τα 6.75 από έναν ψηλό και έναν κοντό παίκτη της Ένωσης ήταν πολύ σημαντικό για να έρθει το ροζ φύλλο αγώνα.
ΥΓ: Το καλύτερο εξάρι της Superleague είναι ο Αντρέ Σιμόες, ένας ποδοσφαιριστής που εκτιμώ ότι θα μπορούσε να σταθεί ακόμα και στην Εθνική Πορτογαλίας με τον τεράστιο Φερνάντο Σάντος στο πάγκο.
ΥΓ2: Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα με καλούς και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ούτε το καλοκαίρι το πλάνο για να δικαιολογηθούν τα όσα διαβάζουμε τον τελευταίο μήνα για τους ασπρόμαυρους.