Αυτό το Κύπελλο αλλάζει αρκετά πράγματα – Βασίλισσα ξανά!

Ο Γιώργος Ζαβλάρης γράφει για την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας από την Βασίλισσα, τονίζοντας ότι αυτός ο τίτλος αλλάζει τα δεδομένα και ταυτόχρονα ανεβάζει το επίπεδο της ΑΕΚ, όπως και την ψυχολογία της για τη συνέχεια της σεζόν.

–>

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Η αλήθεια είναι ότι καθυστέρησα να γράψω για την επιτυχία της ΑΕΚ και την κατάθεση ψυχής από τους παίκτες του Ντράγκαν Σάκοτα το απόγευμα του Σαββάτου. Βλέπετε είναι αρκετές οι χαρές τον τελευταίο καιρό που μας προσφέρει η Ένωση σε όλα τα αθλήματα και δεν ξέρουμε πλέον γιατί να πρωτογράψουμε. Η επιστροφή όμως του τμήματος μπάσκετ στους τίτλους εκτιμώ ότι αποτελεί και το μεγαλύτερο γεγονός του τριημέρου και αξίζει να εστιάσουμε σε αυτό.

Η σεζόν για την Βασίλισσα είχε πάρει ήδη πρίν από δέκα ημέρες άλλη τροπή και η πρόκριση στους 16 του Champions League σαφώς και άλλαξε την ψυχολογία των παικτών. Μετά την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου που χρονικά αποτελούσε και τον πρώτο στόχο της ομάδας, ο δικέφαλος πέτυχε και τον δεύτερο του, να συνεχίσει δηλαδή και τον Μάρτιο στην Ευρώπη.

Άλλο όμως μια πρόκριση, η οποία είχε έρθει και πέρυσι και άλλο ένας τίτλος που τόσο πολύ έλειπε και μάλιστα απέναντι σε μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης αλλά και παραδοσιακό αντίπαλο σε όλα τα σπόρ. Ο Μάκης Αγγελόπουλος χαρακτήρισε αυτόν τον τίτλο ως ”στάση” και όχι ως ”σταθμό” και πιστεύω σε αυτήν τη δήλωση συνοψίζεται το πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο και πόσο θα αλλάξει την πορεία της ΑΕΚ από εδώ και στο εξής.

Από την λήξη του τελικού και έπειτα έχουν αλλάξει ορισμένα πράγματα. Το ενδιαφέρον του κόσμου για την μπασκετική ομάδα αυξήθηκε κατακόρυφα. Η ψυχολογία των παικτών του Ντράγκαν Σάκοτα βρίσκεται στα ύψη. Η δίψα για διακρίσεις της διοίκησης έγινε ακόμη μεγαλύτερη. Το σύνθημα ”Βασίλισσα ξανά” ακούστηκε και πάλι, αλλά και γράφτηκε παντού, διότι ύστερα από 14 χρόνια μια ομάδα καταφέρνει να σπάσει το δίπολο Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού στους τίτλους. Η αυτοπεποίθηση όλων στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο, από τους καλαθοσφαιριστές έως και την διοίκηση είναι πλέον τεράστια και το μέλλον, και μάλιστα το κοντινό, θεωρώ θα είναι ακόμη καλύτερο.

Κακά τα ψέμματα καλύτερη ομάδα από τον Ολυμπιακό στο BasketBall Champions League δεν υπάρχει. Και τους ερυθρόλευκους η ΑΕΚ τους έχει κερδίσει δύο φορές φέτος. Και αν την πρώτη φορά το παιχνίδι δεν ήταν ύψιστης σημασίας, τώρα έκρινε έναν τίτλο. Αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι φαντάζομαι. Και οι παίκτες πλέον βλέπουν με άλλο μάτι τις αναμετρήσεις στην Ευρώπη. Ξέρουν ότι δεν υπάρχει δυσκολότερος αντίπαλος από αυτόν που ήδη έχουν κερδίσει. Ξέρουν ότι το ταβάνι τους είναι μεγάλο.

Και όχι μόνο στο Champions League αλλά και στο πρωτάθλημα. Παραμένει ναί μεν η Βασίλισσα το αουτσάιντερ στα παιχνίδια με τους ”αιώνιους” όμως ύστερα από τις τέσσερις νίκες (δύο απέναντι στον καθένα) από πέρυσι τον Μάιο αντιλαμβάνεστε ότι η πίστη στις δυνάμεις της είναι πολύ μεγαλύτερη. Όπως άλλωστε και η πίστη του προέδρου, που είναι πραγματικά ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ και που αμέσως μετά την κατάκτηση έσπευσε να τονίσει ότι αν προκριθεί η ΑΕΚ στο Final4 θα το φέρει στην Αθήνα.

Βέβαια δεν έχει αλλάξει μόνο η ψυχολογία, αλλά έχει ανέβει ποιοτικά και το επίπεδο. Οι τρεις προσθήκες του Ιανουαρίου έχουν δώσει το απαραίτητο βάθος στον δικέφαλο. Μπορούμε πλέον να πούμε ότι πρόκειται για το πιο πλήρες ρόστερ των τελευταίων ετών. Ο Πάντερ έχει δώσει έξτρα λύσεις στο σκοράρισμα, ενώ διευκολύνει και το κατέβασμα της μπάλας με αποτέλεσμα ο Ντράγκαν Σάκοτα να μην χρειάζεται να ρίχνει στο πάρκε στο ίδιο χρονικό διάστημα αρκετές φορές τους Γκρίν και Ξανθόπουλο. Ο Χάντερ είναι ο αλτικός ψηλός που έλειπε. Πολύ καλές επιθετικές κινήσεις μέσα στο ζωγραφιστό που έχουμε να δούμε από τον Μενσά-Μπονσού. Στην άμυνα δεν είναι κακός και με την ταχύτητα του βοηθάει στις αλλαγές στα πικ ν ρολ και όχι μόνο. Ο Βασιλόπουλος έχει την εμπειρία, θα βγει στα δύσκολα μπροστά όπως έκανε με την Μπαιρόιτ για παράδειγμα. Επίσης έχει δώσει άλλη δυναμική στην άμυνα και στον τομέα των ριμπάουντ. Με λίγα λόγια στους ήδη καλούς παίκτες που υπήρχαν από τον Σεπτέμβρη, προστέθηκαν και άλλοι και πλέον το γλυκό έχει δέσει.

Ολοκληρώνοντας …συναισθηματικά:
Για το τέλος αυτού του κειμένου αποφάσισα να καταγράψω ορισμένες στιγμές και συναισθήματα που μου ήρθαν στο μυαλό μετά το Κύπελλο. Ομολογώ ότι το Σάββατο ήταν από τις βραδιές που εκτίμησα τόσο πολύ την αγάπη μου για τον αθλητισμό και για τις χαρές που μπορεί να σου προσφέρει αυτός. Δεν είχα προλάβει τις μεγάλες στιγμές της ΑΕΚ, μπάσκετ βλέπω για να καταλάβετε από το 2005 και έπειτα. Καταλαβαίνετε δηλαδή ότι για μια δεκαετία περίπου (2005-2014) δεν υπήρχε καν φως στο τούνελ. Τη σεζόν 2005-2006 ο Φιλίππου ήδη είχε σταματήσει να ασχολείται ουσιαστικά με την Ένωση. Τα παιχνίδια όμως τα έβλεπα με μεγάλη όρεξη και διάθεση. Πανηγύριζα τις μεγάλες νίκες, όπως το 70-66 επί του Παναθηναϊκού το 2008 ή το διπλό στον Πανελλήνιο την επόμενη σεζόν με τον Ίστβαν Νέμεθ και τα …τρίποντα του. Χαιρόμουν και για τις δύο άλλες ομάδες που τα πήγαιναν εξαιρετικά στην Ευρώπη και μέσα από βιντεάκια νοσταλγούσα τις παλιές καλές εποχές που η ΑΕΚ πρωταγωνιστούσε. Το Σάββατο ένιωσα μια ανακούφιση, επιτέλους θα δώ τους καλαθοσφαιριστές με τα κιτρινόμαυρα να πανηγυρίζουν ένα κύπελλο και η χαρά μου βεβαίως ήταν μεγάλη. Όλα όσα είχα δει μέχρι εκείνη τη στιγμή περνούσαν από το μυαλό μου. Πλέον η κατάσταση έχει αλλάξει και σε αντίθεση με πριν όπου δεν είχε πάτο το βαρέλι, πλέον δεν υπάρχει ταβάνι!

–>