Αυτό είναι το πρόβλημα της ΑΕΚ!

–>

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Από το παιχνίδι με τον Πανιώνιο και έπειτα είχα προγραμματίσει το παρακάτω κείμενο για το τέλος των πλέι-οφ. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος λοιπόν όπως καταλαβαίνετε οι απόψεις μου θα ήταν οι ίδιες για την ομάδα σε συγκεκριμένους τομείς. Η ήττα όμως χθες από τον Παναθηναϊκό τα έφερε έτσι, αναγκάζοντας με να προχωρήσω στην ανάλυση αυτή νωρίτερα.

Η φετινή σεζόν είναι αποτυχημένη για την ΑΕΚ. Το συμπέρασμα όμως αυτό δεν είναι καινούργιο και ούτε σχετίζεται με την ήττα στον τελικό του κυπέλλου. Η αποτυχία της Ένωσης βασίζεται στο ότι ακόμα μια χρονιά η ομάδα δεν ήταν ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα. Φέτος δε, μέχρι ένα σημείο κατάφερε να μεταδώσει στον κόσμο της και ένα άγχος τους τελευταίους μήνες …για το αν θα μπει στα πλέι-οφ ή όχι. Ακόμα και το κύπελλο να κατακτούσε η ομάδα από όποια οπτική και αν το δεις, το βήμα παραπάνω δεν έγινε. Ο πρωταθλητισμός που τόσα χρόνια λείπει από το κιτρινόμαυρο στρατόπεδο, ήταν και φέτος ”απών”.

Το αποτυχημένο λοιπόν παραπάνω αποτέλεσμα βασίζεται σε μια αιτία που σχετίζεται και με τους τελευταίους αγώνες. Δεν υπάρχει κανένα πλάνο. Δεν με απασχολεί αν θα υπάρξει δαπάνη υπέρογκων ποσών για τα δεδομένα έτσι ώστε να αποκτηθεί ένας ”Βιρτουόζος επιθετικός”. Τουλάχιστον δεν με απασχολεί σε πρώτη φάση. Το βασικότερο είναι ότι οι ποδοσφαιριστές που καταφτάνουν στην Ελλάδα για χάρη του δικεφάλου δεν αποτελούν κομμάτι ενός σχεδίου, αλλά μεταγραφές του ”έτσι πρέπει”. Του ”πρέπει να κάνουμε μεταγραφές” δηλαδή.

Τι έγινε λοιπόν και φέτος: Το καλοκαίρι είχαμε τρία δεκάρια: Τον Μάνταλο, τον Βάργκας και τον Μπακασέτα. Δύο υψηλόσωμους φορ (Πέκχαρτ – Αλμέιδα). Δύο εξτρέμ!!! (Λάζαρος – Πατίτο). Στο κέντρο οι Σιμόες – Γιόχανσον και ως αλλαγή ερχόταν ένας …18χρονός, που ευτυχώς αποδείχθηκε άξιος να φοράει τα κιτρινόμαυρα. Ακόμα και τα αναπληρωματικά μπακ δεν μπορούσαν να βρίσκονται έστω στο ίδιο επίπεδο με τα βασικά. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν πραγματοποιούνται τα παραπάνω:
-Πρώτον: Η ομάδα καταντάει υπερβολικά προβλέψιμη. Όλοι οι παίκτες έχουν το ίδιο στύλ. Δεν προσαρμόζεται ανάλογα με τον αντίπαλο. Και έχω ένα παράδειγμα για αυτό: Στο πρώτο παιχνίδι του Χιμένεθ η ΑΕΚ αντιμετώπιζε τον Αστέρα Τρίπολης και λέει ο εκφωνητής της αναμέτρησης ”Ο Πέκχαρτ έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στους Αρκάδες και στα δύο παιχνίδια, δυσκολεύονται στο μαρκάρισμα του Τσέχου”. Προφανώς και δυσκολεύονται διότι ο Πέκχαρτ ταίριαζε απόλυτα στο επιθετικό πλάνο της Ένωσης απέναντι στη Τρίπολη. Το ίδιο θα ταίριαζε και ο Αλμέιδα για παράδειγμα, αφού έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά. Έλα όμως που και οι δύο δεν μπορούν να ταλαιπωρήσουν εξίσου την άμυνα του Πανιωνίου που έχει δύο ψηλά κορμιά και δέχεται βοήθειες από τα γρήγορα χαφ.
– Δεύτερον: Σχετικό με το πρώτο ζήτημα …Προβλέψιμη είναι η ομάδα και διότι βασίζεται σε παιχνίδι δεκαριού. Είναι ”μπουκαδόρος” ο Βάργκας ή ο Μπακασέτας; ΟΧΙ! Όταν χρειάζεται ένα εξτρέμ να κάνει το κάτι παραπάνω απλά η ΑΕΚ δεν το χεί. Και δεν φρόντισε για να το χεί, διότι απέκτησε Λάζαρο και Πατίτο. Ο πρώτος βγήκε ο δεύτερος όμως όχι και άλλος στη θέση δεν υπάρχει.
-Τρίτον: Όταν παίκτες όπως ο Ντίντακ ή ο Σιμόες παίζουν όλη τη χρονιά πως περιμένετε να ανταπεξέλθουν και στα πλέι-οφ; Υπήρχαν αντικαταστάτες πουθενά και δεν τους είδα. ΟΧΙ. Κοινώς λογικό να μην έχουν την ίδια απόδοση.
-Τέταρτον: Κάθε καλοκαίρι οποιαδήποτε ομάδα ενός άλφα επιπέδου κάνει τον προγραμματισμό της για να παίξει κυρίως ένα συγκεκριμένο είδος ποδοσφαίρου. Αμυντικό, επιθετικό, counter attack, πρέσσινγκ, κατοχής κτλπ. Έχετε καταλάβει τι παίζει η ΑΕΚ; Οι παίκτες που ήρθαν με ποια φιλοσοφία αποκτήθηκαν. Το καταλαβαίνει κανείς από το γεγονός ότι ο Κετσπάγια ως προπονητής αμυντικογενών τακτικών και μεσοεπιθετικά είχαμε τους Αλμέιδα, Μπακασέτα, Πέκχαρτ και πάει λέγοντας, που απλά ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ. Διότι το αμυντικό ποδόσφαιρο χρειάζεται ταχύτατο τρανζίσιον που η ομάδα δεν το είχε ούτε για αστείο.

Για ένα διάστημα πίστεψα και εγώ ότι ο Χιμένεθ είναι μάγος και κατάφερε ο άνθρωπος να τα αλλάξει όλα. Ε όχι δε γίνεται να τα αλλάξει όλα. Από τον δεύτερο ημιτελικό του κυπέλλου φάνηκαν οι δύο ξεκάθαρες αδυναμίες της ΑΕΚ. Η έλλειψη πλάνου και νοοτροπίας.

Τι σημασία έχει αν θα έβγαινε δεύτερη η ομάδα και του χρόνου βλέπαμε τα ίδια; Το καλύτερο όλων ήταν να εστιάσουν εξαρχής στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο από το πως το καλοκαίρι θα αποφευχθούν παρόμοια λάθη, διότι η χρονιά ”σώθηκε” χάρη στον Ισπανό φέτος. Και δεν εννοώ ότι ήταν επιτυχημένη, αλλά τουλάχιστον το καλοκαίρι θα ξεκινήσει με τις ίδιες πάνω-κάτω βάσεις με πέρυσι.

Όσο τώρα για το χθεσινό και για την γενικότερη παρουσία των ποδοσφαιριστών στα πλέι-οφ ευθύνες έχουν θεωρώ οι Κετσπάγια και Μοράις. Ούτε ο Χιμένεθ ούτε καν οι ίδιοι οι παίκτες. Ο Γεωργιανός διότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύνολο δίχως την παραμικρή φυσική κατάσταση έτσι όπως αποδεικνύεται. Και ο δεύτερος διότι δεν διατήρησε ούτε τα προσχήματα στη θητεία του στην Ένωση με αποτέλεσμα σε αντίθεση με τις άλλες ομάδες της πεντάδας, ο δικέφαλος να δίνει από τον Φλεβάρη έως τον Απρίλη ”τελικούς” ούτε δοκιμές μπορούσε να κάνει ο Μανόλο ούτε καν να αλλάξει ελαφρώς το σύστημα. Αποτέλεσμα φυσικά να εξαντληθούν όλοι διότι απλά πάλευαν σε κάθε παιχνίδια για να σωθεί η κατάσταση.