Η αυτοπεποίθηση της ΑΕΚ είναι μεγαλύτερη από χθες!

Ο Γιώργος Ζαβλάρης σχολιάζει την ισοπαλία της Βιέννης και την πρόκριση της ΑΕΚ στη φάση των 32 του Europa league, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο όφελος των κιτρινόμαυρων είναι η ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση που αποκτούν ενόψει της συνέχειας.


Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Τέλος καλό όλα καλά. Μπορεί η ΑΕΚ να αγχώθηκε, διότι δεν καθάρισε δύο εβδομάδες νωρίτερα τη πρόκριση στο ΟΑΚΑ και διάλεξε το δύσκολο μονοπάτι, ωστόσο το επιθυμητό αποτέλεσμα ήρθε. Η Ένωση επιστρέφει ύστερα από δέκα ολόκληρα χρόνια σε νόκ-άουτ φάση Ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Από την ημέρα της κλήρωσης ομολογώ ότι είχα πιστέψει ότι αν οι κιτρινόμαυροι ήταν σοβαροί στα παιχνίδια των ομίλων και δεν τα υποβάθμιζαν, όπως προηγούμενες σεζόν (Βλ. 2009-2010, 2011-2012) όπου βέβαια υπήρχαν και εξωαγωνιστικά ζητήματα για την ομάδα, η πρόκριση θα ερχόταν.

–>

Πέρα από τα οικονομικά οφέλη και την αναρρίχηση στη κατάταξη της UEFA, υπάρχουν δύο σημαντικότερα για την ώρα κέρδη για τον δικέφαλο. Αρχικά η ψυχολογία. Αν πριν από μια εβδομάδα οι ποδοσφαιριστές πίστευαν στις δυνατότητες τους, τώρα η αυτοπεποίθηση τους πιθανότατα να έχει και διπλασιαστεί. Η πρόκριση αυτή όχι μόνο δεν επιβαρύνει την ΑΕΚ, όπως θέλουν να πιστεύουν οι ανταγωνιστές της, αλλά της δίνει ώθηση για ακόμα ομορφότερα πράγματα στο μέλλον.

Επιπρόσθετα, η ομάδα εμπνέει πλέον τον κόσμο της. Έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ. Οι ικανότητες των παικτών αναγνωρίζονται από τους θεατές, γκρίνια υπάρχει σπάνια και πέρα από το καλό κλίμα στα αποδυτήρια υπάρχει υγεία και στις εξέδρες. Και η αλήθεια είναι ότι έχουν περάσει χρόνια από τότε που υπήρχε τέτοια εμπιστοσύνη στην ΑΕΚ.

Για να συνεχιστούν όμως όλα αυτά τα ωραία που ζούμε οι Ενωσίτες φέτος, θα πρέπει να γίνουν ορισμένες κινήσεις και τον Γενάρη. Κατά την άποψη μου η απόκτηση ενός εξτρέμ κρίνεται υπέρ-απαραίτητη, καθώς μετά και τις αποχωρήσεις των Τρίστασον και Πατίτο υπάρχει τεράστιο κενό. Και αν χρειαστεί ο Χιμένεθ να αλλάξει το σύστημα σε 4-2-3-1 θα πρέπει ένας εκ των Λιβάγια, Αραούχο και Μπακασέτα να αγωνιστεί στα άκρα με τα σημερινά δεδομένα.

Χρειάζεται εξτρέμ λοιπόν η ΑΕΚ, αλλά και έναν κεντρικό χάφ. Έναν ποδοσφαιριστή για να καλύψει το κενό του Γιόχανσον και για να δώσει και ανάσες στον Σιμόες, ο οποίος σαν ”μηχανάκι” έχει καταφέρει να βγάλει τα έως τώρα παιχνίδια. Και φυσικά ένα αριστερό μπακ, καθώς ο Βινίσιους δε φαίνεται να μπορεί να προσφέρει και ο Λόπες παίζει συνεχόμενα εδώ και περίπου δύο μήνες.

Η σειρά που γράφω για τις μεταγραφές είναι προτεραιότητας με βάση τη δική μου γνώμη, ο Χιμένεθ, τον οποίο και εμπιστεύομαι όμως, ξέρει καλύτερα.

ΥΓ: Μου άρεσε χθες που η ΑΕΚ είχε ένα πλάνο και φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο. Θα μπορούσε να είχε δώσει λίγη παραπάνω έμφαση στο επιθετικό κομμάτι στο εικοσάλεπτο 60′-80′ όταν και άρχισε να ρισκάρει η Αούστρια, αλλά προτίμησε να είναι επιφυλακτική. Και πράγματι οι Αυστριακοί δεν είναι και καμία τρομερή ομάδα, αλλά χθες έμοιαζαν ανίκανοι διότι το σχέδιο πέτυχε.