Οπτική γωνία…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γιακουμίδης

Το ματς χωρίς αύριο μεταξύ των δύο δικεφάλων έληξε ισόπαλο χωρίς τέρματα. Αποτέλεσμα που ευνοεί αυτόν του Βορρά και βάζει τέλος στην υπερπροσπάθεια για ανατροπή επικών διαστάσεων του Νότου. Κανονικά κάπου εδώ θα έμπαινε τελεία και θα ξεκινούσαν οι εκτιμήσεις για τον τελικό κυπέλλου και τις πιθανότητες πρόκρισης ΠΑΟΚ και ΑΕΚ σε Champions και Europa League αντίστοιχα.

Όμως αυτό δεν συνάδει με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ένα ποδόσφαιρο κατ’ ευφημισμό επαγγελματικό με κανόνες που ερμηνεύονται και τροποποιούνται κατά το δοκούν, με κυβερνήσεις που σε μια στιγμή αλλάζουν νόμους με «φωτογραφικές» τροπολογίες προκειμένου να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα, αναδιαρθρώσεις που αν δεν βολεύουν δεν γίνονται (και ας έχουν συμφωνηθεί από όλους), ποινές που επιβάλλονται μόνο αν το ζητήσει κάποιος και όχι αυτεπάγγελτα παρά το αδιαμφισβήτητο της παράβασης.

Σε αυτό το ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν πολλά ξεκάθαρα πράγματα, οριοθετημένα από κανόνες που δεν υπόκεινται σε ερμηνεία. Αντιθέτως όλα είναι λίγο στο περίπου. Όπως είναι και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται αυτές οι καταστάσεις. Όχι ακριβώς ψυχρά- επιχειρηματικά, ούτε και ρομαντικά – ερασιτεχνικά.

Τρανό παράδειγμα αυτής της κατάστασης ο πρωταθλητής Ελλάδος (για λίγες μέρες ακόμα) ΠΑΟΚ. Θαρρείς ότι πρόκειται για μια ομάδα που θα είναι υπόδειγμα σε όλους τους τομείς. Γιατί θεωρητικά για να φτάσεις στην κορυφή πρέπει όλα τα τμήματα που τρέχουν παράλληλα με το αγωνιστικό, να είναι και αυτά σε κορυφαίο επίπεδο ώστε να μην δημιουργεί θέματα το ένα σε βάρος του άλλου.

Το 2018 το νομικό τμήμα του ΠΑΟΚ κατάφερε να μειώσει την απόσταση τον χώριζε από την ΑΕΚ και να γεμίσει την Τούμπα σε ένα βράδυ. Το διοικητικό όμως μπήκε τρέχοντας στον αγωνιστικό χώρο οπλοφορώντας! Τρικλοποδιά του ενός τμήματος στο άλλο και στο τέλος αυτό έχει αντίκτυπο στον σύλλογο.

Το 2019-20 κακή λειτουργία της διοίκησης με την πολυϊδιοκτησία και μείον 7 βαθμοί. Καλή λειτουργία νομικού τμήματος και επιστροφή των βαθμών. Κακή λειτουργία των ανθρώπων που φροντίζουν τα του ποδοσφαιρικού τμήματος, αθεώρητες κάρτες υγείας στα δελτία 12 παικτών για μισό μήνα και επί της ουσίας ακύρωση του θετικού αποτελέσματος που πήραν οι ποδοσφαιριστές στον αγωνιστικό χώρο.

Σε αυτές τις συνθήκες λοιπόν, εκλήθη η ΑΕΚ να λάβει μια απόφαση για το αν θα διεκδικήσει το δίκαιο και την νομιμότητα ή παρασυρμένη από το συναίσθημα και επειδή δεν επικράτησε εντός του αγωνιστικού χώρου, να αποποιηθεί κάθε νόμιμου δικαιώματός της.

Σε αυτό το δίλλημα η ΠΑΕ αποφάσισε να παραμείνει πιστή στις ιδεολογικές της αξίες και να αποποιηθεί τα νόμιμα μέσα που θα την έφερναν πιο κοντά στον στόχο της. Εκεί επιτρέψτε μου να πω πως η ΑΕΚ έπεσε σε μια δυσδιάκριτη παγίδα. Συμφωνώ με το να μην διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα με νομικά τεχνάσματα για να φέρουμε τις καταστάσεις στα μέτρα μας. H AEK έχει πληγεί παραπάνω από μία φορές με τέτοιο τρόπο και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε αυτά τα ζητήματα. Αλλά όχι στο να συναινούμε στην μη τήρηση των κανονισμών μόνο και μόνο επειδή δεν κερδίσαμε στον αγωνιστικό χώρο. Όχι στην επιβράβευση του αρρωστημένου συστήματος που ενώ εντοπίζει το λάθος δεν το τιμωρεί παρά μόνο λέει στην ομάδα «εσύ κάν’το».

Οι αξίες που ευαγγελίζεται η ΑΕΚ πρέπει να είναι η νομιμότητα και η διαφάνεια. Όχι να δέχεται κάθε είδους χτυπήματα και χλεύη για να μην την κατηγορήσουν ότι δεν πορεύεται με βάση αυτές, από τους ίδιους που με κάθε ευκαιρία την λοιδορούν με γκεμπελιστικές μεθόδους για να καλύψουν τα δικά τους ατοπήματα. Όταν παίζεις με τους κανόνες τους ακολουθείς όλους ανεξαιρέτως. Όπως ζητάς πέναλτυ στην ανατροπή εντός περιοχής, έτσι ζητάς να είναι υγιείς οι αντίπαλοι (με θεωρημένα δελτία).

Ο ΠΑΟΚ επί μισό μήνα παρανομούσε και κανείς δεν αισθάνθηκε ότι έπρεπε να κάνει την δουλειά του σωστά. Ούτε το ιατρικό επιτελείο, ούτε ο team manager, ούτε και οι διαιτητές των προηγούμενων  αγώνων που θέλω να πιστεύω πως αμέλησαν να ελέγξουν τα δελτία των παικτών (παρόλο που οφείλουν να το κάνουν).
Επιπροσθέτως όταν ενημερώθηκε πριν από την έναρξη του αγώνα ότι δώδεκα στους είκοσι ποδοσφαιριστές δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής, αντί να πάρει την ευθύνη του λάθους του και να πει κατεβαίνουμε με 8, προτίμησε να πει παίζουμε όπως είμαστε, παρά την απαγόρευση του διαιτητή (σύμφωνα με το φύλλο αγώνος).

Με το να μην ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της η ΑΕΚ -κατ’ εμέ- συμφωνεί σιωπηρά με την καταστρατήγηση των κανονισμών. Άρα ο οποιοσδήποτε αντίπαλος της Ένωσης αποκτά πλεονέκτημα απέναντι της επειδή εκείνη δεν διαφυλάσσει τα συμφέροντας της.

Η απόφαση αυτή της ομάδας, θα την επηρεάσει ποικιλοτρόπως εσωτερικά και προς τα έξω.  Η συνοχή εντός των τειχών θα τεθεί σε μεγάλη δοκιμασία γιατί ομάδα σημαίνει ένα σύνολο που δουλεύει για την επίτευξη κοινού στόχου. Όταν οι αποφάσεις της διοίκησης δεν βοηθούν την προσπάθεια του αγωνιστικού τμήματος πως θα απαιτήσει από τους ποδοσφαιριστές να τα δώσουν όλα; Πώς να βάλουν τον σύλλογο πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον όταν δεν νιώθουν ότι ο σύλλογος τους υποστηρίζει με όλες του τις δυνάμεις; Πως θα εκλάβουν αυτή την στάση οι φίλαθλοι που βλέπουν να χαρίζεσαι σε ένα βασικό σου αντίπαλο αντί να τον τραυματίσεις πολύ βαριά;

Η ΑΕΚ μην διεκδικώντας πιθανή είσοδο στους ομίλους του Champions League χάνει το πλεονέκτημα του ενός αποκλεισμού (γιατί εάν αποκλειόταν στον 2ο προκριματικό του Champions League θα πήγαινε στα προκριματικά του Europa) και αν αποκλειστεί από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα έχει δεύτερη συνεχή μηδενική χρονιά στην κατάταξη της UEFA. Στο οικονομικό σκέλος δε, χάνει από ενδεχόμενη πρόκριση στους ομίλους κοντά στα 10 εκ. ευρώ.

Προς τα έξω η κατά τα άλλα πολύ γενναία αυτή απόφαση θα εκληφθεί ως αδυναμία και ενώ τώρα «βουλώνει» στόματα, την επόμενη φορά που θα διεκδικήσει το δίκιο της θα της πουν πως κάνει διακρίσεις.

Εν κατακλείδι όλα είναι θέμα οπτικής. Επαγγελματισμός ή ρομαντισμός; Όταν όμως είσαι με το ένα πόδι στο ένα και το άλλο στο δεύτερο τότε όλες οι αποφάσεις είναι δύσκολες γιατί δεν ξέρεις με βάση τι να κινηθείς.