Μεγάλη η νίκη, χρειάζεται όμως δουλειά!

Αντιλαμβάνομαι ότι στην παρούσα φάση της σεζόν για την ΑΕΚ είναι πολύ σημαντικό να παίρνει αποτελέσματα, φτίαχνοντας την ψυχολογία της και τον χαρακτήρα της και αποφεύγοντας την γκρίνια, που τόσο πολύ την είχε ”κατασπαράξει” τις προηγούμενες σεζόν.

Άλλωστε θα ήταν παράλογο να απαιτούμε και καλό ποδόσφαιρο και πορεία πρωταθλητισμού από μια ομάδα, που προχώρησε σε τόσες αλλαγές το καλοκαίρι, αλλά και σε αλλαγή προπονητή στα μέσα της σεζόν και ο Αργύρης Γιαννίκης βρίσκεται στον πάγκο της περίπου ένα δίμηνο.

Μια χαρά τα πηγαίνει έως τώρα η ΑΕΚ και ο Γιαννίκης, ωστόσο η εικόνα της σίγουρα δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή στο ντέρμπι με τον Παναθηναικό.

Κατά την άποψη μου δεν γίνεται μια ομάδα να γυρίζει από τόσο νωρίς τόσο πίσω, να παραχωρεί τόσο χώρο στον αντίπαλο και μάλιστα ενώ τα όσα είχαμε δει μέχρι εκείνο το σημείο να δείχνουν ότι η ΑΕΚ μπορεί να ακολουθήσει ένα εντελώς διαφορετικό πλάνο. Μπορεί αυτήν την φορά να μην το πλήρωσε, γιατί ο Παναθηναικός είχε δυο μεγάλες ευκαιρίες, στις οποίες κατάφερε να μην σκοράρει, αλλά με αυτήν την εικόνα δύσκολα θα φύγει ξανά νικήτρια η ΑΕΚ από ντέρμπι.

Και επειδή αρκετοί θα συγκρίνουν την εικόνα της προχθες με το παιχνίδι με τον Άρη, πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά ματς. Κόντρα στον Άρη η ΑΕΚ ήταν καλή στο πρώτο ημίχρονο, όπως και ο Άρης, αλλά η Ένωση ήταν πιο αποτελεσματική στις ευκαιρίες που δημιούργησε. Στο δεύτερο ημίχρονο όταν και προσέγγισε πιο συντηρητικά το ματς από το 45′ μέχρι και την αποβολή του Μήτογλου στο 70′ δεν δέχτηκε φάση, περιορίζοντας τον Άρη σε μια ανούσια κατοχή της μπάλας. Εκεί πράγματι λειτουργούσε υποδειγματικά αμυντικά και το μοναδικό της θέμα ήταν ότι δεν μπορούσε να δημιουργήσει και τις ευκαιρίες για το τρίτο γκολ στην αντεπίθεση. Στο ντέρμπι της Κυριακής από το 15′ και έπειτα δέχτηκε έντονη πίεση για αρκετά λεπτά και ο Παναθηναικός είχε τεράστιες ευκαιρίες.

Το πρόβλημα στην μεσαία γραμμή

Οι αιτίες της εικόνας της ΑΕΚ θεωρώ πως είναι δυο. Από την μια η αμυντική λειτουργία της Ένωσης δεν είναι καλή και αυτό το γνωρίζουμε από την αρχή της σεζόν.

Πιθανότατα όμως πιο σημαντικό είναι το πρόβλημα που υπάρχει στην μεσαία γραμμή, εκεί όπου δεν υπάρχει ένας παίκτης να μεταβιβάσει σωστά την μπάλα προς τους εξτρέμ ή να δώσει την άνεση στον Μάνταλο να κινείται πιο μπροστά. Στα περισσότερα ματς ο Μάνταλος γύριζει αρκετά πίσω για να δημιουργήσει και φυσικά όσο περνάει η ώρα κουράζεται και περισσότερο, ενώ η ομάδα γίνεται προβλέψιμη, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, όπου ο Άμπραμπατ από δεξί εξτρέμ αγωνιζόταν κυρίως σαν εσωτερικός μέσος, αφού έμοιαζε σχεδόν απίθανο να φτάσει η μπάλα αλλιώς σε αυτόν.

Για αυτό και η απόκτηση ενός παίκτη με δημιουργικές ικανότητες και κυρίως που θα έχει την μακρινή μπαλιά και την γρήγορη μεταβίβαση στο ρεπερτόριο του κρίνεται αναγκαία.

Μπήκε με την σωστή νοοτροπία

Αν κάτι μπορεί να κρατήσει πάντως η ΑΕΚ είναι το πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα. Αποφασισμένη με πίεση ψηλά και με νοοτροπία νικητή. Η Ένωση πραγματοποίησε το καλύτερο της δεκάλεπτο φέτος.

Σίγουρα αξίζουν μπράβο και στον Αργύρη Γιαννίκη, διότι έδειξε αυτό το δεκάλεπτο το πόσο τον προβλημάτισε και πόσο δούλεψε στο πως η ΑΕΚ πρέπει να μπαίνει στα παιχνίδια της, αφού η μεταμόρφωση ήταν εντυπωσιακή από τα ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα και τον Ολυμπιακό.

Βέβαια το δεκάλεπτο αυτό έδειξε και το ότι η ΑΕΚ μπορούσε να παίξει σαφώς καλύτερα στο ντέρμπι αυτό, αλλά στη συνέχεια επέλεξε μια αμυντική τακτική, ενώ στην αρχή φάνηκε ότι έχει τις δυνατότητες για κάτι πολύ καλύτερο.

Γ.Ζ.