Η Νέα Φιλαδέλφεια δικαίωσε το πλάνο του Αλμέιδα!

Την μεγαλύτερη νίκη της πέτυχε μέχρι σημερα στη φετινή σεζόν η ΑΕΚ, σε ένα μάτς που αν γινόταν σε οποιοδήποτε άλλο γήπεδο το πιθανότερο είναι ότι θα μιλούσαμε και για ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.

Όσοι με διαβάζουν γνωρίζουν ότι ελάχιστες φορές έχω αναφερθεί στην ώθηση που δίνει σε μια ομάδα η έδρα της. Αν δεν έχεις ομάδα, τότε και το ομορφότερο και πιο ”καυτό” γήπεδο του κόσμου να έχεις τα αποτελέσματα δεν θα είναι τα επιθυμητά. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο του 2023 θα ήταν τουλάχιστον αφελές να θεωρούμε βασικό κριτήριο για την πορεία μιας ομάδας το ότι έχει μια δυνατή έδρα. Και ας μας αρέσει να το γράφουμε για τη φετινή ΑΕΚ αυτό, διότι φέτος είναι μια ιδιαίτερη σεζόν λόγω της επιστροφής στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η φετινή ΑΕΚ με εξαίρεση το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκο δεν έχει πάρει άλλο μάτς λόγω του γηπέδου της. Σε όλες τις νίκες της ήταν ανώτερη από τον αντίπαλο και δίκαια με τις ευκαιρίες που δημιουργούσε έφτανε στην επικράτηση. Ήρθε όμως αυτό το μάτς, αυτό το πολύ κρίσιμο ντέρμπι για να δείξει και την δυναμική του νέου γηπέδου, της ”OPAP Arena – Αγιά Σοφιάς”.

Η γκέλα στα Γιάννενα ήταν πολύ μεγάλη. Βλέποντας στο πρώτο ημίχρονο την ΑΕΚ αυτός ήταν και ο πρώτος τίτλους που σκέφτηκα για το κείμενο μου μετά το μάτς. Οι κιτρινόμαυροι δεν είχαν φανερά την ψυχολογία που έχτισαν από την 5η αγωνιστική του πρώτου γύρου και έπειτα. Ήταν φανερά πιο φοβισμένοι και ο Αλμέιδα το γνώριζε αυτό, έχοντας και αυτός μια πιο συντηρητική προσέγγιση στο μάτς.

Ενδεχομένως και για πρώτη φορά φέτος να δόθηκε τόση έμφαση στο αμυντικό πλάνο από τον Αργεντινο προπονητή και όχι στο πως η ομάδα θα βρει τον τρόπο να σκοράρει. Αν δεν υπήρχε η ήττα της περασμένης αγωνιστικής μάλλον θα ήταν εντελώς λανθασμένη η επιλογή του με τη φόρα που θα είχε η ΑΕΚ. Ωστόσο επειδή ο ίδιος γνώριζε καλύτερα την ψυχολογική κατάσταση των παίκτων του πόνταρε στο ότι αν το ντέρμπι κριθεί στις λεπτομέρειες μοιάζει πιθανότερο να το πάρει η ομάδα που έχει μεγαλύτερες ικανότητες στο δημιουργικό κομμάτι και φυσικά τον κόσμο στο πλευρό της. Και δικαιώθηκε, αφού η ΑΕΚ μπορεί να μην ήταν παραγωγική, ήταν όμως πιο παραγωγική από τον Παναθηναϊκό και για πρώτη φορά φέτος αυτή η ελάχιστη ανωτερότητα της σε αυτό το κομμάτι αρκούσε.

Από την στιγμή που μπήκε το πρώτο γκολ μετά όλα έγιναν εύκολα για την ΑΕΚ. Ήξερε ακριβώς πως να διαχειριστεί το προβάδισμα αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι απειλήθηκε μόλις μια φορά, σε μια φάση που αν ο Βίντα είχε περισσότερο ρυθμό και ήταν σε καλύτερη κατάσταση θα την καθάριζε. Στα 25′ λεπτά όμως που παίχτηκαν με το σκορ στο 1-0 η ΑΕΚ δεν δέχτηκε με εξαίρεση το δοκάρι του Ιωαννίδη όχι άλλη φάση, άλλα ούτε επικίνδυνη επίθεση.

Ο Αλμέιδα λοιπόν ρίσκαρε να μην πάει με τον αγαπημένο τρόπο της ομάδας του να πάρει το ντέρμπι. Επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο και το ρίσκο του δικαιώθηκε. Άλλωστε αυτές οι επιλογές, αυτά τα ρίσκα, που στο τέλος δίνουν μεγάλες νίκες ξεχωρίζουν έναν καλό προπονητή από έναν σπουδαίο προπονητή.

Μας έδωσε όμως και ένα καλό μάθημα το σημερινό ντέρμπι. Ότι τα παιχνίδια πριν τα ντέρμπι αξίζουν την διπλή προσοχή από τα υπόλοιπα. Διότι το αποτέλεσμα τους είναι ικανό να καθορίσει και την εξέλιξη του επόμενου αγώνα. Η γεμάτη ορμή μετά την διακοπή ΑΕΚ αν δεν έχανε από τον ΠΑΣ είναι πιθανότερο να κέρδιζε και πιο εύκολα τον Παναθηναϊκό. Η ήττα αυτή από τον ΠΑΣ θα μπορούσε να της στοίχισει ολόκληρο το φετινό πρωτάθλημα. Η ικανότητα του προπονητή της όμως, το πάθος των παικτών της και του κόσμου της δεν το επέτρεψαν αυτό.

Γ.Ζ.