Χωρίς σφυγμό και πλάνο: Η οδυνηρή προσγείωση, οι λάθος επιλογές και η επόμενη ημέρα της ΑΕΚ

Υπάρχουν ήττες στις οποίες μετράς απλώς τρεις χαμένους βαθμούς και συνεχίζεις. Και υπάρχουν και οι ήττες σαν αυτές της Κυριακής στο ΟΑΚΑ, που λειτουργούν ως ένα βίαιο, παγωμένο ντους, γκρεμίζοντας τις ψευδαισθήσεις των προηγούμενων επιτυχιών.

Η ΑΕΚ απέναντι στον Παναθηναϊκό δεν έχασε απλώς ένα ντέρμπι κορυφής· παρέδωσε τα όπλα με έναν τρόπο που πλήγωσε βαθιά τον κόσμο της, μένοντας άσφαιρη μετά από σχεδόν δυόμισι μήνες και παρουσιάζοντας μια εικόνα απόλυτης τακτικής και πνευματικής ανυπαρξίας.

Μια ομάδα που δεν κατέβηκε ποτέ στο γήπεδο

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της αναμέτρησης δεν ήταν η ανωτερότητα του αντιπάλου, αλλά το γεγονός ότι η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς ουσιαστικά δεν εμφανίστηκε ποτέ στο γήπεδο. Από το πρώτο σφύριγμα έλειπε η ένταση στις μονομαχίες, η καθαρή σκέψη και η στοιχειώδης συνοχή ανάμεσα στις γραμμές.

Η ΑΕΚ πλήρωσε τη νωθρή εκκίνηση: δέχτηκε ένα φθηνό γκολ από τα αποδυτήρια και αντί να αντιδράσει, πάγωσε. Το όποιο σχέδιο υπήρχε στο χαρτί εξανεμίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το έργο επαναλήφθηκε με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Αντί η ανάπαυλα να λειτουργήσει αφυπνιστικά, η Ένωση δέχτηκε δεύτερο χτύπημα σχεδόν αμέσως. Εκεί τελείωσε οριστικά η σεμνή τελετή: το πλάνο πήγε περίπατο, η ομάδα αποσυντονίστηκε πλήρως και αφέθηκε στο ρυθμό του αντιπάλου, χωρίς εγωισμό και χωρίς ίχνος ποδοσφαιρικής αντίδρασης.

Το «άδειασμα» στην Τούμπα, οι λάθος ρόλοι και το ρίσκο με τον Ρότα

Η κατάρρευση του ΟΑΚΑ, ωστόσο, είχε προετοιμαστεί λίγα 24ωρα νωρίτερα. Είναι πραγματικά δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη στρατηγική διαχείρισης του Νίκολιτς στη διάρκεια αυτής της «διαβολοβδομάδας». Την περασμένη Τετάρτη, σε ένα βαθμολογικά αδιάφορο παιχνίδι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα (μιας και δε διακυβευόταν κάτι), επιλέχθηκε μια ενδεκάδα αποτελούμενη από πολλούς βασικούς ποδοσφαιριστές που κατανάλωσε τεράστια ποσά ενέργειας. Το αποτέλεσμα; Ένα διπλό μηδέν: η ομάδα δεν πήρε τίποτα ουσιαστικό στη Θεσσαλονίκη και έφτασε στο προχτεσινό ντέρμπι άδεια από πνευματικά και σωματικά αποθέματα.

Στο ΟΑΚΑ, οι επιλογές προσώπων επέτειναν το μπέρδεμα. Η επιμονή σε ποδοσφαιριστές που βρίσκονται σε εμφανές ντεφορμάρισμα ή δεν κολλάνε με τις απαιτήσεις τέτοιων αγώνων μπλόκαρε την ανάπτυξη. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Ζούμπκοφ, ο οποίος έμεινε ξανά σε ρηχά νερά, χωρίς ενέργεια στο ένας μ’ έναν, χωρίς καθαρές αποφάσεις στο επιθετικό τρίτο και χωρίς να προσφέρει το παραμικρό ρήγμα. Στο μεταξύ, οι παρεμβάσεις από τον πάγκο δεν διόρθωσαν τις ανισορροπίες, αλλά επέτειναν το χάος, ανοίγοντας διαδρόμους στον άξονα και απομονώνοντας την επίθεση.

Αποκορύφωμα της λανθασμένης ανάγνωσης ήταν η διαχείριση του Λάζαρου Ρότα. Ήταν οφθαλμοφανές από τα πρώτα λεπτά ότι ο διεθνής μπακ δεν βρισκόταν σε κατάσταση να αγωνιστεί σε ματς τέτοιας έντασης. Ο διεθνής μπακ έπαιξε με ίωση και χωρίς φρεσκάδα, εμφανώς ανέτοιμος σωματικά και διαρκώς εκτεθειμένος στις επιστροφές του, αποτέλεσε την αχίλλειο πτέρνα της δεξιάς πλευράς.

Η αλήθεια των μεταγραφών και οι ελλείψεις που… πληρώνονται

Το βράδυ της Κυριακής δεν αποκάλυψε απλώς ένα κακό στήσιμο. Περισσότερο λειτούργησε ως καθρέφτης των καλοκαιρινών επιλογών. Παρά τα λεφτά που δαπανήθηκαν, ο μεταγραφικός σχεδιασμός άφησε κραυγαλέα κενά που πλέον κοστίζουν και βαθμούς αλλά και αυτοπεποίθηση.

Η συνειδητή απόφαση να μην αποκτηθεί ένας δεξιός μπακ πρώτης γραμμής, ικανός να μοιραστεί τα φορτία και να ασκήσει υγιή ανταγωνισμό στον Ρότα, αποδεικνύεται τώρα μοιραία. Την ίδια στιγμή, οι περισσότερες από τις καλοκαιρινές προσθήκες μοιάζουν ακόμη ξένο σώμα μέσα στην ομάδα, με αποτέλεσμα το ροτέισον να μην μπορεί να ανοίξει. Στα κρίσιμα ματς υψηλής πίεσης, η ΑΕΚ δεν παίρνει τις προσωπικές διαφορές από παίκτες που αποκτήθηκαν γι’ αυτόν ακριβώς τον ρόλο, αναδεικνύοντας τις δομικές ελλείψεις ενός ρόστερ που του λείπει η ισορροπία.

Τα «100» στη Νέα Φιλαδέλφεια επιβάλλουν εγωισμό και απαντήσεις

Κανείς δεν τρέφει αυταπάτες ούτε απαιτεί παράλογα πράγματα απέναντι σε μία εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης. Το ζητούμενο αύριο το βράδυ, στο ιστορικό 100ό παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια, δεν είναι ένα απαραίτητα νικηφόρο θαύμα κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης. Το ζητούμενο είναι η αξιοπρέπεια, το καθαρό πλάνο και η κατάθεση ψυχής. Μετά την κατάρρευση στο ΟΑΚΑ, ολόκληρος ο οργανισμός -από τον Μάρκο Νίκολιτς στον πάγκο μέχρι και τον τελευταίο ποδοσφαιριστή στο χορτάρι οφείλει να βγει από τον… λήθαργο.

Η Ένωση χρειάζεται μια εμφάνιση γεμάτη ένταση, συγκέντρωση και πάθος, όχι για να αποδείξει ότι μπορεί να κοντράρει στα ίσια τη «βασίλισσα», αλλά για να αποδείξει στον ίδιο της τον εαυτό ότι είναι ζωντανή και έτοιμη να διορθώσει την πορεία της.