Η ΑΕΚ πρέπει να γίνει πιο ευέλικτη!

Η ΑΕΚ γνώρισε την ήττα με 2-0 από τον Παναθηναϊκό στο ντέρμπι της 9ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League, μένοντας επτά βαθμούς μακριά από την κορυφή, έχοντας βέβαια και ένα παιχνίδι λιγότερο. Ωστόσο, το βασικό ζήτημα δεν είναι τόσο η βαθμολογική απόσταση, όσο η εικόνα της ομάδας. Μια εικόνα που είναι προβληματική το τελευταίο διάστημα, αλλά κυρίως στα εκτός έδρας παιχνίδια, ήδη από την αρχή της σεζόν.

Στο παιχνίδι απέναντι στον Παναθηναϊκό, δυστυχώς, δεν είδαμε τίποτα διαφορετικό από όσα έχουμε παρακολουθήσει μέχρι σήμερα στα εκτός έδρας ματς της ΑΕΚ. Μόνο που αυτή τη φορά ο αντίπαλος ήταν ποιοτικότερος από εκείνους που είχε αντιμετωπίσει προηγουμένως η Ένωση στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να μπει τέλος στο σερί των 31 αγώνων χωρίς ήττα που διατηρούσε από την περσινή σεζόν.

Μια ήττα που θα μπορούσε, φυσικά, να έχει έρθει και με διαφορετικό τρόπο, ανέδειξε, ωστόσο, κυρίως ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα: μια ομάδα χωρίς ευελιξία, σε αυτό το επίπεδο, είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Και τέτοια ομάδα είναι, δυστυχώς, η φετινή ΑΕΚ.

Πέρυσι βλέπαμε μια ομάδα που, πέρα από το βασικό της πλάνο και την αγωνιστική της ταυτότητα, είχε την ικανότητα να προχωρά σε συγκεκριμένες προσαρμογές, οι οποίες τη βοηθούσαν να φτάνει στις νίκες και, τελικά, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Φέτος, αντίθετα, βλέπουμε τον Μάρκο Νίκολιτς να επιλέγει το ίδιο αγωνιστικό σχέδιο σε ΟΛΑ τα παιχνίδια. Σε ΟΛΑ. Χωρίς να λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του εκάστοτε αντιπάλου.

Είμαι απόλυτα υπέρ της άποψης ότι κάθε ομάδα οφείλει να έχει συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα, πάνω στην οποία θα βασίζεται και την οποία θα προσπαθεί διαρκώς να εξελίσσει. Άλλο, όμως, αυτό και άλλο όσα βλέπουμε συστηματικά από την ΑΕΚ τη φετινή σεζόν.

Μια ενδεκάδα με ποδοσφαιριστές που διαθέτουν παρόμοια χαρακτηριστικά, είτε αγωνίζεται εντός έδρας απέναντι στον ΟΦΗ είτε αντιμετωπίζει τη Μάντσεστερ Σίτι είτε παίζει ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Με αυτή την προσέγγιση, όμως, το ποδόσφαιρο αργά ή γρήγορα θα σε τιμωρήσει. Γιατί υπάρχει και ο αντίπαλος, ο οποίος έχει μελετήσει το αγωνιστικό σου σχέδιο, έχει προσαρμοστεί για να το αντιμετωπίσει και ενδεχομένως σου δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό απ’ όσο του δείχνεις εσύ.

Η περσινή ΑΕΚ είχε την ικανότητα να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε παιχνιδιού, διατηρώντας παράλληλα τη δική της αγωνιστική ταυτότητα. Για παράδειγμα, διαφορετική ήταν η προσέγγισή της στην πρεμιέρα των πλέι οφ απέναντι στον Ολυμπιακό. Εκεί την είδαμε με σαφώς πιο αμυντικό προσανατολισμό, να αποφεύγει το build-up, καθώς γνώριζε ότι ο αντίπαλος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην πίεση ψηλά, και να αναζητά με βαθιές μπαλιές τον Βάργκα. Παρόμοια ήταν η προσέγγιση και στο παιχνίδι της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος απέναντι στον ίδιο αντίπαλο.

Διαφορετική, αντίθετα, ήταν η εικόνα της στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στα πλέι οφ, όπου η ΑΕΚ πανηγύρισε τελικά τη νίκη με το γκολ του Ζοάο Μάριο και κατέκτησε και το πρωτάθλημα.

Αυτή την ικανότητα, λοιπόν, φέτος δεν την έχει. Ή, για να είμαι πιο ακριβής, δεν έχει επιλέξει να την έχει.

Ας πάρουμε το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Γνωρίζεις ότι έχεις απέναντί σου μια ομάδα που πιέζει ψηλά και διαθέτει στην επιθετική της γραμμή τέσσερις ταχυδυναμικούς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι θα ασκήσουν έντονη πίεση στην μπάλα. Κι όμως, επιλέγεις από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα να παίξεις με build-up, επιχειρώντας να κυκλοφορήσεις την μπάλα κοντά στην περιοχή σου, χωρίς μάλιστα οι ποδοσφαιριστές σου να έχουν προλάβει να προσαρμοστούν ούτε στις ιδιαίτερες συνθήκες και στην ατμόσφαιρα ενός τέτοιου αγώνα.

Έτσι, λοιπόν, προκύπτει το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού. Ένα γκολ που ήρθε ως αποτέλεσμα της επιμονής της ΑΕΚ να προσπαθεί να χτίσει την επίθεσή της από πίσω, στα πρώτα 30 δευτερόλεπτα της αναμέτρησης, αντί να απομακρύνει την μπάλα, τη στιγμή που ήταν ήδη εμφανές, από τις κινήσεις και την πίεση των αντιπάλων, ότι ο Παναθηναϊκός είχε μπει στο γήπεδο με ξεκάθαρη πρόθεση να εκμεταλλευτεί αυτή την αδυναμία.

Το ίδιο, μάλιστα, λάθος είχε γίνει και στο παιχνίδι του Superbet Κυπέλλου Ελλάδας απέναντι στον ΠΑΟΚ. Εκεί τι συνέβη; Παρά το γεγονός ότι η ΑΕΚ είχε αλλάξει τόσο τον τερματοφύλακά της όσο και τον έναν από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, επιλέγοντας να αγωνιστεί με Μπαλαμότη και Βίντα, συνέχισε να εφαρμόζει ακριβώς τον ίδιο τρόπο παιχνιδιού. Σαν να είχαν οι ποδοσφαιριστές που μπήκαν στην ενδεκάδα ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με εκείνους που αγωνίζονται συνήθως, δηλαδή τους Μουκουντί και Μπρινιόλι. Μια επιλογή πραγματικά ακατανόητη.

Αντίστοιχα, δεν γίνεται η επιθετική σου τετράδα να παραμένει ίδια, ανεξάρτητα από τον αντίπαλο που έχεις απέναντί σου. Είναι αυτονόητο ότι ο Γιόβιτς και ο Βάργκα είναι δύο εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έχουν ήδη σημειώσει αρκετά γκολ και τη φετινή σεζόν. Ωστόσο, υπάρχουν παιχνίδια στα οποία απαιτείται διαφορετική προσέγγιση. Παιχνίδια στα οποία χρειάζεσαι περισσότερη ταχύτητα, πιο ταχυδυναμικά εξτρέμ και, φυσικά, καλύτερο διάβασμα του αντιπάλου.

Στην προκειμένη περίπτωση, βλέπουμε την ΑΕΚ, όποιον αντίπαλο κι αν έχει απέναντί της, να επιλέγει μια συγκεκριμένη αγωνιστική προσέγγιση. Μια προσέγγιση που γίνεται, φυσικά, όλο και πιο εύκολα αντιληπτή από τους αντιπάλους της και, κατά συνέπεια, πιο εύκολα αντιμετωπίσιμη. Ταυτόχρονα, όμως, εκθέτει και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Γιόβιτς, για τον οποίο ασκείται έντονη κριτική στα Social Media. Πρόκειται για έναν ικανότατο ποδοσφαιριστή, του οποίου γνωρίζουμε όλοι τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά, αλλά και την τεράστια προσφορά την περσινή σεζόν. Είναι αυτονόητο, όμως, ότι σε ένα εκτός έδρας ντέρμπι, απέναντι σε έναν αντίπαλο με αυτά τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά, ίσως θα ήταν προτιμότερο να ξεκινήσει από τον πάγκο και να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια διαφορετική σκέψη και προσέγγιση, ώστε η ΑΕΚ να μην είναι τόσο προβλέψιμη.

Είναι ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο αγωνιστικό σχέδιο της ΑΕΚ λειτουργεί στην ALLWYN Arena, όπου, χάρη και στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών της, η ομάδα καταφέρνει να αποδίδει πολύ ωραίο ποδόσφαιρο. Τι να το κάνουμε, όμως, όταν η ομάδα έχει χάσει την περσινή της προσαρμοστικότητα;

Ναι, ωραία η κυκλοφορία της μπάλας, ωραία τα πέντε γκολ στα εντός έδρας παιχνίδια και όλα όσα βλέπουμε στην ALLWYN Arena. Αυτά, όμως, δεν αρκούν για να εξασφαλίσουν τις νίκες εκτός έδρας. Εκεί η ΑΕΚ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τα χαρακτηριστικά του αντιπάλου της. Δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε αγώνα και τα αποτελέσματα είναι ανάλογα.

Σε τέσσερα εκτός έδρας παιχνίδια έχει καταφέρει να πάρει μόλις μία νίκη, και αυτή με μεγάλη δυσκολία, στο Πανθεσσαλικό απέναντι στον Βόλο Elabet. Στα υπόλοιπα τρία μετρά δύο ισοπαλίες και μία ήττα. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι σε όλα αυτά τα παιχνίδια έχει επιτρέψει στους αντιπάλους της να δημιουργήσουν πάρα πολλές ευκαιρίες. Ευκαιρίες που προκύπτουν σε μεγάλο βαθμό από την αδυναμία της να αναπτυχθεί αποτελεσματικά με τον τρόπο που η ίδια επιλέγει, χωρίς να έχει προηγηθεί το απαραίτητο διάβασμα του αντιπάλου.

Η άποψή μου, λοιπόν, είναι ότι, για να μπορέσει η ΑΕΚ να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, θα πρέπει να αλλάξει άμεσα αυτή την προσέγγιση. Έχει μπροστά της ένα πάρα πολύ δύσκολο πρόγραμμα και τίποτα δεν είναι δεδομένο, ούτε καν το ότι θα καταφέρει να παραμείνει στη διεκδίκηση του τίτλου.

Για να έχει, λοιπόν, πραγματικές πιθανότητες να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, οφείλει να γίνει πιο ευέλικτη, πιο προσαρμοστική και να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες κάθε αγώνα ξεχωριστά. Δεν γίνεται να πορεύεται με ένα συγκεκριμένο πλάνο, βρέξει χιονίσει, ανεξαρτήτως αντιπάλου.

Το συγκεκριμένο πλάνο προφανώς και έχει αξία. Είναι ένα πλάνο που, στο σύνολό του, μπορεί να αποδειχθεί πρωταθληματικό για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον ορθολογικό και επιθετικό τρόπο παιχνιδιού που επιχειρεί να εφαρμόσει η ΑΕΚ. Ωστόσο, είναι πλέον φανερό ότι στα εκτός έδρας παιχνίδια δεν αποδίδει στον βαθμό που απαιτείται.

Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μάρκο Νίκολιτς. Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται να εγκαταλείψει την αγωνιστική της ταυτότητα. Χρειάζεται, όμως, να ξαναβρεί την ευελιξία της. Γιατί στο ποδόσφαιρο δεν αρκεί να ξέρεις πώς θέλεις να παίξεις. Πρέπει να ξέρεις και πώς να προσαρμόζεσαι σε αυτό που σου επιβάλλει ο αντίπαλος.