Σαν σήμερα 8/7: Η μεταγραφή του Βασίλη Δημητριάδη που σημάδεψε την ΑΕΚ

Στις 8 Ιουλίου 1991 η ΑΕΚ πραγματοποίησε μία από τις σημαντικότερες μεταγραφές της ιστορίας της, αποκτώντας τον Βασίλη Δημητριάδη, έναν ποδοσφαιριστή που έμελλε να προσφέρει σπουδαία πράγματα τόσο μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου όσο και αργότερα από διοικητικά πόστα της ομάδας.

Ο Βασίλης Δημητριάδης άφησε τον Άρη και μετακόμισε στη Νέα Φιλαδέλφεια, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ. Η μεταγραφή του αποτέλεσε μία από τις ακριβότερες της εποχής, καθώς ξεπέρασε τα 100 εκατομμύρια δραχμές, ενώ στη συμφωνία συμπεριλήφθηκαν και οι εισπράξεις δύο φιλικών αγώνων ανάμεσα στις δύο ομάδες. Μάλιστα, σε ένα από αυτά τα παιχνίδια ο μετέπειτα μεγάλος σκόρερ της Ένωσης είχε βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα.

Ο Δημητριάδης είχε προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον και από τον ΠΑΟΚ. Η πρόταση της ομάδας της Θεσσαλονίκης περιλάμβανε 105 εκατομμύρια δραχμές, καθώς και τον τερματοφύλακα Γκιτσιούδη ως έμψυχο αντάλλαγμα. Ωστόσο, οι τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στους δύο συλλόγους της πόλης, σε συνδυασμό με τις άμεσες κινήσεις του Κώστα Γενεράκη για λογαριασμό της ΑΕΚ, οδήγησαν τον διεθνή επιθετικό στα κιτρινόμαυρα.

Τα χρόνια της καταξίωσης στην ΑΕΚ

Ο «Βασιλομπίλαρος» αγωνίστηκε συνολικά πέντεμισι χρόνια με τη φανέλα της ΑΕΚ και συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση τριών διαδοχικών πρωταθλημάτων, ενός Κυπέλλου Ελλάδας και ενός Super Cup. Παράλληλα, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος δύο συνεχόμενες χρονιές, το 1992 με 28 γκολ και το 1993 με 33.

Η σεζόν 1992-93 αποτέλεσε την κορυφαία της καριέρας του. Με τα 33 τέρματα που σημείωσε, κατέκτησε το ασημένιο παπούτσι της Ευρώπης, τερματίζοντας μόλις ένα γκολ πίσω από τον Άλι Μακ Κόιστ της Ρέιντζερς, ο οποίος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στις ευρωπαϊκές λίγκες.

Η ανανέωση και η σταδιακή πτώση

Το καλοκαίρι του 1993, όταν ολοκληρώθηκε το συμβόλαιό του, ο Δημητριάδης βρισκόταν στο απόγειο της ποδοσφαιρικής του πορείας. Παρότι υπήρχε ενδιαφέρον από το εξωτερικό, η συμφωνία για την ανανέωση με τον Δημήτρη Μελισσανίδη επιτεύχθηκε μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, με τον ποδοσφαιριστή να συνεχίζει στην ΑΕΚ.

Από εκείνο το σημείο και έπειτα, όμως, η παρουσία του στην ομάδα δεν είχε την ίδια δυναμική. Τη σεζόν 1993-94 πέτυχε 11 γκολ, όμως συχνά αντικαθίστατο κατά τη διάρκεια των αγώνων. Την επόμενη χρονιά, σε μία περίοδο που συνολικά η ΑΕΚ δεν απέδωσε σύμφωνα με τις προσδοκίες, σημείωσε οκτώ τέρματα, ενώ ο αυξημένος ανταγωνισμός στην επίθεση, μετά τις αφίξεις των Σαραβάκου, Κετσπάγια και Κωστή, περιόρισε ακόμη περισσότερο τον χρόνο συμμετοχής του. Την περίοδο 1995-96 χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά ως αλλαγή, περνώντας συνήθως στα τελευταία λεπτά των αναμετρήσεων.

Το τέλος της πρώτης θητείας και η επιστροφή

Το καλοκαίρι του 1996, με την απόκτηση του Ντέμη Νικολαΐδη από την ΑΕΚ, το όνομα του Δημητριάδη συνδέθηκε με πιθανή μετακίνησή του στον Απόλλωνα, στο πλαίσιο της συμφωνίας των δύο συλλόγων. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε τη δυσαρέσκειά του και ζήτησε να αποχωρήσει, παρότι στη συνέχεια ο Μιχάλης Τροχανάς υποστήριξε ότι επρόκειτο για παρεξήγηση. Οι σχέσεις των δύο πλευρών, πάντως, είχαν πλέον διαταραχθεί.

Έξι μήνες αργότερα επέστρεψε στον Άρη, όπου πρόλαβε να σημειώσει οκτώ γκολ, χωρίς όμως να αποτρέψει τον υποβιβασμό της ομάδας. Το 1997 συνέχισε την καριέρα του στην ΑΕΛ Λεμεσού και την επόμενη αγωνιστική περίοδο αγωνίστηκε με τους Λύκους στη Β’ Εθνική, ολοκληρώνοντας εκεί την ποδοσφαιρική του διαδρομή.