Βούρος για Αγιά Σοφιά: Δεν είναι απλά ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, είναι ένα Κέντρο Μνήμης, Αθλητισμού και Πολιτισμού

Διαβάστε όσα είπε ο Γιάννης Βούρος για το νέο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια

Λίγες μόλις ώρες μετά τα φαντασμαγορικά εγκαίνια του νέου γηπέδου της ΑΕΚ, του θρυλικού σταδίου «Αγια-Σοφιά», η λειτουργία του οποίου ήταν ένα μεγάλο στοίχημα για εκείνον, ο δήμαρχος της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας Γιάννης Βούρος έρχεται αποκαλυπτικός και ειλικρινής στην «Espresso».

«Δεν μιλάμε για ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, αλλά για ένα Κέντρο Μνήμης, Αθλητισμού και Πολιτισμού… που ξεπερνά ένα απλό ποδοσφαιρικό δρώμενο. Συνδέεται με θύμησες, ιστορία, ρίζες» λέει ο Γιάννης Βούρος, μιλώντας για την ΑΕΚ και το γήπεδό της, που χρειάστηκε περίπου μία εικοσαετία για να «επιστρέψει στο σπίτι της», όπως ήταν και το σύνθημα της γιορτής των εγκαινίων.

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για τους Ενωσίτες, αλλά υπάρχουν κι άλλα που αναμένονται και θα φέρουν την υπογραφή του. Για τον λόγο αυτόν ο Γιάννης Βούρος δηλώνει παρών και στις αυτοδιοικητικές του 2023, γιατί θέλει να ολοκληρώσει το φιλόδοξο πρόγραμμά του για την αναμόρφωση των «δύο πόλεων» που διοικεί. Ο ίδιος βλέπει το «άθλημα» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ομαδικό και διαμηνύει σε όλους αυτούς που του βάζουν εμπόδια ότι… δεν
μασάει!

Ο δήμαρχος Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας, όμως, δεν είναι τολμηρός μόνο στη δημαρχία, αλλά και στη ζωή του. Πέρυσι παντρεύτηκε δεύτερη φορά την ίδια γυναίκα. Και όταν τον ρωτήσαμε για την πίστη του στις δεύτερες ευκαιρίες, λακωνικά μας απάντησε:
«Δεν έχει να κάνει με τις δικές σου προθέσεις, αλλά με την ποιότητα του ανθρώπου που έχεις δίπλα σου». Ο υπέροχος Γιάννης Βούρος μπορεί να μην προλαβαίνει πια να ανέβει
στο σανίδι, καθώς είναι ηθοποιός, αλλά δεν μπορεί και να… αυτοκαταργηθεί.

Δεν μετανιώνει ποτέ για τα λάθη του, που τα θεωρεί συστατικό στοιχείο της προσωπικότητάς του, και σηκώνεται για χορό ακούγοντας «Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας».

Εφτασε η ώρα της «Αγια-Σοφιάς». Πώς νιώθετε; Τι είναι για τους πολίτες σας αυτό το στάδιο;

Οι μέρες αυτές, τόσο για την ΑΕΚ όσο και για την πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, αν μη τι άλλο είναι ιστορικές. Δεκαεννέα χρόνια αναμονής ήταν πολλά. Οπως πολλά ήταν και τα εμπόδια που ξεπεράστηκαν για να φτάσουμε στο σημείο που είμαστε
σήμερα και να γιορτάζουμε την επιστροφή της αγαπημένης μας ομάδας στην πόλη της. Στην πόλη που έγραψε χρυσές σελίδες. Στην πόλη όπου έχτισαν πέτρα πέτρα οι πρόσφυγες το 1930 το πρώτο της σπίτι, το οποίο κατεδαφίστηκε το 2003 εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων,
για όσους θυμούνται. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια πρωτίστως στον μεγαλομέτοχο της ομάδας, τον Δημήτρη Μελισσανίδη, που έκανε πράξη το όνειρο των απανταχού Ενωσιτών. Χωρίς αυτόν τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει, και αυτό σήμερα το παραδέχονται τόσο οι φίλοι του όσο και οι «αντίπαλοί» του. Επειτα σε όλους όσοι έβαλαν το μικρό ή μεγαλύτερο λιθαράκι τους ώστε, παρά τις δυσκολίες και τις «τρικλοποδιές», το επί 19 έτη όνειρο να γίνει πράξη στον συγκεκριμένο, περιορισμένο, κακά τα ψέματα, χώρο. Δεν μιλάμε στη συγκεκριμένη περίπτωση απλά για ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, αλλά για ένα Κέντρο Μνήμης, Αθλητισμού και Πολιτισμού. Με δύο μεγάλα μουσεία, που είμαι σίγουρος πως θα
γίνουν πόλος έλξης όχι μόνο για τους φίλους της ΑΕΚ, αλλά και για τα εγγόνια των προσφύγων που μένουν σε προσφυγουπόλεις, όπως η Νέα Φιλαδέλφεια και η Νέα Χαλκηδόνα, για όλους όσοι διαβάζουν Ιστορία, για όλους τους Ελληνες που θυμούνται…

Γιατί αγαπιούνται τόσο αυτή η ομάδα και ο τόπος της;

Ο αθλητισμός ήταν, είναι και θα είναι για πάντα -εκτός από αποτελέσματα, νίκες, ήττες- κυρίως συναίσθημα. Αυτό ακριβώς το συναίσθημα γίνεται πολύ πιο έντονο όταν συνδέεται με γεγονότα της Ιστορίας που ξεπερνούν ένα απλό ποδοσφαιρικό δρώμενο, συνδέεται
με θύμησες, ιστορία, ρίζες. Γιατί ο σύλλογος ΑΕΚ εκφράζει, όπως συνηθίζω να λέω, για όλους εμάς τους φίλους της, και όχι μόνο, το τρίπτυχο: αθλητισμός, ιστορική μνήμη, πολιτισμός. Αυτά τα στοιχεία είναι άρρηκτα δεμένα με την «κιτρινόμαυρη» ομάδα και, φυσικά, με την πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη του Γιάννη Βούρου στην Espresso.