Σάκοτα: «Δεν θα έκλεινα ποτέ την πόρτα στην ΑΕΚ, είναι το μπασκετικό μου σπίτι!»

Ο Ντούσαν Σάκοτα μίλησε για τη μπασκετική του πορεία, την ΑΕΚ που κατείχε ιδιαίτερη θέση, αλλά και το τι θα άλλαζε στο φινάλε της καριέρας του.

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα gazzetta.gr παραχώρησε ο Ντούσαν Σάκοτα, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην ΑΕΚ, με την οποία έχει περάσει πολλά και είναι το μπασκετικό του σπίτι όπως ανέφερε.

«Ήρθα στην ΑΕΚ το 2001, είμαι ταυτισμένος μαζί της 21 χρόνια»

Θα ήθελες να έχεις ένα διαφορετικό τέλος στην ΑΕΚ; «Ναι! Σίγουρα μένει μία μικρή γεύση, όχι μόνο με την ΑΕΚ, αλλά με την καριέρα μου. Νομίζω ότι η πανδημία μπέρδεψε το τέλος της. Δεν θέλω να πω ότι άξιζα, αλλά θα ήθελα ένα πιο οργανωμένο φινάλε. Πρώτα απ’ όλα για εμένα, αφού είχα μία «άλφα» προσφορά στο ελληνικό μπάσκετ και για να… εξαφανιστώ έτσι ήταν κάτι που χρειάστηκε τη συμβολή αρκετών παραγόντων. Θα ήθελα να τελειώσει διαφορετικά τα πράγματα. Πιο οργανωμένα, πιο ήπια.

Αλλά αυτό δεν αλλάξει τη θητεία μου στην ΑΕΚ και τις επιτυχίες που κάναμε, τόσο σε ομαδικό όσο και ατομικό επίπεδο. Ξεσηκώσαμε ουσιαστικά από τις στάχτες, μία ιστορική ομάδα, με αποκορύφωμα το 2018 που κερδίσαμε το BCL. Πήραμε και το Κύπελλο απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που είχε φτάσει στον τελικό της EuroLeague την προηγούμενη σεζόν».

Πότε έφτασες στο σημείο που αποφάσισες ότι πρέπει να σταματήσεις; «Είναι λίγο περίεργο. Δεν έφτασα ποτέ στο σημείο που είπα “φτάνει”. Ήταν λίγο αυθόρμητο. Ακόμη και ο τρόπος που σταμάτησα στην τελευταία μου σεζόν είχε μία παγκόσμια πρωτοτυπία. Παίξαμε με τη Μούρθια κόντρα στη Σαραγόσα και μετά θα είχε διακοπή για τα “παράθυρα” των Εθνικών ομάδων.

Ποιος θα μου το έλεγε ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο μου παιχνίδι; Είκοσι ημέρες μετά έγινε το πρώτο παγκόσμιο lockdown, η σεζόν σταμάτησε και εγώ επέστρεψα στην Αθήνα. Τότε τα πράγματα ήταν δύσκολα, στέλναμε μηνύματα για να βγαίνουμε έξω από το σπίτι μας, ξαφνικά όλοι έγιναν αθλητές και έστελναν “6” (σ.σ.: γέλια). Εκεί μπορείς να τρέξεις, αλλά για έναν αθλητή που πρέπει να διατηρηθεί σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο ήταν πιο δύσκολο.

Δεν ήμουν πια πιτσιρικάς… Δεν υπήρχαν ανοικτά γήπεδα μπάσκετ, προκειμένου να κάνω προπόνηση, παράλληλα είχα ξεκινήσει ένα επενδυτικό άνοιγμα στον κόσμο των κατασκευών, το οποίο είχε το δικό του… φόβο, αφού εξαρτάσαι από πωλήσεις και πελατολόγιο που ξάφνου δεν υπάρχει. Αλλά η δουλειά έχει ξεκινήσει, έχεις δώσει κάποια χρήματα και δεν μπορούσα να κάνω πίσω.

«Ο ένας μήνας, έγιναν δύο χρόνια και λέω ρε π@@στη δεν μπορεί…»

Οπότε είπα στον εαυτό μου να εστιάσω εκεί, να μάθω τη δουλειά, αφού έτσι και αλλιώς σταματώντας το μπάσκετ θα πρέπει να ετοιμάσω την επόμενη ημέρα. Στην Ευρώπη είναι δύσκολο. Δεν υπάρχει ένα σύστημα για τους αθλητές, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο σου επιτρέπει να αποκτήσεις μόρφωση και να κάνεις αθλητισμό ταυτόχρονα. Και να πάρεις ένα πτυχίο.

Ειδικά όταν υπάρχουν τόσες απαιτήσεις, όπως αυτές που είχα ως πιτσιρικάς, με το τετραετές συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Ήμουν 17 ετών και είχα διπλές καθημερινές προπονήσεις. Και εγώ θέλω, όταν κάνω κάτι, να αφοσιώνομαι σε αυτό 100%. Άρα θεώρησα ότι ήταν πιο σωστό, κατά τη διάρκεια του lockdown να δώσω έμφαση στο άνοιγμα που πραγματοποίησα.

Παράλληλα, δεν είχα πει “όχι”, δεν είχα κλείσει την πόρτα στο μπάσκετ. Είχε γίνει μία κουβέντα με την ΑΕΚ για να επιστρέψω, δεν έγινε πραγματικότητα. Το έμαθα και σχετικά αργά από την ομάδα ότι δεν θα προχωρήσει, τρεις ημέρες πριν από την έναρξη της προετοιμασίας.

Αυτονόητα είχα απορρίψει κάποιες προτάσεις, η αγορά ήταν περίεργη μετά το lockdown και εγώ δεν ήθελα να φύγω από την Ελλάδα, έχοντας κάνει την επένδυση που είπα παραπάνω, ούτε ήθελα να παίξω σε άλλη ελληνική ομάδα, γιατί θεώρησα ότι άξιζα και έπρεπε να τελειώσω την καριέρα μου στην ΑΕΚ.

Για κάποιους λόγους αυτό δεν έγινε, η σεζόν ξεκίνησε, ήρθε νέο lockdown τον Σεπτέμβριο, τα γήπεδα έκλεισαν και αν δεν ήσουν μέλος ομάδας της Α1 δεν μπορούσες να κάνεις προπόνηση. Ο ένας μήνας, έγιναν δύο χρόνια και λέω ρε π@@στη δεν μπορεί…».

Αν ερχόταν η ΑΕΚ και σου έλεγε “σου δίνουμε δύο μήνες να ετοιμαστείς”, θα το έκανες; «Εγώ και η ΑΕΚ είμαστε «βούτυρο και ψωμί». Ξεκίνησα με τον συγχωρεμένο τον Νίκο Δημητρίου, τον οποίο πρέπει να αναφέρω σε κάθε συνέντευξή μου, ήταν από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου και είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που κατακτήσαμε. Ήρθα στην ΑΕΚ το 2001. Είμαι ταυτισμένος μαζί της 21 χρόνια. Το ΟΑΚΑ ήταν το σπίτι μου.

Η ΑΕΚ ήταν το μπασκετικό μου σπίτι. Ανδρώθηκα στον Παναθηναϊκό, στο καλύτερο… πανεπιστήμιο της Ευρώπης, αλλά ό,τι έκανα (με εξαίρεση τη σεζόν του Πανιωνίου) για να δείξω τι παίκτης είμαι, είναι με την ΑΕΚ. Πάντα θα είμαι εκεί για την ΑΕΚ. Και αυτή ήταν. Κάτι γίνεται με τα αστέρια, δεν ξέρω…

Όταν συνδέεται το όνομα Σάκοτα με την ΑΕΚ, κάτι καλό γίνεται. Κάποια πράγματα συνδέονται με τη μοίρα. Θα ήθελα να υπάρχει μία επικοινωνία ανάμεσα σε εμένα και την ομάδα. Δεν θα έκλεινα ποτέ την πόρτα στην ΑΕΚ.

Όποια παρεξήγηση υπάρχει έχει να κάνει με το διοικητικό κομμάτι ή το οικονομικό. Έχουμε μία σχέση με καλές και κακές στιγμές και εύχομαι μία ημέρα να βρούμε μία γραμμή επικοινωνίας και με το διοικητικό κομμάτι. Και να είμαστε όπως παλιά. Αλλά για να γίνει αυτό θέλει μία αμοιβαία… Είναι two way street, που λέμε. Ποτέ δεν θα ευχηθώ τίποτα κακό για την ΑΕΚ. Είναι η ομάδα μου και θέλω να τη βλέπω να κάνει επιτυχίες».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Ντούσαν Σάκοτα ΕΔΩ.