Μια δύσκολη βραδιά για την ΑΕΚ που έδειξε τις αδυναμίες της αλλά βλέπει μπροστά!

Η βαριά ήττα της ΑΕΚ έχει εξήγηση, δεν ήταν για ισοπέδωση.

Η χθεσινή βραδιά ήταν βαριά για την ΑΕΚ. Το τελικό σκορ και όσα παρουσιάστηκαν στο παρκέ δεν σηκώνουν ωραιοποιήσεις. Η απογοήτευση και ο θυμός του κόσμου είναι απολύτως δικαιολογημένα. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να συμμεριστώ τη λογική της απόλυτης ισοπέδωσης. Το μπάσκετ, ακόμη και στις πιο σκληρές του στιγμές, έχει αιτίες και αφορμές. Το θέμα είναι αν θέλεις να τις αναζητήσεις.

Από το βράδυ του αγώνα ακούγεται έντονα η λέξη «ντροπή». Για μένα, όμως, αυτή η κουβέντα έχει άλλο βάρος. Ντροπή είναι η απουσία κατεύθυνσης, η πλήρης αποσύνθεση, το να μην υπάρχει αύριο. Μια ήττα με 40 πόντους από τον Παναθηναϊκό είναι οδυνηρή και δύσκολη στη διαχείριση, όμως είναι μέσα στο πλαίσιο του αθλήματος. Και δεν αφορά μόνο ομάδες με περιορισμένες δυνατότητες. Η Φενέρμπαχτσε, πρωταθλήτρια Ευρώπης, έχει δεχτεί φέτος δύο ήττες με 25 πόντους διαφορά, ενώ βαριές ήττες έχουν γνωρίσει και ομάδες όπως ο Ολυμπιακός και ο ίδιος ο Παναθηναϊκός, με μπάτζετ πολλών εκατομμυρίων.

Το σημερινό μπάσκετ, με τον υψηλό ρυθμό και την έμφαση στο περιφερειακό σουτ, δεν συγχωρεί. Αν η μία ομάδα βρεθεί εκτός ρυθμού και η άλλη «πιάσει φωτιά», το σκορ μπορεί να ανοίξει απότομα και ανεξέλεγκτα. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για σύγκριση μπάτζετ 2,5 εκατομμυρίων απέναντι σε 25. Γι’ αυτό ίσως είναι πιο χρήσιμο να αφήσουμε τις βαριές ταμπέλες και να δούμε τι πραγματικά πήγε στραβά.

Η εικόνα του Σάκοτα στη συνέντευξη Τύπου τα λέει σχεδόν όλα. Η αγανάκτησή του είναι αποτέλεσμα μιας καθημερινότητας γεμάτης αβεβαιότητα. Δεν γνωρίζει ποιοι θα είναι διαθέσιμοι στην προπόνηση και ποιοι θα μπορέσουν να αγωνιστούν. Η ΑΕΚ παρατάχθηκε στο συγκεκριμένο παιχνίδι χωρίς τους Μπράουν, Κουζμίνσκας – εκ των οποίων ο ένας υπολογιζόταν – και Χαραλαμπόπουλο. Ο Σίλβα και ο Άρμς δεν προπονήθηκαν μετά τη Λέβιτσε και μπήκαν απευθείας στο ντέρμπι, ενώ ο Σκορδίλης ανέβασε πυρετό και έμεινε εκτός.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ήρθε να προστεθεί και η εικόνα του Κλαβέλ, που δημιουργεί έντονο προβληματισμό. Με τον τραυματισμό στον ώμο, δυσκολεύεται ακόμη και στις βασικές κινήσεις του σουτ και αγωνίστηκε εμφανώς ανέτοιμος. Οι φόβοι των προηγούμενων ημερών για το ενδεχόμενο να «καεί» μια αλλαγή, αν ο παίκτης δεν μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά, δεν ήταν αβάσιμοι. Η αλλοιωμένη μηχανική του σουτ είναι εμφανής και η συνολική του εικόνα δεν επιτρέπει αισιοδοξία. Το τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια παραμένει μεγάλο ερωτηματικό.

Αν πάμε καθαρά στο αγωνιστικό κομμάτι, με όλα αυτά τα δεδομένα, μπορούσε η ΑΕΚ να σταθεί καλύτερα; Η απάντηση είναι ναι. Ο Παναθηναϊκός προερχόταν από κακή εμφάνιση και βαριά ήττα, με τον Αταμάν να έχει ανεβάσει σημαντικά την πίεση. Ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα έμπαινε στο παιχνίδι αποφασισμένος να βγάλει αντίδραση και η ΑΕΚ έπρεπε να είναι έτοιμη για αυτό το σενάριο.

Βλέποντας ξανά το ματς, γίνεται ξεκάθαρο πως στο ξεκίνημα η ΑΕΚ δεν μπαίνει άσχημα. Στο πρώτο πεντάλεπτο παίζει συμπαγή άμυνα, με σωστές περιστροφές και παρουσία πάνω στην μπάλα. Παρ’ όλα αυτά, ο Παναθηναϊκός ευστοχεί σε 7 από τα πρώτα 8 σουτ, πολλά εκ των οποίων δύσκολα, και το σκορ φτάνει στο 9-18. Από εκείνο το σημείο και μετά, η εικόνα αλλάζει δραματικά. Η άμυνα καταρρέει, ο ρυθμός εκτοξεύεται και το παιχνίδι ξεφεύγει. 12/15 σουτ στο πρώτο δεκάλεπτο, 12/17 τρίποντα στο ημίχρονο και το ματς είχε ήδη κριθεί.

Άνθεα Κούρου