Πετάει με… εκκρεμότητες!

Ένας Παναθηναϊκός ο οποίος μεταξύ άλλων δεν έχει σύμμαχο ούτε και τον χρόνο καθώς πάει στη χώρα της τουλίπας με ένα σωρό αγωνιστικές εκκρεμότητες και κενά στο ρόστερ του αποτελώντας επί της ουσίας ένα τεράστιο ερωτηματικό. Ένας Παναθηναϊκός που ψάχνει ούτε λίγο ούτε πολύ πάνω από… 50 γκολ. Βλέπετε τόσα σημείωσαν ο Μπεργκ και η… παρέα του και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές δεν έχει καλυφθεί κανενός η φυγή. Ούτε του Σουηδού, ούτε του Λέτο, ούτε του Εμποκού, ούτε και του Κλωναρίδη.

Επομένως ο Παναθηναϊκός θα κληθεί στο τέλος του μήνα να παίξει την πρώτη του προκριματική «ζαριά» έχοντας προετοιμαστεί δίχως το μεγαλύτερο μέρος της επιθετικής του γραμμής. Κι αυτό φυσικά είναι πρόβλημα. Οπως πρόβλημα είναι και το γεγονός ότι ο προπονητής του τριφυλλιού αναγκάζεται να πάρει μαζί του παίκτες που δεν υπολογίζει και τους έχει κόψει. Απλά και μόνο για να μπορεί να δουλέψει σε στοιχειωδώς νορμάλ συνθήκες καθώς πέραν των μεταγραφών που (ακόμη) δεν έγιναν υπάρχουν και πολλά προβλήματα τραυματισμών. Εν ολίγοις με άλλη ομάδα θα δουλέψει στην αρχή και θα παίξει στα φιλικά και άλλη θα κληθεί να βάλει στα επίσημα ματς, τουλάχιστον στην επίθεση.

Ο Ουζουνίδης ξέρει ότι ο χρόνος πιέζει, ξέρει όμως ότι δεν υπάρχουν και περιθώρια λάθους. Ελλείψει τεχνικού διευθυντή όλο το βάρος του σχεδιασμού περνάει πάνω του και θέλει να είναι όσο το δυνατόν πιο σίγουρος για τις αποφάσεις του. Δεν είναι υπερβολή να τονιστεί ότι προτιμά να πάει πίσω το πράγμα ακόμη και πέντε και δέκα μέρες αλλά να έχει τσεκάρει κάθε λεπτομέρεια που αφορά αυτούς που θα φέρει στην ομάδα. Ειδικά τον αντί – Μπεργκ, η παρουσία του οποίου θα είναι και βαρόμετρο. Και το κάνει σε βαθμό… εξοντωτικό και για τον ίδιο αλλά και για τους συνεργάτες του. Κοιτάει και ψάχνει όχι μόνο αν είναι καλοί παίκτες, αλλά και κατά πόσο «κουμπώνουν» σε αυτό που θέλει να παίξει. Ο Σέρβος για παράδειγμα που προορίζεται για μπροστά, έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά βλέπει και κάτι ακόμη ο κόουτς μήπως και κάτσει.

Από εκεί και πέρα και επιστρέφοντας στην όλη «ατμόσφαιρα» που υπάρχει στον Παναθηναϊκό είναι προφανές ότι οι πάντες είναι –στην καλύτερη – «μαζεμένοι». Μια απλή καθημερινή κουβέντα με οποιονδήποτε φίλο της ομάδας αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Και θα… ανοιχτούν μόνο με τα αποτελέσματα και μόνο μέσα από νίκες. Αυτή είναι η μόνη ελπίδα για τον Παναθηναϊκό στην παρούσα φάση, συν φυσικά τον προπονητή του ο οποίος έχει δείξει πως βγάζει ακόμη και από τη μύγα ξύγκι. Χωρίς βοήθεια βέβαια, έχουμε ξαναπεί πως θαύματα δεν μπορεί να κάνει…

Έχουμε ξαναπεί πάντως πως ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ο Ουζουνίδης το πιστεύει. Θεωρεί πως μπορεί να παρουσιάσει έναν ανταγωνιστικό Παναθηναϊκό κόντρα στα προγνωστικά που δεν του δίνουν καμία τύχη όχι απλά για να πάρει τον τίτλο αλλά ούτε καν να τον διεκδικήσει. Δυστυχώς αυτή είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και με βάση τα όσα (δεν) έχουν γίνει μέχρι τώρα δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα, η οποία βεβαίως και μπορεί να αλλάξει.

Μην το κουράζουμε άλλο. Θα τα λέμε καθημερινά και από εδώ και ραδιοφωνικά από τον Sport FM. Θα συζητάμε όσα συμβαίνουν στην Ολλανδία αλλά και γενικότερα όσα συμβαίνουν στην Παναθηναϊκή επικαιρότητα.