Περί μεταγραφών ο λόγος

Γράφει ο Βασίλης Χρίστογλου

Ω, τρέλα μου τι κάνεις στους ανθρώπους; Τι άλλο θα ακούσουν τα αυτιά μας; Μα μνημόνιο ρε παιδιά; Μνημονίο; Από πότε μια ομάδα μπαίνει σε μνημόνιο με συμβόλαια όπως αυτά του Κιθ Λάνκφροντ και του Γιόνας Μασιούλις; Ας σταματήσουμε λίγο τη κινδυνολογία.

Ναι, είναι αλήθεια πως η ΑΕΚ μπαίνει σε μία νέα εποχή. Μία εποχή με περισσότερο ελληνικό στοιχείο και πιο προσεγμένες κινήσεις ξένων. Φαίνεται αυτό τουλάχιστον από τις αποκτήσεις του Γκίκα, Κακλαμανάκη και Τολιόπουλο και τις διαφαινόμενες αποκτήσεις των Χρυσικόπουλο και Χαραλαμπόπουλο. Για τους πρώτους δύο έχω άριστη γνώμη. Ο πρώτος είναι ένας πολύ καλός πασέρ και σουτέρ και φέτος ανέβηκε επίπεδο, κάτι που φάνηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο δεύτερος στο φετινό κακό Λαύριο έκανε μία εξαιρετική βραδιά κερδίζοντας το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη της χρονιάς. Αμφότεροι έκαναν ντεμπούτο με την εθνική φέτος. Ο 23χρονος γκάρντ από την άλλη έδειξε δείγματα του ταλέντου με τον Άρη και η ΑΕΚ κινήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες για να τον κλείσει.

Σε ότι αφορά τους Χαραλαμπόπουλο και Χρυσικόπουλο, θα έλεγα ότι είμαι σκεπτικός για τον πρώτο. Ο Λίνος μπαίνει σιγά σιγά στα καλύτερα του χρόνια και κάθε χρόνο εμφανίζεται βελτιωμένος. Ο Χαραλαμπόπουλος από την άλλη δεν με ενθουσιάζει. Σίγουρα είναι ακόμα νέος αλλά μου φαίνεται απίστευτα στάσιμος. Όσο έπαιξε με ΠΑΟΚ και Λαύριο τα τελευταία δύο χρόνια, δεν μου έδειξε προσωπικά σημάδια βελτίωσης. Γενικότερα από αυτά που ακούω και εξωαγωνιστηκά δεν θα τον ήθελα στην ομάδα.

Μετά και την απόκτηση του Ρέι, η ομάδα μας θα ψάξει να βρει έναν ξένο ποιοτικό ψηλό που θα κάνει τη διαφορά όπως την έκανε και ο Χάντερ. Το σίγουρο είναι πως η ομάδα προχωρά κανονικά με το πρότζεκτ της. Θα μπει στο γήπεδο της φέτος, ένα γήπεδο που θα γίνεται έδρα, με ένα ρόστερ με καλό ελληνικό κορμό και τους απαραίτητους ξένους για το παραπάνω βήμα. Οπότε ηρεμία.