Το βαρύ «χαστούκι» στο Άμστερνταμ, το ακριβό τίμημα και η τελευταία ζαριά πρόκρισης απέναντι στη Σερβία

Η ιστορική συντριβή με 7-0 από την Ολλανδία στη «Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα», για την 5η αγωνιστική του 2ου ομίλου της League A του Nations League, δεν είναι απλώς μια βαριά ήττα απέναντι σε ένα μεγαθήριο.

Είναι ένα ηχηρό χαστούκι που θρυμμάτισε τον καθρέφτη της ξέγνοιαστης αισιοδοξίας των προηγούμενων μηνών, φέρνοντας την Εθνική μας ομάδα μπροστά στη μεγαλύτερη δοκιμασία χαρακτήρα της σύγχρονης ιστορίας της.

Όταν το πλάνο καταρρέει από «παιδικά» λάθη

Στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρώπης, απέναντι σε μια Ολλανδία που πετούσε φωτιές με παίκτες όπως ο Ράιντερς, ο Τίμπερ και ο Μάλεν, δεν έχεις την πολυτέλεια να χαρίσεις ούτε μισό μέτρο γηπέδου. Αντ’ αυτού, η «γαλανόλευκη» μπήκε στο χορτάρι πνευματικά αλλού και αμυντικά αφελής.

Όσο καλοδουλεμένο κι αν είναι το σχέδιο ενός προπονητή στον πίνακα, πηγαίνει μοιραία περίπατο όταν οι αμυντικοί του ξεκινούν το ματς με «παιδικά» λάθη. Πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο δεκάλεπτο, τα αβίαστα λάθη στα μετόπισθεν άνοιξαν τον δρόμο στον Σάμερβιλ (6′) και έκοψαν τα πόδια όλων. Μέχρι το 18′ ο Ράιντερς είχε ήδη διαμορφώσει το 3-0 και, από εκείνο το σημείο και μετά, δεν υπήρχε ομάδα στο γήπεδο. Οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές έγιναν χαώδεις, η αμυντική μετάβαση ανύπαρκτη και οι διεθνείς έμοιαζαν χαμένοι στο χώρο, παραδομένοι στη μοίρα τους μέχρι το τελικό 7-0.

Το τακτικό μπέρδεμα του Γιοβάνοβιτς και το «πείραμα» στον άξονα

Η ευθύνη, ωστόσο, δεν ανήκει αποκλειστικά στους ποδοσφαιριστές. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πλήρωσε μια υπεραισιόδοξη προσέγγιση και συγκεκριμένες επιλογές προσώπων που δεν ανταποκρίθηκαν ούτε στο επίπεδο του αντιπάλου ούτε στις απαιτήσεις της βραδιάς. Διατηρώντας το γνώριμο επιθετικό του πλάνο (με Παυλίδη, Ιωαννίδη, Τζόλη και Καρέτσα), άφησε ουσιαστικά αθωράκιστο τον άξονα απέναντι στην ποιότητα και την ταχύτητα των Ολλανδών.

Με τον Χρήστο Ζαφείρη να απουσιάζει λόγω τιμωρίας, η απόφαση να καλυφθεί το κενό του με το «πείραμα» του Νεκτάριου Τριάντη -ενός παίκτη χωρίς αγωνιστικό ρυθμό και παραστάσεις σε αυτό το επίπεδο- δίπλα στον Θανάση Ανδρούτσο, αποδείχθηκε καταστροφική. Χωρίς καθαρόαιμο «κόφτη» υψηλής έντασης και εμπειρίας στη μεσαία γραμμή, η ομάδα κόπηκε στα δύο από το πρώτο τέταρτο, αδυνατώντας να αναχαιτίσει τους Ντε Γιονγκ, Ράιντερς και Φέρμαν. Παράλληλα, η ανεξήγητη καθυστέρηση στις παρεμβάσεις από τον πάγκο -με τις πρώτες αλλαγές να γίνονται στο 65′ και το σκορ ήδη στο 7-0- επέτεινε το αγωνιστικό μαρτύριο.

Το δημόσιο «συγγνώμη» του Βαγγέλη Παυλίδη μετά το σφύριγμα της λήξης αποτύπωσε με τον πιο ωμό τρόπο το βαρύ κλίμα στα αποδυτήρια, όμως η ειλικρινής αυτοκριτική οφείλει να ξεκινήσει πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο τον προπονητή.

Πάνω απ’ όλα, να μη λυγίσει το μυαλό και η ψυχή αυτής της ομάδας

Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να διαπράξει τώρα ο οργανισμός της Εθνικής είναι να περάσει από την ευφορία των προηγούμενων μηνών στον μηδενισμό και την αυτομαστίγωση. Η προχτεσινή βραδιά της «Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα» προσγείωσε απότομα άπαντες στη σκληρή πραγματικότητα του κορυφαίου επιπέδου, υπενθυμίζοντας ότι η πρόοδος δεν είναι ευθεία γραμμή και πως η περίοδος της ανεμελιάς έκλεισε οριστικά.

Ωστόσο, όσο βαρύ κι αν είναι το φορτίο αυτών των επτά γκολ, αυτή η ταλαντούχα φουρνιά ποδοσφαιριστών δεν επιτρέπεται να επιτρέψει σε ένα κακό ενενηντάλεπτο να γκρεμίσει όσα έχτισε με ιδρώτα. Οι ίδιοι παίκτες που βίωσαν την ταπείνωση στο Άμστερνταμ είναι εκείνοι που κοίταξαν στα μάτια τη Γερμανία και έφεραν την Ελλάδα στους 8 βαθμούς, αγκαλιά με μια ιστορική πρόκριση. Η επιστροφή στη βάση βρήκε τους διεθνείς πληγωμένους, αλλά αποφασισμένους να προστατεύσουν την υγεία των αποδυτηρίων τους και να μετατρέψουν τον πόνο σε πείσμα.

Στον Βόλο κρίνονται όλα: Το εισιτήριο για τους «8» και οι πιθανότητες πρόκρισης

Αύριο Δευτέρα (16/11, 21:45), στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου, η Εθνική δίνει το δικό της ραντεβού με την ιστορία απέναντι στην ουραγό και βαθμολογικά αδιάφορη Σερβία (0 β.) για την 6η και τελευταία αγωνιστική, με έπαθλο τη δεύτερη θέση και την πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League.

Παρά το βαρύ πλήγμα στην Ολλανδία, η Ελλάδα διατηρεί το προβάδισμα, έστω κι αν η πρόκριση δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τα δικά της πόδια. Ισοβαθμώντας στους 8 βαθμούς με την τρίτη Γερμανία, υπερτερεί στη μεταξύ τους διπλή ισοβαθμία χάρη στη σπουδαία νίκη στο Άουγκσμπουργκ, όμως το 7-0 της Παρασκευής «πληγώνει» την Εθνική σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας στους 11 βαθμούς. Έτσι, η «γαλανόλευκη» θέλει νίκη επί των Σέρβων και ταυτόχρονα να μην κερδίσει η «Νατσιονάλμανσαφτ» την πρωτοπόρο Ολλανδία στο Βερολίνο. Μάλιστα, το εισιτήριο των «8» έρχεται ακόμη και με ισοπαλία ή ήττα στον Βόλο, αρκεί οι Γερμανοί να φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Για να μη γκρεμιστεί ό,τι χτίστηκε με κόπο όλο αυτό το διάστημα, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς οφείλει να γυρίσει άμεσα τον διακόπτη. Επιβάλλεται να επαναπροσδιορίσει τις βασικές αρχές που έφεραν την ομάδα μέχρι εδώ: συμπαγής αμυντική λειτουργία, μικρές αποστάσεις και καθαρό μυαλό. Στον άξονα η επιστροφή του τιμωρημένου Χρήστου Ζαφείρη αναμένεται να δώσει ξανά την απαραίτητη ένταση, τα τρεξίματα και την προσωπικότητα που έλειψαν από το παιχνίδι με την Ολλανδία.

Απέναντι στους Σέρβους δεν χωρούν ούτε εφησυχασμοί, ούτε πειράματα. Χρειάζεται ταπεινότητα, συγκέντρωση από το πρώτο σφύριγμα και ποδοσφαιρικός εγωισμός, ώστε η Εθνική μας να κάνει πρώτα απ’ όλα το δικό της χρέος και να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα για μια ιστορική πρόκριση.