Οι ανανεώσεις που έγιναν και ο αγαπημένος Ρομπέρτο Περέιρα!

Με τους πανηγυρισμούς να μην έχουν ακόμη κοπάσει από την κατάκτηση του πρωταθλήματος της ΑΕΚ και τη μαγική, φαντασμαγορική φιέστα, τα πρώτα ζητήματα του καλοκαιριού αρχίζουν ήδη να κάνουν την εμφάνιση τους.

Στην παρούσα φάση, το ενδιαφέρον στρέφεται κυρίως στις ανανεώσεις – ή μη – συμβολαίων ποδοσφαιριστών των οποίων οι συμφωνίες ολοκληρώνονταν. Προφανώς, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κεφάλαιο αφορά τις περιπτώσεις των Λούκα Γιόβιτς και Ορμπελίν Πινέδα. Ωστόσο, έχουν ήδη γίνει ορισμένες κινήσεις ενόψει της επόμενης χρονιάς και αξίζει να τις σχολιάσουμε.

Η πρώτη χρονικά ανανέωση για το 2026 ήταν εκείνη του Πέτρου Μάνταλου, στις 22 Μαρτίου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αλήθεια είναι πως δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Ο Μάνταλος είναι ο αρχηγός της ομάδας, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στη σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ και ο άνθρωπος που συνδέει όλες τις διαφορετικές εκδοχές της ομάδας την τελευταία δεκαετία. Πέρα όμως από τον συμβολισμό του, πραγματοποίησε και φέτος μία εξαιρετική σεζόν, βγαίνοντας μπροστά σε κρίσιμες στιγμές. Με τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που διαθέτει, θεωρώ πως μπορεί να κάνει τη διαφορά και τα επόμενα χρόνια, καθώς το παιχνίδι του βασίζεται κυρίως στην τεχνική του ποιότητα και στην ποδοσφαιρική του ευφυΐα — στοιχεία που δύσκολα φθείρονται με τον χρόνο.

Από εκεί και πέρα, ακολούθησε η ανανέωση του Ντομαγκόι Βίντα. Ο Κροάτης στόπερ αγωνίστηκε φέτος σαφώς λιγότερο σε σχέση με τις τρεις προηγούμενες σεζόν του στην ΑΕΚ, όμως είχε και πάλι τις στιγμές του. Αποκορύφωμα, φυσικά, αποτέλεσε το παιχνίδι με την Κραϊόβα, όπου ήταν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της επικής ανατροπής. Με την εμπειρία και την ποιότητά του, ο Βίντα μπορεί να αποτελέσει μία εξαιρετική εναλλακτική λύση για το κέντρο της άμυνας. Εκεί όμως που, κατά τη γνώμη μου, η παρουσία του είναι πραγματικά κομβική, είναι στα αποδυτήρια. Ο ηγετικός του χαρακτήρας, η προσωπικότητα και η επιρροή που ασκεί στο σύνολο αποτελούν στοιχεία ανεκτίμητης αξίας. Συχνά αυτά τα χαρακτηριστικά περνούν σε δεύτερη μοίρα, όμως για μία ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί, η ύπαρξη παικτών με τέτοια νοοτροπία και τέτοιο δέσιμο με τον σύλλογο είναι καθοριστική για τη συνοχή, το κλίμα και την αυτοπεποίθηση του συνόλου.

Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό πως και ο Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς αναμένεται να ανανεώσει για ακόμη δύο χρόνια με την ΑΕΚ, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει επίσημη ανακοίνωση. Ο Σέρβος πραγματοποίησε μία γεμάτη και ουσιαστική σεζόν, ανταποκρινόμενος σε πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Είναι αλήθεια πως δεν έχει καταφέρει να βρει ξανά τον ρυθμό που είχε την πρώτη του χρονιά στην ομάδα, όταν η ΑΕΚ κατέκτησε το νταμπλ. Παρ’ όλα αυτά, η φετινή του παρουσία ήταν σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με τις δύο προηγούμενες σεζόν. Επιπλέον, πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που υπηρετεί πιστά το πλάνο του προπονητή, ακολουθεί τις οδηγίες του και χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης του, καθώς οι δυο τους γνωρίζονται εδώ και πολλά χρόνια. Θεωρώ, λοιπόν, πως θα αποτελέσει ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Παράλληλα, έχοντας πλέον τέσσερα χρόνια παρουσίας στην ομάδα, έχει δεθεί ουσιαστικά με την ΑΕΚ. Και όπως ισχύει στις περιπτώσεις των Μάνταλου και Βίντα, η διατήρηση τέτοιων προσωπικοτήτων μέσα στα αποδυτήρια μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Με σωστή διαχείριση χρόνου συμμετοχής, ο Γκατσίνοβιτς μπορεί να προσφέρει σημαντικές λύσεις και να δώσει ξανά πολύτιμες βοήθειες μέσα στη σεζόν.

Το τελευταίο χρονικά ζήτημα αφορά την υπόθεση του Περέιρα. Προσωπικά, ο τρόπος παιχνιδιού του είναι από αυτούς που πάντα με γοητεύουν. Μου αρέσουν ιδιαίτερα οι ποδοσφαιριστές που παίζουν κυρίως με το μυαλό, την εμπειρία και την αντίληψή τους για το παιχνίδι — και ο Περέιρα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ήταν ένας παίκτης που πραγματικά απολάμβανα να βλέπω φέτος. Η εξυπνάδα του, οι τοποθετήσεις του, οι μεταβιβάσεις του και, κυρίως, η παρουσία του στα πιο απαιτητικά διαστήματα της χρονιάς — στα προβληματικά ευρωπαϊκά ματς του καλοκαιριού, στην περίοδο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου και φυσικά στα play-offs — είχαν τεράστια σημασία. Όχι μόνο ήταν παρών, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της ομάδας.

Σε συναισθηματικό επίπεδο, λοιπόν, θα ήθελα να παραμείνει στην ΑΕΚ. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και ορισμένοι παράγοντες που πιθανότατα έπαιξαν ρόλο στη μη ανανέωση. Ο πρώτος αφορά τον ίδιο τον ρόλο του στην ομάδα. Ένας ποδοσφαιριστής με τη σπουδαία καριέρα και την προσωπικότητα του Περέιρα δύσκολα θα αποδεχόταν έναν πιο συμπληρωματικό ρόλο. Παράλληλα, διαθέτει ένα υψηλό συμβόλαιο, το οποίο λογικά θα έπρεπε να αναπροσαρμοστεί λόγω ηλικίας. Και φυσικά, αν δούμε την κατάσταση αυστηρά αγωνιστικά και ψύχραιμα, η ηλικία του αποτελεί έναν αντικειμενικά ανασταλτικό παράγοντα. Είναι λογικό η ΑΕΚ να σκέφτεται πως μπορεί να βρει έναν νεότερο ποδοσφαιριστή, ο οποίος θα προσφέρει παρόμοια πράγματα με μικρότερο ρίσκο τραυματισμών.

Ωστόσο, η αντικατάστασή του μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Ο Περέιρα έκανε πάρα πολλά “μικρά” πράγματα μέσα στο παιχνίδι που συχνά δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά, αλλά ήταν καθοριστικά για τη λειτουργία της ομάδας. Ειδικά στα Playoffs της Stoiximan Super League, η εμπειρία και η ηρεμία του ξεχώρισαν. Ήταν ίσως ο μοναδικός χαφ της ΑΕΚ με αυτά τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Για αυτό και ο παίκτης που θα κληθεί να καλύψει το κενό του θα πρέπει να αποτελέσει μία εξαιρετικά προσεκτική επιλογή.

Φυσικά, υπάρχει εμπιστοσύνη στους Ριμπάλτα και Νίκολιτς, οι οποίοι έχουν ήδη δείξει πως διαθέτουν ικανότητα στην επιλογή ποδοσφαιριστών. Το ενδιαφέρον, πάντως, στην ιστορία του Περέιρα είναι και το ευρύτερο συμπέρασμα που αφήνει. Αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς ένας ικανός και δίκαιος προπονητής μπορεί να “αναστήσει” έναν ποδοσφαιριστή. Ο Νίκολιτς βρήκε έναν παίκτη που ήταν προσωπική επιλογή του προηγούμενου προπονητή και ο οποίος προερχόταν από μία κακή σεζόν, στην οποία δεν είχε προσφέρει σχεδόν τίποτα. Παρ’ όλα αυτά, τον εμπιστεύτηκε, μίλησε μαζί του και τελικά δικαιώθηκε απόλυτα, αφού ο Περέιρα εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο χρήσιμους ποδοσφαιριστές στην εκπληκτική φετινή πορεία της ΑΕΚ.

Ταυτόχρονα, η περίπτωσή του αποδεικνύει και κάτι ακόμη: πως δεν πρέπει να κρίνουμε έναν ποδοσφαιριστή αποκλειστικά από μία κακή χρονιά, ειδικά όταν το συνολικό αγωνιστικό πλαίσιο δεν λειτουργεί σωστά. Ο Περέιρα δεν ήταν καλός τη σεζόν 2024-25, όμως αυτό πιθανότατα είχε να κάνει περισσότερο με το γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά του δεν ταίριαζαν στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας εκείνη τη χρονιά, αλλά και με το ότι συνολικά η αγωνιστική εικόνα της ΑΕΚ δεν βοηθούσε πολλούς παίκτες να αποδώσουν. Το ίδιο φάνηκε και φέτος σε άλλες περιπτώσεις, όπως εκείνη του Κοϊτά, ο οποίος με το κατάλληλο πλαίσιο γύρω του έκανε τρομερές εμφανίσεις. Πολλοί ποδοσφαιριστές, τελικά, μπορούν να παρουσιάσουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα όταν αγωνίζονται σε ένα σωστά δομημένο και λειτουργικό περιβάλλον.