Τις δυνατότητες της ΑΕΚ τις ξέρουμε, αλλά στα τελευταία ματς δεν τις βλέπουμε

Ήταν σχεδόν δεδομένο ότι όσο η ΑΕΚ συνέχιζε να έχει την εικόνα και φυσικά την ενδεκάδα των προηγούμενων αγώνων κάποια στιγμή θα ερχόταν και η στραβή. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ποδόσφαιρο, όσο άδικο και αν μοιάζει κάποιες φορές, είναι τόσο δίκαιο που κάθε ομάδα θα πάρει αυτό που της αξίζει.

Η ΑΕΚ για παράδειγμα στον πρώτο γύρο ήταν μια εντυπωσιακή ομάδα, που έμοιαζε απίθανο το ότι βρισκόταν οκτώ βαθμούς μακριά από την κορυφή. Οι προσπάθειες της γρήγορα ανταμείφθηκαν και η αλήθεια είναι ότι στον δεύτερο γύρο είχε και την τύχη με το μέρος της σε αρκετές περιπτώσεις. Όσοι διαβάζουν συστηματικά την στήλη εξάλλου γνωρίζουν ότι εδώ δεν κρίνουμε μόνο από το αποτέλεσμα, αλλά και από τα όσα βλέπουμε στον αγωνιστικό χώρο.

Από το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό λοιπόν και έπειτα καθιερώθηκε η ενδεκάδα με τους δύο καθαρούς αμυντικούς χάφ, δηλαδή τους Σιμάνσκι και Γιόνσον. Σωστά κατά την γνώμη μου στο μάτς με το Τριφύλλι, όπου άλλωστε δεν ήταν διάθεσιμοι και οι Γκατσίνοβιτς και Ελίασον, η ΑΕΚ επέλεξε μια πιο συντηρητική προσέγγιση, αφού προερχόταν και από την πρώτη της ήττα μετά το ντέρμπι στην Λεωφόρο, και σε τυχόν νέα ήττα η απόσταση από την κορυφή θα μεγάλωνε αρκετά. Σε αυτό το μάτς λοιπόν ήταν τακτικά σωστή, αλλά όχι εμφανώς καλύτερη από τον αντίπαλο της. Ωστόσο η τύχη της χαμογέλασε και έτσι στο -7 έγινε -4, η πίεση στον Παναθηναϊκό αυξήθηκε και η ανατροπή στην κορυφή δεν άργησε να έρθει. Το κακό όμως είναι η ΑΕΚ χρειάστηκε αρκετές φορές έκτοτε να έχει την τύχη με το μέρος της.

Με εξαίρεση λοιπόν το μάτς που ακολούθησε με τον Παναιτωλικό, όπου και ήταν εξαιρετική, στα επόμενα παιχνίδια όλα της πήγαν όπως θα ήθελε. Απέναντι στον Ιωνικό ήταν μετριότατη και παρότι ο Ματίας Αλμέιδα άργησε να κάνει τις αλλαγές, αυτοί που μπήκαν πρόλαβαν να το γυρίσουν και η νίκη ήρθε με το γκολ του Τσούμπερ στις καθυστε΄ρησεις. Μετά ήρθε ο Άρης στην ”OPAP Arena – Αγιά Σοφιά”. Η ΑΕΚ και πάλι δεν ήταν η ομάδα του πρώτου γύρου. Ο αποδεκατισμένος λόγω τραυματισμών και με κάκιστη ψυχολογία λόγω αποκλεισμού από το Κύπελλο Άρης της έβαλε πολύ δύσκολα για περίπου 70′ λεπτά. Είχα γράψει τότε ότι δεν υπάρχει δικαίωση του πλάνου, εφόσον ο αντίπαλος έφτασε σε δύο κλασικές ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο και έμεινε και με δέκα παίκτες (σωστά), δημιουργώντας μάλιστα κλασική ευκαιρία και μετά την αποβολή του Ετέμπο, σε ένα διάστημα στο οποίο η ΑΕΚ ήταν ανύπαρκτη. Όλα καλά όμως και τότε. Αποβλήθηκε ο Ετέμπο, απέκρουσε την κεφαλιά του Μπράμπετς ο Αθανασιάδης και στα τελευταία λεπτά μπήκαν οι Γκατσίνοβιτς-Ελίασον και το 1-0 έγινε 3-0 με συνοπτικές διαδικασίες. Έπειτα ήρθε ο Λεβαδειακός που και απέναντι σε αυτόν δεν είδαμε την ΑΕΚ που απολαμβάναμε στον πρώτο γύρο. Εκεί ”καθάρισε” ο Γκαρσία. Αλλά στο δεύτερο ημίχρονο και με το σκορ στο 2-0 και με τον Λεβαδειακό να παίζει με δέκα παίκτες η ομάδα της Βοιωτίας μέχρι το 70′ έμοιαζε πιο επιθετική από ότι στο πρώτο, όταν και αγωνιζόταν με έντεκα (!!!)

Το ότι το σύστημα με τους Σιμάνσκι και Γιόνσον στη μεσαία γραμμή και τον Πινέδα στα πλάγια δεν λειτουργούσε είχε τον χρόνο να το διαπιστώσει η ΑΕΚ και νωρίτερα και ας ήταν τα αποτελέσματα αυτά που ήθελε. Φτάσαμε στο χθεσινό παιχνίδι όμως και αυτό δεν άλλαξε. Ήταν καλύτερος ο ΠΑΟΚ από την ΑΕΚ; Όχι. Θα μπορούσε να κερδίσει η ΑΕΚ; Ναι. Το θέμα είναι ότι και πάλι ότι ενώ έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες από αυτές που εμφάνισε χθες στο χορτάρι της Τούμπας έπαιξε το μάτς στις λεπτομέρειες και αυτή τη φορά η τύχη δεν της χαμογέλασε.

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν αυτή τη φορά θα υπάρξει η αλλαγή και η επαναφορά της ενδεκάδας του πρώτου γύρου. Μιας ενδεκάδας που σκορπούσε τρόμο σε κάθε αντίπαλο. Διότι είναι κρίμα να υπάρχουν τέτοιοι παίκτες στην ομάδα και αντί να μπαίνουν εξαρχής για να διαλύσουν τον αντίπαλο όλοι μαζί, να μπαίνουν στα τελευταία λεπτά για να σώσουν την κατάσταση.

Στα καλά νέα τώρα από το χθεσινό παιχνίδι νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αν ο ΠΑΟΚ δεν σκόραρε με αυτόν τον τυχερό τρόπο στο 14ο λεπτό ήταν πολύ πιθανό και χθες να έχανε. Η ΑΕΚ έχει δείξει ότι έχεις τις δυνατότητες να παίξει κυριαρχικό ποδόσφαιρο απέναντι στον οποιονδήποτε αντίπαλο. Αυτό το έχει κατάφερει φυσικά με τον Ματίας Αλμέιδα στον πάγκο της και είναι κρίμα στην κρίσιμη στροφή να μην συνεχίσει με αυτό το σχέδιο που την έφερε σε αυτό το επίπεδο μετά από χρόνια αυτήν την εποχή.

Γ.Ζ.