Φαίνεται η δουλειά του Δέδα και η ΑΕΚ βρίσκεται στον σωστό δρόμο

Αμέσως μετά το ματς με την Ρίγα και την πρώτη νίκη της ΑΕΚ στο φετινό Basketball Champions League είχα γράψει ότι αυτό το πάθος που έδειξε η Ένωση κόντρα στην ομάδα από την Λετονία πρέπει να είναι το παράδειγμα της για τη συνέχεια.

Αυτό το πάθος, αυτήν την θέληση την είδαμε και κόντρα στο Λαύριο, αλλά και κόντρα στον Προμηθέα και έτσι η ΑΕΚ πήρε δυο μεγάλες νίκες απέναντι σε δυο ομάδες με υψηλούς στόχους.

Παρά τις απουσίες και παρά τα προβλήματα της η Ένωση δείχνει χαρακτήρα, ενώ σταδιακά φαίνεται και η δουλειά του Στέφανου Δέδα, ο οποίος δέχτηκε έντονη κριτική στο ξεκίνημα της σεζόν, ενώ ήταν φανερό ακόμη ότι δεν είχε φτάσει την ομάδα στο επίπεδο που ήθελε.

Βέβαια ούτε και τώρα βρίσκεται η ΑΕΚ στο επίπεδο που μπορεί να φτάσει φέτος. Σε αυτό δεν θα βρεθεί δυστυχώς αν δεν λυθούν τα προβλήματα με τα ban και δεν ενισχυθεί.

Έχει την τύχη φέτος η ΑΕΚ να έχει κάνει ορισμένες αρκετά πετυχημένες κινήσεις, όπως ο Ανγκόλα, ο Κολόμ και ο Χάμερ και να τις πλαισιώσει με Έλληνες που έχουν δει την Ένωση ως την μεγάλη ευκαιρία της καριέρας τους, όπως ο Φιλιππάκος, ο Φλιώνης και ο Πετρόπουλος.

Όλοι αυτοί μαζί με τους έμπειρους Μαυροειδή και Παππά, καθώς και τον Γκρίφιν, που τακτικά υστερεί, αλλά τα αθλητικά του προσόντα και το ταλέντο του επιθετικά είναι υψηλού επιπέδου, δημιουργούν ένα σύνολο που με ορισμένες προσθήκες μπορεί να κάνει μια αξιοπρεπέστατη πορεία σε όλες τις διοργανώσεις φέτος.

Τι είδαμε το Σάββατο

Προφανώς καθοριστικό ρόλο στη νίκη έπαιξε το υψηλό ποσοστό της ΑΕΚ στα τρίποντα. Με αυτό το ρόστερ η Ένωση πρέπει να στηριχθεί στο περιφερειακό σουτ.

Επιπλέον βρέθηκε σε εκπληκτική μέρα και ο Μπράιαν Ανγκόλα. Ο Κολομβιανός γκάρντ έκανε μεγάλο ματς. Η φάση όμως που αναδεικνύει την ποιότητα του κατά την άποψη μου είναι η τελευταία. Εκεί που το 90% των παικτών του στυλ του θα προτιμούσαν μια επίθεση απομόνωσης και ένα τρίποντο, συνήθως με άμυνα πάνω τους. Ο Ανγκόλα πάσαρε την κατάλληλη στιγμή στον Χάμερ. Είχε το καθαρό μυαλό και έβαλε τη νίκη της ομάδας πάνω από όλα.

Από εκεί και πέρα ο Κολόμ και ο Χάμερ ήταν ως συνήθως πολύ καλοί. Είναι άλλωστε οι πιο σταθεροί παίκτες της ΑΕΚ από την αρχή της σεζόν.

Ο Φλιώνης όμως έκανε το καλύτερο του ματς με τη φανέλα της ΑΕΚ. Ήταν τρομερός αμυντικά και πέτυχε και το μεγάλο σουτ στο 76-74, κάνοντας το σκορ 79-74.

Και τέλος δεν γίνεται να μην υπάρξει μια αναφορά και στον Δημήτρη Μαυροειδή. Σε κάθε ματς τα δίνει όλα. Έχει ορισμένες ποιοτικές φάσεις στην ρακέτα, αμυντικά καλύπτει πανέξυπνα τις αδυναμίες του και δίνει λύσεις και φυσικά μεταδίδει το πάθος του σε όλη την υπόλοιπη ομάδα.

Η άμυνα της έκανε και πάλι την διαφορά

Μπορεί να δέχτηκε 77 πόντους, ωστόσο η ΑΕΚ ήταν εξαιρετική στην άμυνα της. Ο Προμηθέας έκανε συνολικά δέκα λάθη και τα περισσότερα, αν όχι όλα, προήλθαν από ”παγίδες” της Ένωσης. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο και στο διάστημα όπου η ΑΕΚ έχτισε μια διαφορά, έστω και μικρή, είδαμε αρκετές φορές να μπλοκάρει πλήρως τις επιθέσεις του Προμηθέα, αναγκάζοντας τον είτε σε μαρκαρισμένα σουτ με ελάχιστες πιθανότητες, είτε σε λάθη.

Η ΑΕΚ δέχτηκε 77 πόντους από τον Προμηθέα, που έχει μέσο όρο περίπου 80 πόντους, και η ομάδα της Πάτρας πήρε 21 επιθετικά ριμπάουντ (!!!) και 16 παραπάνω συνολικά από τον δικέφαλο. Η διαφορά στα ριμπάουντ είναι τεράστια, κάτι που οφείλετε βέβαια στην αδυναμία της ΑΕΚ στην ρακέτα.

Η συνέχεια

Ακολουθεί το πολύ δύσκολο ματς με τον Ηρακλή στο Ιβανώφειο. Ο Ηρακλής δεν είναι καλός φέτος και συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια έχει σαφώς λιγότερη ποιότητα και χαμηλότερους στόχους. Όμως έχει μείνει πίσω στην βαθμολογία και ”καίγεται” για τη νίκη. Επίσης η έδρα του του δίνει ακόμη μεγαλύτερη ώθηση.

Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι το ματς με την Φάλκο. Ο κόσμος της ΑΕΚ πρέπει να στηρίξει την ομάδα και αυτή να διεκδικήσει τις πιθανότητες για την πρόκριση στην επόμενη φάση. Είναι μια καλή ευκαιρία να δείξει ο κόσμος την στήριξη του στην ομάδα. Στην Βασίλισσα, που μπορεί φέτος να περνάει δύσκολα, αλλά μας έχει δώσει τόσες χαρές όλα αυτά τα χρόνια.

Αντίο Στέφαν

Όλα αυτά, οι νίκες, οι ήττες, οι κριτικές, οι μεταγραφές, οι βαθμολογίες, οι τίτλοι κτλπ δεν έχουν πραγματικά καμία αξία μπροστά σε αυτό που συνέβη στον Στέφαν Γέλοβατς. Στέφαν δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

Γ.Ζ.