ΛΟΓΙΚΗ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ: ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ “Χ”

Γράφει η Κωνσταντίνα Θεοδώρου    

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η επίδραση που ασκεί ο παράγοντας ψυχολογία στην απόδοση ενός αθλητή συνιστά
αδιαμφισβήτητα μια γενική παραδοχή. Μάλιστα έρευνες που έχουν διεξαχθεί στο
χώρο της αθλητικής ψυχολογίας, απέδειξαν ότι τα συναισθήματα επηρεάζουν σε μείζονα
βαθμό τη σκέψη και κατ’ επέκταση τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Υπό αυτό λοιπόν
το πρίσμα, μπορούμε να φανταστούμε πόσο θετικά επενεργεί στην ψυχολογία του
αθλητή το να αγωνίζεται στην ομάδα της αρεσκείας του. Σε εκείνη την ομάδα της
οποίας αφίσες κοσμούσαν το εφηβικό τους δωμάτιο.
Παρακολουθώντας τους θρύλους του ποδοσφαίρου να σημειώνουν εντυπωσιακά γκολ, να
αγωνίζονται με πάθος και σθένος για τη φανέλα τους, ικανοποιώντας το κοινό
αίσθημα χιλιάδων φιλάθλων, φανταζόμαστε πως είναι ταγμένοι στο να την υπηρετούν
εφ’ όρου ζωής. Κατά πόσο όμως αυτή η σκέψη ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;
Μήπως εντούτοις απέχει πόρρω από αυτή;
ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥΣ
Αν ανατρέξουμε στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητικού γίγνεσθαι, θα
συναντήσουμε ορισμένα ονόματα αθλητών που ταυτίστηκαν σε τέτοιο βαθμό με την
ομάδα στην οποία αγωνίζονταν για χρόνια, ώστε κατέστησαν ταυτόσημα της. Στο χώρο
του μπάσκετ και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα του NBA διακρίνουμε
τέσσερις ταγμένους «στρατιώτες», που παρέμειναν πιστοί στον ομάδα τους για
περισσότερα από δεκαεννέα έτη. Ανάμεσα 
τους ο Κόμπι Μπράιαντ, ο Ντιρκ Νοβίτσκι, ο Τζον Στόκτον και ο Τιμ
Ντάνκαν. Παρόμοια παραδείγματα συναντάμε και στο χώρο του ποδοσφαίρου, με
ονόματα θρύλων, θιασωτών μιας ποδοσφαιρικής ομάδας κατά το μεγαλύτερο μέρος της
επαγγελματικής  τους σταδιοδρομίας.  Ο Φραντσέσκο Τότι αγωνιζόταν στη Ρόμα από το
1992, κατορθώνοντας να συνδεθεί το όνομά του απόλυτα μαζί της. Ο Γκαετάνο Σιρέα
και ο Αλεσάντρο Ντέλ Πιέρο αποδείχτηκαν επίσης πιστοί στην Γιουβέντους για
δεκατέσσερα και δεκαεννέα έτη αντίστοιχα. Ακόμη, ξεχωρίζουμε τον ταγμένο
τερματοφύλακά της ,Τζανλουίτζι Μπουφόν, που παρέμεινε πιστός στη «Μεγάλη Κυρία»
ακόμα και κατά τα χρόνια του υποβιβασμού της. Τέλος ο εμβληματικός πλέον
παίκτης Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα αγωνιζόταν στη Νάπολι κατά μια επταετία.
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Στον αντίποδα βέβαια αυτών που προαναφέραμε βρίσκεται το
καθεστώς του επαγγελματικού αθλητισμού, που τις περισσότερες φορές απομακρύνει
τους αθλητές από τον άδολο ερασιτεχνικό χαρακτήρα και την συναισθηματική φύση
του αθλήματος, Η ανάμειξη των πολυεθνικών επιχειρήσεων και των
εταιρειών-χορηγών που πλαισιώνουν το αθλητικό υπερθέαμα, δεν επιτρέπει
ακραιφνείς συναισθηματισμούς. Τα οικονομικά κίνητρα, οι προοπτικές ανέλιξης και
οι προσωπικές φιλοδοξίες αποτελούν βασικές παραμέτρους κατά την διαδικασία
επιλογής μιας ομάδας ή και ακόμα και κατά την λύση ενός συμβολαίου. Οι όροι της
συμφωνίας δεν υπαγορεύονται από το συναίσθημα αλλά από τη λογική. Πολλές άλλοτε
φορές κατά το πέρας του χρόνου οι αθλητές διαμορφώνουν διαφορετικές κρίσεις,
αναθεωρούν καταστάσεις και δεδομένα, μεταβάλλοντας τα πιστεύω και τις
προτιμήσεις τους, διαπιστώνοντας έτσι τον απρόβλεπτο χαρακτήρα της
επαγγελματικής τους μοίρας. Ο Τζέιμι Γκάραχερ, σημαία της Λίβερπουλ, όταν
υπήρξε νεαρός υποστήριζε την αντίπαλη της Έβερτον. Ο Μάριο Μπαλοτέλι, αγωνίστηκε
αμφότερα στην Μίλαν και την Ίντερ, ωστόσο δε δίστασε να εκδηλώσει τα
συναισθήματά του για την Μίλαν, Ο Ραούλ εμβληματική μορφή της Ρεάλ Μαδρίτης
έπαιζε στις ακαδημίες της Ατλέτικο, ακολουθώντας στην πορεία της ζωής του
διαφορετική κατεύθυνση στην οικογένεια της «Βασίλισσας». Τέλος, ο Αντρές
Ινιέστα, βασικό μέλος της Μπαρτσελόνα, ως παιδί υποστήριζε την μισητή της Ρεάλ
Μαδρίτης.
O AΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Όποιες λοιπόν και αν είναι οι συνθήκες και οι εξωτερικοί
παράγοντες που διαμορφώνουν το αθλητικό πεδίο, ο χώρος του αθλητικού θεάματος
παραμένει ένα ανεξερεύνητο τοπίο προτού το διασχίσει κανείς μέχρι το τέρμα του.
Ένα τοπίο που βρίθει ανατροπών, εκπλήξεων, συγκινησιακής έντασης και
φαντασμαγορίας.

Περιμένω τα σχόλια σας