Δεν μαθαίνει από τα λάθη της η ΑΕΚ

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε όλοι τα όσα είπε ο Δημήτρης Μελισσανίδης στους δημοσιογράφους της ΑΕΚ, από τα οποία και φυσικά προέκυψαν αρκετά ζητήματα για συζήτηση, με σημαντικότερο φυσικά το τι θα γίνει τελικά με τον Μανόλο Χιμένεθ.

Μέχρι πριν λίγες ημέρες η παραμονή του Ισπανού τεχνικού στον κιτρινόμαυρο πάγκο έμοιαζε δεδομένη. Αφού μάλιστα ξεπεράστηκε και το σοκ του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας και δεν υπήρξε κάποια εξέλιξη φαινόταν ότι όλα είναι έτοιμα για την έναρξη του σχεδιασμού της νέας σεζόν, με στόχο φυσικά, σε πρώτη φάση, να μην επαναληφθούν τα περσινά λάθη.

Ύστερα όμως από τις χθεσινές εξελίξεις, τα πάντα είναι ανοιχτά. Μάλιστα ήδη κυκλοφόρησαν και ορισμένα ονόματα προπονητών ως πιθανοί αντικαταστάτες του Ανδαλουσιάνου.

Και εκεί που όλοι περιμέναμε απλά το ποια θα είναι η πρώτη μεταγραφή, τώρα δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε. Δεν θα κρίνω εγώ αν ο Χιμένεθ είναι ο κατάλληλος, υπάρχουν άλλοι που σίγουρα γνωρίζουν καλύτερα. Θα εστιάσω όμως στη γενικότερη πολιτική της Ένωσης.

Τον περασμένο Μάιο, αμέσως μετά τη κατάκτηση του πρωταθλήματος, ο υπερ-επιτυχημένος Χιμένεθ έγινε γνωστό ότι θα αποχωρήσει από το τιμόνι του δικεφάλου. Ως αντικαταστάτης ήρθε ο φιλόδοξος Ουζουνίδης, ένας προπονητής με εντελώς διαφορετική νοοτροπία, ο οποίος σύμφωνα με τα όσα διέρρευσαν εκείνη τη περίοδο θα είχε την απόλυτη στήριξη και εμπιστοσύνη για να πετύχει.

Ο Ουζουνίδης κατάφερε να προκριθεί στους ομίλους του Champions League, όμως όχι απλά δεν στηριχθηκέ με μεταγραφές ποιότητας και ουσίας, αλλά στα μέσα στης σεζόν η ομάδα αποδυναμώθηκε ακόμη περισσότερο, με τη γνωστή ιστορία των τριών (Σιμόες, Λαμπρόπουλου και Μπακασέτα).

Τα ανεπιτυχή αποτελέσματα έφεραν κρίση, όπως ήταν απολύτως λογικό. Η ΑΕΚ είχε την ευκαιρία να αναζητήσει τον αντικαταστάτη του Μαρίνου εντός των Χριστουγέννων, ωστόσο και το δεύτερο μισό της σεζόν βρήκε αρχικά τον ίδιο προπονητή στον πάγκο. Ο δε Χιμένεθ ήταν διαθέσιμος από τις αρχές Δεκέμβρη, όμως δεν έγινε τότε κάποια κίνηση.

Η ΑΕΚ ρόλαρε, τουλάχιστον σε επίπεδο αποτελεσμάτων, με τον Μαρίνο στον πάγκο, όμως η ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ ήταν η σταγόνα μάλλον που ξεχείλισε το ποτήρι. Άγνωστο πάντως το γιατί έφυγε τότε, όταν μετρούσε 4 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα και μια ισοπαλία και όχι νωρίτερα. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι στη θέση του ήρθε ο Χιμένεθ, ο οποίος ήταν διαθέσιμος από τον Δεκέμβρη. Δηλαδή αντί ο Χιμένεθ να έρθει όταν ο Ουζουνίδης ήταν ήδη εκτός στόχων και να είχε κιόλας ένα μικρό αλλά πολύτιμο διάστημα προετοιμασίας, ήρθε τελικά στο σημείο της ανάκαμψης του προκατόχου του μέσα στη σεζόν.

Ανακοινώνεται λοιπόν ο Χιμένεθ με συμβόλαιο 1,5 έτους. Ο Ισπανός κάνει τα βασικά με το υλικό που είχε. Βγαίνει 3ος στο πρωτάθλημα και οδηγεί την ΑΕΚ στον τελικό του Κυπέλλου. Θεωρητικά το κρίσιμο τέστ ήταν ο τελικός, εκεί απέτυχε, αλλά αποφασίστηκε αρχικά η παραμονή του. Σήμερα όμως αλλάζει το σκηνικό και φαίνεται ότι δεν μένει. Για να έρθει ποιος άραγε;

Δεν ξέρω τι έχει μάθει η ΑΕΚ από τα περσινά της λάθη. Πάντως η συνεργασία με τον Ουζουνίδη δεν λύθηκε στο κατάλληλο τάιμινγκ, τον Χιμένεθ μια τον διώχνει μια τον κρατάει. Μετά τον χαμένο τελικό τον κράτησε, ξεκίνησε ο σχεδιασμός (θεωρητικά) και ακόμη δεν ξέρουμε ποιος θα βρίσκεται στον πάγκο. Μπορεί το βράδυ να διαρρεύσει ότι τελικά μένει ο Χιμένεθ και σε δέκα μέρες να τεθεί ξανά θέμα. Και όλα αυτά ενώ ο δικέφαλος καίγεται να βρει παίκτες, να ενισχυθεί άμεσα, να είναι όσο το δυνατόν πιο έτοιμος στη προετοιμασία, καθώς ακολουθούν δύσκολα παιχνίδια για τα προκριματικά του Europa League. Αλήθεια πως να νιώθει άραγε ο Χιμένεθ, ο οποίος μετά από 24 χρόνια έφερε το πρωτάθλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια;

Εν κατακλείδι, η οικονομική πολιτική αν δεν συνδυαστεί με πλάνο απλά δεν θα πετύχει. Δεν μπορείς να δώσεις 5 εκ. ευρώ και να φέρεις έναν σέντερ φορ από την Premier League; Δεκτό. Μπορείς όμως να οργανωθείς διαφορετικά, ταχύτερα, έξυπνα και κυρίως να μην αλλάζεις προπονητές σαν τα πουκάμισα.