Αφιέρωμα: Η κριτική της ΑΕΚ (Μέρος 2ο)
Το inAEK.com κάνει τον απολογισμό της σεζόν, που ολοκληρώθηκε με τη κατάκτηση του διηπειρωτικού και με μια σταθερή, αλλά μη επιτυχημένη, πορεία στις υπόλοιπες διοργανώσεις.
Διαβάστε τον απολογισμό του πρωταθλήματος, του Κυπέλλου Ελλάδας, του Basketball Champions League και του FIBA Intercontinental Cup.
Πρωτάθλημα:
Η ΑΕΚ παρουσιάστηκε σαφώς σταθερότερη στην Basket League, συγκριτικά με τη προηγούμενη σεζόν. Το ξεκίνημα δεν ήταν ιδανικό, καθώς στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια είχε γνωρίσει δύο φορές την ήττα, μια στο Περιστέρι και μια στη Πάτρα. Από την 5η αγωνιστική και έπειτα πάντως βρήκε ρυθμό, έχτισε το σερί της, πέρασε από έδρες που την δυσκόλευαν τα προηγούμενα χρόνια και φαινόταν απόλυτα συνεπής στις υποχρεώσεις της. Μάλιστα πριν από τα ντέρμπι με Παναθηναικό και Ολυμπιακό στον δεύτερο γύρο, ήταν κοντά στο να πετύχει το καλύτερο της ρεκόρ, από τότε που επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία, αφού είχε μόλις πέντε ήττες. Τελικά ολοκλήρωσε τη κανονική περίοδο με οκτώ ήττες, επίδοση που αποτελεί τη δεύτερη καλύτερη τα τελευταία πέντε χρόνια.
Στη κανονική περίοδο λοιπόν η πορεία της ήταν επιτυχημένη. Το πρόγραμμα δεν ήταν ευνοικό, καθώς στις πρώτες αγωνιστικές είχε δύο πολύ δύσκολα, εκτός έδρας, παιχνίδια, στα οποία θα μπορούσε να αποφύγει την ήττα, σε κάποια άλλη χρονική στιγμή μέσα στη σεζόν. Το σημαντικό είναι ότι είχε μια σταθερότητα και κέρδιζε, είτε εύκολα είτε δύσκολα, τα παιχνίδια με θεωρητικά πιο αδύναμους αντιπάλους. Αποτυχία αναμφίβολα αποτελεί το γεγονός ότι δεν κατάφερε να κοντράρει σε κανένα παιχνίδι τις δύο ομάδες της Ευρωλίγκας, δηλαδή τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.
Στα play-off παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών. Ξεπέρασε με δυσκολία το εμπόδιο του Χολαργού, με 2-1 νίκες. Ακολούθησε η σειρά με τον Προμηθέα, όπου και παρότι στην έδρα της έπαιρνε τις νίκες, στη Πάτρα οι εμφανίσεις της ήταν κάκιστες. Τελικά αποκλείστηκε από τους τελικούς, καθώς ηττήθηκε στο πέμπτο παιχνίδι των ημιτελικών από τον Προμηθέα στη παράταση. Στους μικρούς τελικούς επιβλήθηκε με 3-1 του Περιστερίου και κατέκτησε για τρίτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια τη 3η θέση.
Δεν μπορεί συνολικά να χαρακτηριστεί πετυχημένη η πορεία στο πρωτάθλημα, αφού δόθηκε η ευκαιρία στην Ένωση να επιστρέψει, ύστερα από 14 χρόνια, στους τελικούς και δεν τα κατάφερε. Σίγουρα όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και εντελώς αποτυχημένη. Είχε σαφώς καλύτερα αποτελέσματα μέσα στη σεζόν, συγκριτικά με τη προηγούμενη, είχε το δεύτερο καλύτερο ρεκόρ της στη πενταετία και επέστρεψε (έστω) στη τρίτη θέση, ενώ πέρυσι είχε αποκλειστεί στα προημιτελικά.
Κύπελλο:
Ως κυπελλούχος η ΑΕΚ δεν κατάφερε να υπερασπιστεί το στέμμα της. Αναμφίβολα η πορεία της ήταν αποτυχημένη, αφού η Βασίλισσα δεν βρέθηκε καν στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Για τέταρτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια αποκλείστηκε στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά από τον ΠΑΟΚ, ενώ τις προηγούμενες τρεις είχε αποκλειστεί από τον Άρη.
Γενικότερα είναι αυτονόητο ότι το κύπελλο είναι από τους βασικούς στόχους της ομάδας και όταν ο αποκλεισμός έρχεται από μια ομάδα με σαφώς μικρότερο μπάτζετ και με οικονομικά προβλήματα θα πρέπει να θεωρείται ως απόλυτα αποτυχημένη η πορεία.
Basketball Champions League:
Και σε αυτή τη διοργάνωση, όπως και στο κύπελλο, η ΑΕΚ ήταν η κάτοχος του τροπαίου. Η πορεία της δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μια για πρώτη φορά τερμάτισε στη πρώτη θέση ομίλου Ευρωπαικής διοργάνωσης, από τότε που επέστρεψε στις εκτός συνόρων διοργανώσεις, και μάλιστα με μόλις δύο ήττες. Από την άλλη όμως δεν κατάφερε να φτάσει στο Final 4, που ήταν και ο μεγάλος της στόχος.
Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποτυχημένη η πορεία της, καθώς σε 18 αγώνες γνώρισε μόλις τέσσερις ήττες, όλες με διαφορές μικρότερες των πέντε πόντων. Μάλιστα θα μπορούσε να είχε πάρει τελικά τη πρόκριση επί της Μπάμπεργκ, αν δεν ήταν τόσο άτυχη με τραυματισμούς βασικών παικτών (Ματσιούλις, Θίοντορ).
Συνολικά αυτό που μπορούμε να γράψουμε με βεβαιότητα είναι ότι μάλλον στο σωστό δρόμο βάδισε στο BCL τη φετινή σεζόν η Βασίλισσα. Δεν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε επιτυχημένη τη πορεία της. Αλλά είδαμε όμορφο μπάσκετ, σπουδαίες νίκες (Σε Ιερουσαλήμ, σε Θεσσαλονίκη και εντός επί της Μπάμπεργκ) και γενικότερα μια ομάδα υπολογίσιμη από κάθε αντίπαλο και φαβορί για το τρόπαιο.
Διηπειρωτικό:
Η συγκεκριμένη διοργάνωση προφανώς δεν έχει καμία σχέση με τις υπόλοιπες, αφού πρόκειται για δύο παιχνίδια, που κρίνουν όμως ένα τρόπαιο. Και τι τρόπαιο, Παγκόσμιο!
Η Βασίλισσα παρουσιάστηκε απόλυτα έτοιμη, διψασμένη και με τεράστια θέληση στους αγώνες με Σαν Λορέντζο και Φλαμένγκο, που διεξήχθησαν στη Βραζιλία. Βρισκόταν σε εκπληκτική κατάσταση, πλήρης δίχως τραυματισμούς και πραγματικά έπαιξε εντυπωσιακό μπάσκετ.
Μια διαφορετική εμπειρία, που σίγουρα όλοι θα θυμούνται και ένα ακόμη σπουδαίο τρόπαιο στη κιτρινόμαυρη τροπαιοθήκη.
Η ΑΕΚ έγινε η τρίτη Ελληνική ομάδα, που κατακτά το διηπειρωτικό κύπελλο, μετά τον Παναθηναικό και τον Ολυμπιακό.






