Ιστορία στη Formula 1: Ο Κίμι Αντονέλι στέφθηκε ο νεότερος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Μεξικό

Ιστορία στη Formula 1 έγραψε ο Κίμι Αντονέλι, καθώς σε ηλικία 20 ετών και 68 ημερών έγινε ο νεότερος οδηγός που κατακτά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Ο Ιταλός πιλότος της Mercedes τερμάτισε στην τρίτη θέση του Grand Prix της Πόλης του Μεξικού, σφραγίζοντας και μαθηματικά τον τίτλο τέσσερις αγώνες πριν από την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου. Παράλληλα, επανέφερε την Ιταλία στην κορυφή του μηχανοκίνητου αθλητισμού για πρώτη φορά μετά το 1953, όταν ο Αλμπέρτο Ασκάρι είχε αναδειχθεί πρωταθλητής με τη Ferrari.

Ο αγώνας στο Μεξικό αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητικός και σημαδεύτηκε από το σοβαρό ατύχημα του Βάλτερι Μπότας στον 45ο γύρο, το οποίο προκάλεσε προσωρινή διακοπή τριάντα λεπτών. Μετά την επανεκκίνηση, ο Αντονέλι προσπέρασε τον Σαρλ Λεκλέρ και ανέβηκε στην τρίτη θέση, την οποία διατήρησε μέχρι το φινάλε παρά τις διαδοχικές παρεμβάσεις του αυτοκινήτου ασφαλείας. Στην κορυφή του αγώνα, ο Μαξ Φερστάπεν κατέκτησε τη νίκη, αντέχοντας στην έντονη πίεση του Λιούις Χάμιλτον.

Η διαδρομή του νεαρού οδηγού προς τον παγκόσμιο τίτλο υπήρξε εντυπωσιακή και σημαδεύτηκε από δέκα κομβικούς σταθμούς:

Η αρχή έγινε στις 14 Μαρτίου στη Σαγκάη, όπου ο Αντονέλι σημείωσε την πρώτη pole position της καριέρας του, αποτελώντας τον νεότερο οδηγό στην ιστορία του θεσμού που εκκίνησε από την πρώτη θέση. Μία ημέρα αργότερα, στις 15 Μαρτίου, κατέκτησε την παρθενική του νίκη στο κινεζικό Grand Prix, γινόμενος ο δεύτερος νεότερος νικητής στην ιστορία της Formula 1.

Στις 7 Ιουνίου, ο Ιταλός πέτυχε την πέμπτη διαδοχική του νίκη στη θρυλική πίστα του Μονακό, οικοδομώντας σημαντικό βαθμολογικό προβάδισμα 66 βαθμών από τον Λιούις Χάμιλτον και 68 από τον Τζορτζ Ράσελ. Παρά την κάμψη και τη 16η θέση στο βρετανικό Grand Prix στις 5 Ιουλίου λόγω τεχνικού προβλήματος, ο Αντονέλι επανήλθε άμεσα στις επιτυχίες στις 19 Ιουλίου με νίκη στο Βέλγιο, εκμεταλλευόμενος την εγκατάλειψη του Ράσελ μετά από σύγκρουση με τον Χάμιλτον.

Στις 6 Σεπτεμβρίου, ξεκινώντας από τη 19η θέση λόγω ποινής αλλαγής κινητήρα, πραγματοποίησε εκπληκτική αντεπίθεση στη Μόντσα, χαρίζοντας στους συμπατριώτες του την πρώτη ιταλική νίκη στον «Ναό της Ταχύτητας» μετά από 60 χρόνια. Ακολούθησε στις 13 Σεπτεμβρίου η επικράτησή του στο επεισοδιακό ισπανικό Grand Prix στη Μαδρίτη, όπου εκμεταλλεύτηκε την είσοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας εις βάρος του Λάντο Νόρις, εκτοξεύοντας τη διαφορά από τους διώκτες του στους 82 βαθμούς.

Στις 26 Σεπτεμβρίου στο Αζερμπαϊτζάν, παρά την πρόσκρουση στις κατατακτήριες και την εκκίνηση από τη 16η θέση, περιόρισε τις απώλειες τερματίζοντας πέμπτος. Στις 4 Οκτωβρίου στο Μπαχρέιν της Μαλαισίας, η δεύτερη θέση που κατέλαβε, σε συνδυασμό με τη νέα εγκατάλειψη του Ράσελ, αύξησε τη διαφορά στους 84 βαθμούς, προετοιμάζοντας το έδαφος για τον τελικό θρίαμβο της 1ης Νοεμβρίου στην Πόλη του Μεξικού.