Αλμέιδα και Νίκολιτς: Δύο διαφορετικοί δρόμοι για την ίδια ακριβώς κορυφή!

Ματίας Αλμέιδα και Μάρκο Νίκολιτς. Δύο προσωπικότητες, δύο εντελώς διαφορετικές ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες, που όμως κατάφεραν να γράψουν χρυσές σελίδες στην ιστορία της ΑΕΚ.

Η σύγκριση ανάμεσα στην πρώτη, ονειρική σεζόν του Αργεντινού και την πρόσφατη επικράτηση του Σέρβου δεν είναι απλώς μια παράθεση αριθμών, αλλά ένα βαθύ ποδοσφαιρικό δίλημμα. Δείχνει πως δύο διαφορετικοί δρόμοι μπορούν να οδηγήσουν στην ίδια ακριβώς κορυφή, προκαλώντας τελείως διαφορετικά συναισθήματα σε όλους μας!

Ψάχνοντας να βρω το μεγαλύτερο κοινό τους στοιχείο, κατέληξα πως αυτό βρίσκεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ανέλαβαν. Τόσο ο Αλμέιδα το καλοκαίρι του 2022, όσο και ο Νίκολιτς το 2025, κάθισαν στον «κιτρινόμαυρο» πάγκο σε δύσκολες περιόδους, έχοντας στα χέρια τους προβληματικά ρόστερ που χρειάζονταν ριζικές αλλαγές. Κανένας από τους δύο δεν είχε την υποχρέωση του τίτλου με το καλημέρα, κι όμως αμφότεροι διέψευσαν κάθε προγνωστικό, κατακτώντας το πρωτάθλημα στην πρώτη τους κιόλας χρονιά. Το κυριότερο είναι ότι κατάφεραν σε χρόνο-ρεκόρ να κερδίσουν ολοκληρωτικά τα αποδυτήρια. Είτε έβλεπες την ΑΕΚ του 2023 είτε αυτή του 2026, η εικόνα στο χορτάρι μαρτυρούσε το ίδιο πράγμα: μια ομάδα με απόλυτη αφοσίωση, έτοιμη να υπηρετήσει το πλάνο του προπονητή της.

Οι ομοιότητες όμως σταματούν εκεί που ξεκινά η ποδοσφαιρική φιλοσοφία του καθενός. Η ΑΕΚ του Αλμέιδα ήταν μια ομάδα-χείμαρρος. Βασιζόταν στο ασφυκτικό πρέσινγκ ψηλά, έκλεινε τον αντίπαλο από το πρώτο λεπτό και έπαιζε σε έναν καταιγιστικό ρυθμό, ρισκάροντας πολύ.

Από την άλλη, η ΑΕΚ του Νίκολιτς μας έδειξε κάτι διαφορετικό, ίσως πιο ώριμο. Ένα υπόδειγμα ισορροπίας και σταθερότητας. Μια ομάδα που κυριαρχούσε και μετέφερε ποιοτικά την μπάλα, έχοντας ως μεγαλύτερο όπλο της τις στημένες φάσεις!

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο του Νίκολιτς είναι η προσαρμοστικότητά του, σε αντίθεση με τον Αλμέιδα που σπάνια αποχωριζόταν το ποδοσφαιρικό του στυλ. Ο Σέρβος τεχνικός δεν φοβόταν να αλλάξει και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα όταν «ντύθηκε Αλμέιδα». Επέλεξε την άμυνα, περιμένοντας πίσω από την μπάλα για να ελαχιστοποιήσει τις απειλές και να κλέψει το παιχνίδι. Μπορεί να μην μας ενθουσίαζε τόσο αυτό το στυλ, λόγω της έλλειψης θεάματος, αλλά γίνεται να μην αναγνωρίσουμε την ευφυΐα ενός προπονητή που παίρνει πάντα αυτό που θέλει;

Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν μπορεί κάποιος από εμάς να ξεχάσει τον περσινό εφιάλτη στα Play Off, όταν η ομάδα μέτρησε έξι διαδοχικές ήττες στα ντέρμπι. Αυτή, προσωπικά, είναι και η πιο τρανταχτή διαφορά ανάμεσα στις δύο εποχές. Φέτος η κατάσταση ανατράπηκε εντελώς. Μπορεί η ΑΕΚ να μην ξεκίνησε ιδανικά, μετρώντας δύο ήττες σε ντέρμπι, αλλά ο Νίκολιτς έχτισε ένα εντυπωσιακό αήττητο σερί με 5 νίκες και 5 ισοπαλίες. Η ομάδα δεν έχασε πουθενά: πήρε το διπλό στο Φάληρο, νίκησε τον ΠΑΟΚ στη Φιλαδέλφεια καθώς και τον Παναθηναϊκό. Η μετάβαση από το «δεν κερδίζω» στο «δεν χάνω πουθενά» φανερώνει τον χαρακτήρα της πραγματικής πρωταθλήτριας. Άλλωστε, αυτό το αναλύσαμε σε προηγούμενο κείμενο.

Αξίζει να συγκρίνουμε όμως και τον παράλληλο αγώνα με το πρωτάθλημα. Ο Ματίας Αλμέιδα το 2023 πέτυχε το απόλυτο, συνδυάζοντας το πρωτάθλημα με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας στον επικό τελικό του Βόλου με δέκα παίκτες, σφραγίζοντας ένα ιστορικό νταμπλ που θα θυμόμαστε για πάντα. Αντίθετα, ο Μάρκο Νίκολιτς, παρά τον πρόωρο αποκλεισμό στο Κύπελλο από τον ΟΦΗ, ανάγκασε τον κόσμο να στρέψει το βλέμμα του εκτός συνόρων, οδηγώντας την ΑΕΚ σε έναν πραγματικό ευρωπαϊκό Γολγοθά. Ξεκινώντας από τον Ιούλιο, απέκλεισε ομάδες όπως η Άντερλεχτ, πήρε σπουδαίες νίκες στη League Phase κόντρα στη Φιορεντίνα και έφτασε την ομάδα μέχρι τα προημιτελικά του Conference League, όπου λύγισε στις λεπτομέρειες από τη Ράγιο Βαγεκάνο.

Για εμένα, και φαντάζομαι για πολλούς ακόμη, το φετινό επίτευγμα του Νίκολιτς είχε σαφώς μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Πόσες φορές μέσα στη χρονιά δεν δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι θα λυγίσει στο τέλος αυτή η ομάδα; Και όμως, αυτή η ΑΕΚ μας απέδειξε τι αξίζει, βγάζοντας μια φοβερή αυτοπεποίθηση ακόμη και στις πιο οριακές στιγμές.

Ο Ματίας Αλμέιδα λατρεύτηκε, έφερε τους τίτλους πίσω στη Νέα Φιλαδέλφεια και έβαλε τις βάσεις με τον δικό του, ρομαντικό τρόπο. Ο Μάρκο Νίκολιτς όμως, με τις καθοριστικές κινήσεις των Ηλιόπουλου και Ριμπάλτα, πήρε τη σκυτάλη και εξέλιξε την ΑΕΚ σε κάτι πιο επαγγελματικό και συμπαγές.

Με την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος δύο αγωνιστικές πριν το τέλος, το νέο συμβόλαιο έως το 2029 και την απευθείας παρουσία στα Play Off του Champions League, μπορεί πλέον κανείς να αμφιβάλλει για το μέλλον;