Ποινή 18 μηνών στη γυναίκα που παρενοχλούσε τον Γιάννη Πλούταρχο – Οι όροι της απόφασης

Η υπόθεση που απασχόλησε τις Αρχές για την παρενόχληση του Γιάννη Πλούταρχου ολοκληρώθηκε με την καταδίκη της 47χρονης γυναίκας, η οποία κρίθηκε ένοχη και τιμωρήθηκε με συνολική ποινή φυλάκισης 18 μηνών.

Η απόφαση προβλέπει πως οι τρεις μήνες της ποινής θα εκτιθούν σε περίπτωση παραβίασης των περιοριστικών όρων, που αφορούν κάθε μορφή προσέγγισης ή επικοινωνίας με τον γνωστό καλλιτέχνη και την οικογένειά του. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν στοιχεία και μαρτυρίες που περιέγραψαν την ένταση και τη διάρκεια της παρενόχλησης, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ετυμηγορία.

Στη δίκη παρουσιάστηκαν περιστατικά που είχαν προηγηθεί τα τελευταία χρόνια, με την πολιτική αγωγή να υποστηρίζει ότι η συμπεριφορά της κατηγορούμενης δημιουργούσε αναστάτωση στην οικογένεια. Το δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε παράβαση των σχετικών νόμων περί παρενόχλησης και παραβίασης ιδιωτικότητας.

Οι περιοριστικοί όροι

Η 47χρονη υποχρεούται πλέον να τηρεί αυστηρά τους όρους μη προσέγγισης και μη επικοινωνίας, με την παραμικρή παραβίαση να ενεργοποιεί άμεσα την έκτιση μέρους της ποινής. Η απόφαση θεωρείται ξεκάθαρο μήνυμα για αντίστοιχες περιπτώσεις εμμονικής συμπεριφοράς.

Τι κατέθεσε στο δικαστήριο για την υπόθεση της παρενόχλησης η σύζυγος του Γιάννη Πλούταρχου, Μαρία Παπαδοπούλου;

Αναλυτικά:

«Η εικόνα της ήταν η εικόνα μιας γυναίκας πάντα καλοντυμένης, με βραδινό ντύσιμο συνήθως. Εγώ δεν μίλησα ποτέ μαζί της. Κάθε φορά που την προσέγγιζα, δεν απαντούσε. Μια φορά βγαίνοντας από το γκαράζ έπεσε πάνω στο τζάμι και φώναζε “Θέλω τον Γιάννη”. Μια φορά που πήγαινα στο σπίτι με το αυτοκίνητο, πάρκαρα έξω από την πόρτα, εκείνη ήταν απ’ έξω. Μετά από λίγο ήρθε η αστυνομία, χτύπησε το κουδούνι και μου είπε ότι τους κάλεσε η κυρία. Στεκόταν συνήθως στο απέναντι πεζοδρόμιο. Περπάταγε συνεχώς, ερχόταν πολλές φορές και κάτω από το υπόστεγο στο κατώφλι του σπιτιού.

Μετά τη μήνυση που κάναμε το 2022, είχε σταματήσει για ένα διάστημα και είπαμε να μην την πειράξουμε αφού μας άφησε ήσυχους. Για 5-6 μήνες δεν την είχαμε δει καθόλου. Μετά άρχισε πάλι. Κάναμε ασφαλιστικά. Βρήκε πάλι το τηλέφωνο του συζύγου μου και του έλεγε να μην την πειράξουμε. Είχαμε δικαστήριο πέρυσι και πήρε αναβολή.

Το καλοκαίρι ξανάρχισε. Από τον Ιούνιο έχει ξεκινήσει κάποιες αραιές επισκέψεις. Από τον Σεπτέμβριο και μετά έρχεται κάθε βράδυ πάλι. Δεν κάθεται έξω από το δικό μας σπίτι. Κάθεται έξω από το διπλανό και κοιτάει. Έρχεται μόνο βράδυ και κάθεται όρθια και κοιτάει.

Τα παιδιά μου δεν προσπάθησαν ποτέ να της μιλήσουν γιατί τους το έχω απαγορεύσει. Ο μικρός γιος μου έχει μια αναστάτωση κάθε φορά που τη βλέπει και μπαίνει στο σπίτι με νεύρα, φωνάζοντας ότι δεν μπορεί να τη βλέπει. Του έχω πει να μην κάνει και να μην πει τίποτα. Μου λέει ότι του μιλάει και τον ρωτάει που είναι ο Γιάννης και φωνάζει ότι τον θέλει.

Σε μένα πέρα από τη μέρα που “έπεσε” στο αυτοκίνητο, δεν έχει ξαναμιλήσει ποτέ. Τον Οκτώβριο ήρθε και τη μάζεψε πάλι η αστυνομία. Ο σύζυγος μου δεν της έδωσε ποτέ καμία αφορμή. Έχει γράψει σε σημείωμα ότι μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά μας. Οι σακούλες που άφηνε είχαν πολλές φορές τρόφιμα σαν να ήθελε να αποδείξει ότι μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά μας. Έχει αφήσει ακόμη και σερβιέτες. Η οικογενειακή μας ζωή δεν έχει επηρεαστεί στην ουσία της γιατί είμαστε μια δεμένη οικογένεια. Τα παιδιά μου όμως τα έχει επηρεάσει. Σε προσωπικό επίπεδο δεν με ενοχλεί, με ενοχλεί για τα παιδιά μου.

Την Παρασκευή ο σύζυγος μου είχε πρεμιέρα. Με το που έφτασε, ήμουν μαζί με την πεθερά μου, την είδα στη γωνία. Ήταν εκεί και την Παρασκευή και το Σάββατο. Την Παρασκευή είχε έρθει και είχε καθίσει πίσω μου σε σημείο που να ακούω την ανάσα της. Ήταν εκεί και τις δύο μέρες μέχρι το πρωί».