Η εξομολόγηση του Ματίας Αλμέιδα: «Όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο, ένιωσα ένα σκοτάδι μέσα μου»

Ο Ματίας Αλμέιδα άνοιξε την καρδιά του σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τη δύσκολη περίοδο που βίωσε μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αποκαλύπτοντας τον λόγο που τον οδήγησε να ασχοληθεί με την προπονητική.

Ο πρώην τεχνικός της ΑΕΚ και νυν προπονητής της Σεβίλλης μίλησε με ειλικρίνεια για τη «σκοτεινή πλευρά» που αντιμετωπίζουν πολλοί αθλητές όταν αποσύρονται από την ενεργό δράση.

Μετά τη μεγάλη νίκη της Σεβίλλης επί της Μπαρτσελόνα, ο Αλμέιδα αναφέρθηκε στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής:

«Πέρασα πέντε χρόνια υποφέροντας πολύ και με στήριξε η οικογένειά μου και οι επαγγελματίες. Έπαιζα στην Ίντερ και πήγα στον Μοράτι για να του πω ότι δεν ήθελα να παίζω άλλο. Είχα ακόμα δύο χρόνια συμβόλαιο, αλλά δεν άντεχα. Αυτή ήταν η ζωή μου τότε. Όλοι οι παίκτες το βιώνουν κάποια στιγμή. Γι’ αυτό έγινα προπονητής – για να βοηθώ παίκτες που αγαπούν το ποδόσφαιρο και να τους στηρίζω να συνεχίζουν».

Ο Αλμέιδα μίλησε και για τη μοναξιά που βιώνουν οι παίκτες όταν αποσυρθούν: «Το 95% των ποδοσφαιριστών δεν λαμβάνει καμία κλήση την επόμενη μέρα που σταματούν. Οι φίλοι που είχες κάποτε, εξαφανίζονται. Όσο παίζεις, είσαι σαν τράπεζα – όλοι περιμένουν κάτι από εσένα. Το έχω ζήσει κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, ακόμα και ο Μαραντόνα. Αν συνέβη σε εκείνον, μπορεί να συμβεί σε όλους».

Ο τεχνικός της Σεβίλλης τόνισε πως η πίεση στο ποδόσφαιρο δεν συγκρίνεται με τον ψυχικό πόνο της απώλειας ταυτότητας μετά το τέλος της καριέρας: «Πολλοί μιλούν για πίεση, αλλά η πραγματική πίεση είναι να έχεις τα πάντα και να νιώθεις πως δεν έχεις τίποτα. Είναι να σε βλέπουν πεσμένο στο έδαφος και κανείς να μην καταλαβαίνει. Λένε: “Τι έχεις; Τα έχεις όλα”. Μα δεν ξέρουν τι κουβαλάς μέσα σου».

Κλείνοντας, ο Αλμέιδα υπογράμμισε τη σημασία της συναισθηματικής προσέγγισης στο ποδόσφαιρο: «Από τότε που έγινα προπονητής, προσπαθώ να καταλαβαίνω τους παίκτες μου σαν ψυχολόγος. Βλέπω ποιος είναι καταθλιμμένος, ποιος έχει προβλήματα, ποιος στενοχωριέται επειδή δεν παίζει. Προσπαθώ να τους προσεγγίζω ειλικρινά, με σεβασμό και αγάπη. Κάποιες φορές πετυχαίνει, κάποιες όχι, αλλά αξίζει πάντα η προσπάθεια».