Μπακάκης: «Όταν έχανε η ΑΕΚ έφταιγε πάντα ο Μπακάκης!»

Ο Μιχάλης Μπακάκης μιλώντας σε αθλητική ιστοσελίδα… ξετυλίγει το κουβάρι των ποδοσφαιρικών του αναμνήσεων, στην εξομολόγηση της ζωής του.

Μιχάλης Μπακάκης η…. αποκάλυψη, λοιπόν. Ο 31χρονος δεξιός μπακ, στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη μετά το τέλος της 8χρονης πορείας του στην ΑΕΚ άνοιξε την καρδιά του!

Ξετυλίγοντας το φιλμ της πορείας του, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια όταν κaι ο πατέρας του τον πίεζε για να γίνει ποδοσφαιριστής. Πώς από Ολυμπιακή οικογένεια έγινε Παναιτωλικός… μέχρι κόκκαλο. Οι αποφάσεις ζωής που είχαν μέσα μεγάλα «όχι» αλλά και «ναι».

Ακολουθεί μέρος από την συνέντευξη του

«Με ήθελε ο Ολυμπιακός αλλά δεν έκανε ποτέ πρόταση»
Σε ήθελε ο πρωταθλητής Ολυμπιακός και σε ήθελε κι η ΑΕΚ του Δέλλα που ήταν στην Β’ Εθνική και πήγαινε για άνοδο…

«Ο ατζέντης μου μού είπε ότι μιλάει με τον Ολυμπιακό, αλλά δεν είχε έρθει επίσημη πρόταση ποτέ. Ήταν η χρονιά που ο Ολυμπιακός έπαιρνε πολλούς παίκτες και τους έδινε δανεικούς. Αυτό με φόβιζε. Ελεγα: “Λες να είμαι ένας απ’ αυτούς και να πάω δανεικός και να γυρίσω στον Παναιτωλικό;”. Τότε με πήρε ο Λυμπερόπουλος τηλέφωνο, είχε έρθει στο Αγρίνιο και μου ανέλυσε το project. Τότε η ΑΕΚ είχε πάρει Ελληνες παίκτες όπως ο Λαμπρόπουλος, ο Αραβίδης, ο Ανέστης για να χτιστεί η ομάδα για την Α’ Εθνική. Το σκέφτηκα και το είδα ως ευκαιρία να πάω στην ΑΕΚ. Ήταν πιο σταθερό και πιο σίγουρο το βήμα να πάω στην ΑΕΚ. Και δικαιώθηκα όπως φάνηκε γιατί έμεινα στην ομάδα 8 χρόνια».

Η ζωή στην Αθήνα πώς σου φάνηκε;

«Στην Αθήνα ήταν οι αδερφές μου, είχα φίλους που σπούδαζαν. Είχα παρέες. Όμως πήγαινα σε μια μεγάλη ομάδα. Δεν ήξερα κάποιον, μόνο που τους είχα παίξει αντιπάλους, αλλά είπα: “ΟΚ”».

«Ήμουν πολύ μπλοκαρισμένος την πρώτη μέρα στα Σπάτα»

Πρώτη μέρα στο προπονητικό της ΑΕΚ;

«Πολύ άγχος. Καινούργιοι παίκτες, πολύ μπλοκαρισμένος. Ήταν και τα άλλα παιδιά που ήταν από την Α’ Εθνική. Ήμασταν στο ίδιο επίπεδο, δέσαμε γρήγορα γιατί ήμασταν πολλοί Ελληνες».

Ξένοι ήταν ελάχιστοι…

«Ο Καρντόσο ήταν, ο Μπρέσεβιτς και ο Ζόριτς».

Εσύ ποιου επιλογή ήσουν;

«Του Λυμπερόπουλου».

«Ήταν χέρι του Χάρα, το VAR θα το είχε ακυρώσει»

Η γνώμη σου για τον Δέλλα και τον Μπάγεβιτς;

«Πολύ ωραίος και πολύ καλός προπονητής. Μας έμαθε πράγματα και σαν χαρακτήρας δεν ήταν: “Εγώ είμαι και κανένας άλλος”. Εκανε και το χαβαλέ του όταν έπρεπε. Μας έδινε και τα γκάζια όταν έπρεπε.

Ο Μπάγεβιτς δεν μιλούσε πολύ, εγώ δεν είχα πει πολλά μαζί του. Το ότι ήταν ο Μπάγεβιτς εκεί όμως σε έκανε να νιώθει μεγαλύτερη σιγουριά. Η χρονιά στη Β’ ήταν μαγική, στο τέλος χάσαμε δύο ματς στα οποία δεν είχα παίξει επειδή είχα πάθει το χιαστό».

Ο πρώτος μεγάλος τραυματισμός στην καριέρα σου.

«Ναι, στο ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου. Η ομάδα δεν έπαιζε τόσο καλά εκεί. Στο Κύπελλο είχαμε χάσει με το χέρι του Χάρα…».

Ήταν χέρι;

«Ναι, καθαρό χέρι. Το VAR θα το είχε ακυρώσει. Τέλος πάντων, θυμάμαι ότι η ομάδα δεν έπαιζε καλά, δεν νικούσε εύκολα και υπήρχε μουρμούρα. Εγώ είχα τσαντιστεί και έπαιρνα τη μπάλα από πίσω. Ε, σε μία φάση ενθουσιασμού με έσπρωξε κάποιος στο γοφό, μου γύρισε το γόνατο και αυτό ήταν».

«Δεν με ενδιέφερε τίποτα. Μόνο να γυρίσω να παίξω»

Δύσκολη περίοδος…

«Πολύ, γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να χάσω τη θέση μου στην Εθνική, στην ΑΕΚ. Σκεφτόμουν: “Πώς θα γυρίσω; Πώς θα είμαι”;».

Τη χρονιά της ανόδου είχε πάρει η ομάδα και τον Γκάλο και άλλο ένα δεξί μπακ.

Ναι, αλλά το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να γίνω καλά για να παίξω. Τίποτα άλλο. Δεν με ενδιέφερε ποιοι άλλοι ήταν για τη θέση αυτήν».

Από την ομάδα, σου μίλησε κάποιος εκείνη την περίοδο;

«Όχι, τίποτα…».

Εκεί ένιωσες ότι ήσουν μετέωρος;

«Όχι, δεν με ενδιέφερε τίποτα. Ήθελα να γίνω καλά για να μπω να παίξω. Τον Γκάλο η ομάδα τον είχε κλείσει πριν χτυπήσω εγώ».

Το λες κάπως αυτό…

«Η ομάδα είχε μπει στον προγραμματισμό για τη Super League. Εγώ έλεγα ότι αφού έπαιζα στη Β’ Εθνική και ήμουν και στην Εθνική Ομάδα, όποιον και να φέρουν, αν είμαι καλά εγώ θα παίζω. Όταν έφεραν τον Γκάλο, επειδή είχαμε παίξει μαζί και στον Παναιτωλικό, έλεγα ότι τον έφεραν για να κάνουμε και εδώ τα ίδια. Δεν μου είχε κακοφανεί. Ούτε καν».

«Αδικο που έφυγε ο Δέλλας»

Ο Δέλλας ήταν υπ’ ατμόν από την αρχή της σεζόν;

«Ο Δέλλας είχε το μέταλλο του νικητή, ήθελε να κερδίζει. Θυμάμαι το τότε ματς με τον Ολυμπιακό , ρίσκαρε. Δεν του βγήκε το ρίσκο και δεχτήκαμε τέσσερα γκολ. Η ομάδα έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο τότε. Για μένα ήταν άδικο που έφυγε».

Θυμάσαι την ομιλία του όταν σας αποχαιρέτησε;

«Όχι δεν θυμάμαι, δεν έχω και πολύ καλή μνήμη».

«Ήξερες πως άμα έχανε η ομάδα θα έφταιγε ο Μπακάκης»

Πως θυμάσαι την πρώτη σου κούπα;

«Πρώτος τελικός, με τον Ολυμπιακό κεκλεισμένων των θυρών στο ΟΑΚΑ και είχαμε το επιπλέον άγχος ότι ο Ολυμπιακός είχε σταματήσει καιρό τα παιχνίδια και υπήρχε γκρίνια πως δεν θα είναι καλός. Λέγαμε πως ήταν η μεγάλη μας ευκαιρία και αυτό μας δημιούργησε ένα άγχος. Ευτυχώς δόξα τω Θεώ το πήραμε».

Μίλησε μας για τον Στέλιο Μανωλά.

«Προσωπικότητα μεγάλη και πολύ καλός προπονητής. Δεν έκανε τρελά πράγματα, όμως έπαιρνε αυτό που ήθελε από τον κάθε ποδοσφαιριστή».

Μετά τον τελικό δεν προπόνησε ξανά;

«Όχι. Λογικά είχε φάει τόση πίεση στη ζωή του ως ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ που δεν άντεχε άλλο (γέλια)».

Ένιωθες να σε φθείρει ψυχολογικά η πίεση στην ΑΕΚ;

«Σίγουρα. Ήξερες πως άμα έχανε η ομάδα θα έφταιγε ο Μπακάκης. Όχι μόνο ο Μπακάκης και άλλοι ποδοσφαιριστές, αλλά ήμουν μέσα σε αυτούς. Είτε φταίει είτε δεν φταίει. Ερχόντουσαν παίκτες και τους αποθέωναν ως παικταράδες, όμως όταν η ομάδα έχανε πάλι θα έφταιγε ο Μπακάκης. Ποιον δεν θα φθείρει αυτή η κατάσταση; Ο Μπακάκης που πάντα έφταιγε για όλα μια χρονιά δεν έπαιξε και η ΑΕΚ δεν βγήκε στην Ευρώπη».

Είχε πει ο Καπετάνος σε μια συνέντευξη στο Gazzetta πως ο Έλληνας φίλαθλος φοβάται μη δεν έχει η ομάδα του Έλληνες παίκτες για να βρίζει. Ισχύει;

«(Γέλια) Ισχύει. Άσε τον Μπακάκη. Ο Μάνταλος φταίει για όλες τις ήττες της ΑΕΚ; Δεν φταίει! Δεν φταίει…»

Είναι το εύκολο «θύμα» ο Μάνταλος;

«Γενικά να το δούμε, πάντα “φταίνε” οι Έλληνες. Είτε λέγεται Μάνταλος είτε Μπακάκης. Για ποιο λόγο φταίνε πάντα οι Έλληνες; Εγώ δεν ήθελα να κερδίσει η ομάδα μου; Οκτώ χρόνια ήμουν στην ΑΕΚ. Εγώ έχω περισσότερα οφέλη από τη νίκη της ομάδας. Μπορεί να πάρω μια μεταγραφή. Δεν χάνω τη θέση μου στην ομάδα. Εμείς δεν θέλουμε να κερδίζουμε; Θέλουμε. Ο κόσμος λέει θα τα πούμε στον Έλληνα. Ο ξένος σήμερα είναι αύριο δεν είναι. Δεν την πονάει την ομάδα. Ο Έλληνας την πονάει την ομάδα οπότε τα λέμε σε αυτόν. Ίσως το σκέφτονται έτσι».

«Μετά τον αποκλεισμό από την Βέλεζ, είχα τελειώσει από την ΑΕΚ. Ήταν το πιο άδικο…»

Ποιο είναι το χειρότερο και πιο άδικο πράγμα που άκουσες;

«Για εμένα το πιο άδικο είναι πως μετά τα ευρωπαϊκά παιχνίδια με τη Βελέζ, ενώ στο δεύτερο ματς ήμουν από τους καλύτερους παίκτες, τελείωσα από την ΑΕΚ. Από εκείνη την μέρα είχα τελειώσει από την ΑΕΚ. Δεν ήταν αγωνιστικό. Αν περνούσαμε τη Βέλεζ θα έμενα εκτός πλάνων; Δεν νομίζω».

«Πλήρωσες» την πίεση που υπήρχε από τον κόσμο ώστε να «τιμωρηθεί» κάποιος για τον αποκλεισμό;

«Κάποιος έπρεπε να πληρώσει την αποτυχία και την πλήρωσα μόνο εγώ. Είδες να βγαίνει εκτός κάποιος άλλος βασικός παίκτης; Εγώ και ο Λόπες που έφυγε τις επόμενες μέρες. Να πω πως έκανα δυο πέναλτι ή έχασα πέναλτι τότε να πω “Φίλε ευθύνομαι για τον αποκλεισμό της ομάδας. Πάρε μου το κεφάλι”. Και αυτό βαρύ θα ήταν. Δεν μπορείς να πάρεις το κεφάλι ενός παίκτη αρχηγού, που βρίσκεται επτά χρόνια στην ομάδα και έχει προσφέρει τόσα. Μπορείς να του πεις να βρει ομάδα να φύγει. Να το διαχειριστείς αλλιώς. Από εκείνη τη μέρα ο Μπακάκης τελείωσε από την ΑΕΚ. Άλλο που ενημερώθηκα τον Οκτώβριο… Όταν ήρθε ο Γιαννίκης μου είπαν από την ομάδα πως ήμουν εκτός πλάνων. Πιο πριν έκανα προπονήσεις, έμπαινα αποστολές αλλά όταν η ομάδα χρειαζόταν δεξί μπακ δεν έμπαινε ποτέ ο Μπακάκης. Μου έλεγαν πως είναι απόφαση του προπονητή. Μετά όταν έφυγε ο προπονητής μου είπαν ότι είμαι εκτός πλάνων. Άρα συγγνώμη δεν ήταν απόφαση του».

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ