Εξομολόγηση Μπατίστα: «Ο Μελισσανίδης μού είπε να βγάλω δίπλωμα για παπάκι και θα το έκανε αυτοκινήτου – Τώρα δεν με θέλει στην ΑΕΚ!»

Ντανιέλ Μπατίστα. Ένα όνομα τόσες αναμνήσεις. Τόσα γκολ!

Πίσω από τα γκολ, όμως, κρύβονται τόσος κόπος, τόσες απογοητεύσεις αλλά και τόση υπομονή. Τόση σιγουριά ότι θα πετύχει.

Η ζωή δεν του χάρισε τίποτα. Τον έμαθε από μικρό να έχει ένα τεράστιο “εγώ” και να τον οδηγεί. Πάντα ήξερε ποιος είναι. Ακόμα κι όταν τον απέρριψε ο Πανιώνιος, ο ΠΑΣ Γιάννινα.

Τι έκανες με τα πρώτα λεφτά που έβγαλες από το ποδόσφαιρο;

Βοηθούσα τα αδέρφια μου στην Ολλανδία, τη μάνα μου όσο μπορούσα. Δεν ήθελα το χαϊλίκι πολύ. Όταν πήγα στην ΑΕΚ μου έδωσε ο Γιδόπουλος αυτοκίνητο. Οδηγούσα για ένα χρόνο χωρίς δίπλωμα. Το δίπλωμα το έφτιαξα με τον Μελισσανίδη. Μου είπε «πήγαινε να βγάλεις ένα δίπλωμα για παπάκι και θα στο κάνω εγώ για αυτοκίνητο!».

«Πριν την ΑΕΚ, είχα υπογράψει στον Ολυμπιακό του Κοσκωτά»

Είσαι στον Εθνικό λοιπόν και μετά το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό έρχεται εκεί η ΑΕΚ;

Δεν ήρθε η ΑΕΚ μετά το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Μετά το 6-3 πήγα στο γραφείο του Βαρδινογιάννη αλλά δεν μου έκανε κάποια πρόταση. Μου είπε ότι ήμουν καλός παίκτης, ότι τους ενδιέφερα αλλά μόνο αν έμενα ελεύθερος. Τον Ιανουάριο του 1987 αυτό. Είμαι το πρώτο βιολί στον Εθνικό, αλλά δεν μου ερχόταν κάποια πρόταση. Είχα μιλήσει με τη Λάρισα, αλλά οι μεγάλες ομάδες άρχισαν να ενδιαφέρονται από το 1988 και μετά. Υπέγραψα όμως με τον Κοσκωτά στον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός είχε δώσει δύο τρεις παίκτες στον Εθνικό και έπρεπε να πάω στον Ολυμπιακό.

Αυτοί όμως έκαναν κάποια λάθη και δεν πήγα. Και έτσι πήγα στην ΑΕΚ μετά. Ο Κοσκωτάς μου είχε δώσει μια επιταγή και 10 εκατομμύρια δραχμές. Τα επέστρεψα όμως όλα γιατί τα ζητούσε η τράπεζα. Αυτό με βοήθησε να πάω ως ελεύθερος στην ΑΕΚ μετά. Η ΑΕΚ και ο Γιδόπουλος ενδιαφέρθηκαν πολύ για μένα. Ο Γιδόπουλος μου είχε πει «μόνο εσένα θέλω. Σε πιστεύω, είσαι ο καλύτερος παίκτης». Εγώ κολακεύτηκα από αυτό που μου είπε αλλά έλεγα μέσα μου ότι «θα πας εκεί που σε θέλουν πραγματικά». Η ΑΕΚ με ήθελε πραγματικά. Μίλησα με τον Μπάγεβιτς μετά, μου είπε πόσο με ήθελε στην ομάδα και πως να μην πάω μετά; Το θέμα είναι όμως ότι εγώ έπρεπε να πάω στον Ολυμπιακό με το συμβόλαιο που είχα υπογράψει. Τη μέρα που πήγα να υπογράψω λοιπόν τον Δεκέμβριο του 1988 περνάω από γιατρούς. Έλεγαν ότι έπρεπε να με δουν στη μέση, στα πόδια, ότι είμαι κουτσό άλογο. Είπα τότε στον Ρούσσο τον γιατρό: «Γιατρέ εγώ παίζω στο Καραϊσκάκη. Και ο Ολυμπιακός παίζει στο Καραϊσκάκη, πως γίνεται να λένε ότι έχω πρόβλημα. Κάθε Κυριακή παίζω εδώ και τους περνάω όλους. Πως γίνεται να είμαι κουτσό άλογο; Δίπλα είμαι για να έρθουν να με δουν. Τι μ@@@κίες μου λέτε;».

Ήθελαν να το κάνουν αυτό για να μην σου δώσουν το συμβόλαιο;

Δεν ξέρω. Τσαντίστηκα εγώ. Περίμεναν σε ένα γραφείο δικηγόροι, παράγοντες του Εθνικού. Δεν πήγα ποτέ. Με πήρε ο Γιδόπουλος, μου λέει «μην πας». Δεν πήγα.

Έτσι δεν πήγες στον Ολυμπιακό και κατέληξες στην ΑΕΚ;

Έτσι δεν πήγα, αλλά είχα έξι μήνες ακόμα. Μου είπε ο Γιδόπουλος ότι «σε θέλω στην ΑΕΚ, θα σε πάρω στην ΑΕΚ και θα σε πληρώσω από τώρα αν θες». Και έτσι υπέγραψα στην ΑΕΚ για το καλοκαίρι και έπαιζα στον Εθνικό για ένα εξάμηνο. Μου είπε «μην αγχώνεσαι εγώ είμαι εδώ». Και του λέω «προχωράμε». Ήρθε το καλοκαίρι, παίζει ο Εθνικός στο Καραϊσκάκη, χάνει και πέφτει κατηγορία. Τελευταίο παιχνίδι ήταν με τον ΟΦΗ. Ο Εθνικός κέρδιζε 2-1 και έχασε 3-4! Εγώ ήμουν τραυματίας. Και ένας φυσιοθεραπευτής του Εθνικού είπε σε οπαδούς ότι του είπα πως για να παίξω θα πρέπει να μου… γλύψουν τα αρ@@@ια. Και πέφτουν να με φάνε αυτοί. «Τι λέτε ρε», τους λέω, «πως να παίξω τραυματίας; Στο κάτω – κάτω κερδίζαμε 3-0». Τέλος πάντων, ο Εθνικός έπεσε κατηγορία. Άλλαξε ο νόμος όμως, και πήγανε στα μπαράζ. Μου λένε να υπογράψω καινούργιο συμβόλαιο. Τους είπα ότι τελείωσε ο Εθνικός για μένα ακόμα και να μου έδιναν 1 δισεκατομμύριο. Μου λένε διάφορα, με απειλούν και όταν φτάνει η ώρα του μπαράζ έρχεται ένας από τον Εθνικό και μου λέει: «Σε παρακαλώ, βοήθησέ μας και θα σε αφήσουμε να φύγεις». Εγώ του λέω «εντάξει». Άμα τους έλεγα «δώστε μου 5 εκατομμύρια», θα μου τα δίνανε. Παίζω, βάζω οκτώ γκολ σε έξι παιχνίδια, ο Εθνικός έμεινε στην κατηγορία και στο τέλος μου είπαν: «Δεν θα πας πουθενά, θα σε γαμ@@@με! Θα σε καταστρέψουμε!». Ο Ζουμπουλίδης ήταν πρόεδρος τότε. Τελικά έμεινα ελεύθερος και πήγα στην ΑΕΚ το 1989. Το θέμα ήταν να μην εμφανιστεί το δελτίο του Ολυμπιακού γιατί θα μπορούσα να τιμωρηθώ για ένα χρόνο. Μου λέει ο Γιδόπουλος: «Μόνο αυτό το πρόβλημα έχουμε. Αν εμφανιστεί το δελτίο του Ολυμπιακού, την κάτσαμε. Αλλά εγώ σου εγγυώμαι ότι θα σε πληρώνω για ένα χρόνο ακόμα και να μην παίζεις». Δεν εμφανίστηκε ποτέ όμως το δελτίο. Ο Γιδόπουλος τότε τα πήγαινε καλά με τον Παπανδρέου. Δεν ήταν λάθος που είχα υπογράψει σε δύο ομάδες. Εγώ ήταν να πάω στον Ολυμπιακό και είχα υπογράψει ένα συμβόλαιο που θα παρουσιαζόταν όμως μετά. Ο Κοσκωτάς όμως πήγε φυλακή και ανέλαβε τότε ο Σαλιαρέλης. Ο Σαλιαρέλης με ήθελε σαν τρελός στον Ολυμπιακό. Κι αυτός όμως πήγε φυλακή. Έστειλε λεφτά σε έναν άλλο πρόεδρο για να μου δώσει αυτός τα λεφτά και να πάω στον Ολυμπιακό. Αυτός μου έλεγε «θα στα δώσω μετά και τέτοια». Έτσι πήγα στην ΑΕΚ. Ήταν πολύ καλύτερα για μένα, γιατί ο Ολυμπιακός είχε προβλήματα τότε. Δεν υπήρχε όραμα, ήταν μια τραγική κατάσταση και δεν θα μπορούσες να αποδώσεις. Δεν υπήρχε πρόεδρος στην ουσία.

«Με τον Μπάγεβιτς ξεκινούσαμε κουρασμένοι στα ντέρμπι και έλεγαν ότι δεν κάνουμε καλή ζωή»

Πας λοιπόν στην ΑΕΚ με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Για πες μας για Μπάγεβιτς…

Εκείνη την εποχή ήταν από τους καλύτερους προπονητές στην Ελλάδα. Ήταν λογικός σαν άνθρωπος, κάναμε καλή προπόνηση. Είχε πολύ τρέξιμο και είχαμε καλή ομάδα.

Ο Μπάγεβιτς είχε γνώσεις να φτιάξει την ομάδα. Πολλές φορές του έλεγα ότι δεν ήθελα να παίζω μπροστά και μου έλεγε «όχι, εγώ κάνω κουμάντο. Ο προπονητής θα λέει που θα παίζεις, όχι αυτό που λες εσύ». Και είχε δίκιο. Με είχε βάλει και πιο πίσω, αλλά είχε δει ότι δεν είχα καλές επιστροφές. Εγώ ήθελα να πηγαίνω για γκολ και να σπριντάρω μπροστά. Ήταν καλός στη δουλειά του ο Μπάγεβιτς. Αυστηρός μεν αλλά εντάξει. Αν έκανες λάθος σου εξηγούσε. Τα πήγαινα καλά με τον Μπάγεβιτς.

Ενώ έκανε δυνατή προπόνηση, ήταν υπερβολική. Ειδικά τις Παρασκευές που παίζαμε διπλό με τους αναπληρωματικούς κουραζόμασταν πάρα πολύ. Με συνέπεια να ξεκινάμε το ματς κουρασμένοι. Πολλή προπόνηση την Παρασκευή. Σε αυτό το κομμάτι τον βοήθησε πολύ ο Μπουρουτζίκας. Ειδικά στα ντέρμπι μας πέθαινε και δεν είχαμε δυνάμεις. Αν ήσουν κουρασμένος τότε, έλεγαν ότι ξενυχτάς και δεν κάνεις καλή ζωή.

Ναι. Πως να μην δεθείς; Ήταν η ομάδα που έπαιξα τα πιο πολλά χρόνια. Και όταν έφυγα από την ΑΕΚ δεν ήθελα να φύγω. Έφυγα γιατί δεν τήρησαν αυτά που είπαμε. Τη συμφωνία που είχαμε κάνει. Ήταν ο κύριος Γενεράκης. Το 1992. Είχαμε κατακτήσει το πρωτάθλημα τότε και θα μπορούσα να είχα κατακτήσει περισσότερα. Αισθανόμασταν την αδικία στο πετσί μας διαιτητικά. Η ΑΕΚ είχε την καλύτερη ομάδα και δεν μπορούσε να πάρει το πρωτάθλημα. Τα έπαιρνε ο Παναθηναϊκός μετά το 96′ ο Ολυμπιακός. Είχαμε συμφωνήσει σε ένα ποσό και τη μέρα που πήγα να υπογράψω μου λέει: «Ντανιέλ θα σε στενοχωρήσω, κάποιος δεν θέλει να σου δώσω αυτά τα λεφτά». Και του λέω: «Κύριε Γενεράκη ποιος είναι αυτός»; Τότε η ΑΕΚ ήταν μόνο ο Μπάγεβιτς. Και αυτός μου είπε μόνος του ότι θα έβαζε 10 εκατομμύρια ως μπόνους. Του είπα «Συγγνώμη, κύριε Γενεράκη, αλλά υπάρχουν ομάδες που μπορούν να μου δώσουν αυτά τα λεφτά». Ο Μελισσανίδης ακόμα δεν ήταν στην ΑΕΚ, αλλά μετά που ανέλαβε την ομάδα, εγώ είχα υπογράψει ήδη στον Ολυμπιακό. Αν με έπαιρνε τηλέφωνο πιο νωρίς δεν θα πήγαινα.

Έχοντας αυτή τη σχέση με την ΑΕΚ, δεν ήταν δύσκολο για σένα να υπογράψεις στον Ολυμπιακό;

Είναι θέμα εγωισμού σαν άνθρωπος. Με έθιξαν αυτά που μου είπαν. Δεν άξιζα δηλαδή αυτά τα λεφτά;

Διαβάστε όλη την συνέντευξη εδώ