ΑΕΚ: Η συγκινητική ανάρτηση του Δημάτου για τον Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη (pic)

Ο Ανδρέας Δημάτος βρέθηκε στο κλειστό των Άνω Λιοσίων για να τιμήσει τον Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη.

Όσα έγραψε ο διευθυντής επικοινωνίας της ΠΑΕ ΑΕΚ:

«Εγώ δεν μπορώ να έρθω, γιατί γράφω για δύο εφημερίδες! Προτείνω ο τρίτος να είναι ο μικρός, επειδή μιλάει γαλλικά και θα μας εκπροσωπήσει καλύτερα»…
Μπορεί αυτά τα λόγια να ειπώθηκαν πριν από 33 (Χριστέ μου!) χρόνια, αλλά ηχούν ακόμα στα αυτιά μου. Δια στόματος Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη, τον οποίο εγώ μέχρι τότε γνώριζα από τη μικρή φωτό σαν γραμματόσημο στο Α-Ω του «Φωτός», ξεκινούσε σχεδόν ερήμην μου μια διαδρομή, που εκείνη τη στιγμή ούτε καν μπορούσα να φανταστώ…
Την αποστολή της πρωταθλήτριας ΑΕΚ στη Μασσαλία για το ματς με τη Μαρσέιγ τον Οκτώβριο του 1989 την ακολούθησα ως φίλαθλος, δώρο του συγχωρεμένου του πατέρα μου για την εισαγωγή μου στη Νομική Σχολή.
Μέσω του μεγάλου Φαίδωνα βρέθηκα στο γκρουπ των δημοσιογράφων ζώντας ένα πραγματικό παραμύθι, σαν ταινία, δίπλα σε ανθρώπους-μεγαθήρια του χώρου, που μέχρι τότε τους γνώριζα μέσα από τα γραπτά τους. Κυρίως τον Φαίδωνα από το σαββατιάτικο Ευαγγέλιο του Δικέφαλου για όλους εμάς, που περιμέναμε από το βράδυ της Παρασκευής να πάμε πιτσιρικάδες στο περίπτερο!
Τον είχα διευκολύνει με τα γαλλικά μου, (ήταν και… καλύτερα τότε) όταν φτάσαμε στο Novitel της Μασσαλίας και είχε αφήσει το τσαντάκι του με το πορτοφόλι και το διαβατήριό του στη ρεσεψιόν και είχε τρελαθεί νομίζοντας ότι το έχασε…
Το αναζήτησα, μου το έδωσαν, του το επέστρεψα, τρελάθηκε από τη χαρά του, εγώ παρέμενα στο δικό μου όνειρο!
Λίγες ώρες μετά στη συνέντευξη Τύπου του Ντούσαν Μπάγεβιτς πριν από το ματς μπήκε μέσα ο Νίκος Στράτος λέγοντας: «Στη βραδινή δεξίωση της Μαρσέιγ μας ενημέρωσαν ότι μπορεί να παραστούν τρεις Ελληνες δημοσιογράφοι. Προτείνω τους τρεις παλαιότερους της αποστολής, τον Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη, τον (αείμνηστο) Τάκη Χαραλαμπίδη και τον Στράτο Σεφτελή! Υπάρχει αντίρρηση;» ρώτησε…
«Εγώ, Νίκο, δεν μπορώ! Γράφω για δύο εφημερίδες, ΦΩΣ και Απογευματινή και δεν θα έχω τελειώσει. Προτείνω Σεφτελή και Χαραλαμπίδη και να πάει μαζί τους ο μικρός που ξέρει γαλλικά και θα μας εκπροσωπήσει καλύτερα» απάντησε ο μεγάλος Φαίδωνας και γύρισε προς το μέρος μου…
Δεν λιποθύμισα, γιατί είχα πείσει τον εαυτό μου ότι απλώς είναι ένα όνειρο από το οποίο θα ξυπνούσα σε λίγο! Αλλά λίγες ώρες αργότερα καθόμουν στο ίδιο τραπέζι και συζητούσα με μία τεράστια όσο και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της εποχής, τον Μπερνάρ Ταπί και ένα από τα παιδικά μου ινδάλματα, τον Μισέλ Ινταλγκό, προπονητή της πρωταθλήτριας Γαλλίας στο Euro 1984, ο οποίος μου ανέλυε τα ματς της ΑΕΚ με τη Μονακό του 1963…
Ο Φαίδωνας είχε αποφασίσει για μένα! Με τον τρόπο του είχε δείξει το δρόμο σε έναν μέχρι τότε μαθητευόμενο μπασκετικό δημοσιογράφο στην Αθλητική Ηχώ της εποχής, από τον προηγούμενο Μάρτιο.
Και δεν ήταν μόνο ότι έγραφε μέχρι τα μεσάνυχτα για ΦΩΣ και Απογευματινή. Δεν ήταν μόνο το ότι ήθελε να είναι παρών στην τελευταία προπόνηση της ΑΕΚ στη Μασσαλία, όπως μου είπε αργότερα. Ηθελε με τον δικό του τρόπο να με ευχαριστήσει για το περίφημο τσαντάκι.
Και ας περίμενε μέχρι τα μεσάνυχτα στο θεοσκότεινο λόμπι του ξενοδοχείου για να συζητήσουμε τι είχε γίνει στη δεξίωση της Μαρσέιγ. Πολύ αργότερα κατάλαβα ότι συζήτηση ήταν για μένα, εκείνος έκανε ρεπορτάζ μήπως είχε συμβεί κάτι και το είχε χάσει. Τα πάντα του είπα! Δεν παρέλειψα τίποτα!
Και σήμερα τον ευχαρίστησα για εκείνο το μαγικό διήμερο στη Μασσαλία! «Φαίδωνα, εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ» του είπα και μου έσφιξε το χέρι!
Σε ευχαριστούμε για όλα, δάσκαλε!
Συγχαρητήρια στην ΚΑΕ ΑΕΚ!