Ραμόνα Παπαϊωάννου στο inaek.gr: «Ήταν μονόδρομος. Ή ΑΕΚ ή τίποτα!»- Μία συνέντευξη που αξίζει να διαβαστεί!

Έχουμε την χαρά
να φιλοξενούμε στο inaek, τη συνέντευξη που μας παραχώρησε η διακεκριμένη
αθλήτρια στίβου Ραμόνα Παπαϊωάννου. 

Η Κύπρια “κόρη του ανέμου”
εκπροσώπησε την Κύπρο στους Ολυμπιακούς αγωνες του Ριο. Έχει επίσης κερδίσει το
πρωταθλημα κλειστού στίβου στα 60μ. Γεννημένη το 1989 στην Αθηνα, διαθέτει
βραζιλιάνικες ρίζες απο την γιαγιά της και ελληνικές απο την πλευρά της μητέρας
της. Το “αθλητικό γονίδιο” κληρονομήθηκε απο τον πατερα της Παύλο
Παπαϊωάννου, ο οποίος υπήρξε διεθνής αθλητικής στην Εθνική ΕΛΛΑΔΟΣ και μαλιστα
το 1993 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ. Ύστερα ανέλαβε προπονητική δράση στον ΑΠΟΠ. Η ίδια
μεγάλωσε στην Πάφο της Κύπρου και τα τελευταία χρόνια διαμένει στην Λευκωσία.

-Μεγάλη αγάπη για
την ΑΕΚ. Προέκυψε από τον πατέρα σου;

-Ε μα φυσικά! Πώς άλλιως;! Ήταν μονόδρομος από την ημέρα που γεννήθηκα. Η ΑΕΚ ή τίποτα. Και δεν το μετάνιωσα ούτε μια μέρα της ζωής μου.

-Ως αθλήτρια της
ΑΕΚ, πως νιώθεις όταν αγωνίζεσαι για τον δικέφαλο;

-´Οταν συμμετέχω στα πανελλήνια πρωταθλήματα με την ΑΕΚ σαφώς και η χαρά μου είναι μεγαλη όταν μπορώ να βοηθάω τον σύλλογο.

-Γιατί αγωνίζεσαι
στην Εθνική Κύπρου;

-Είμαι στην Κύπρο από τα εννέα μου χρόνια, τα πρώτα βήματα μου στον αθλητισμό ξεκίνησαν στην Κύπρο. Από κορασίδα, έφηβη και νεάνιδα τρέχω για την Κύπρο. Πήρα την κυπριακή υπηκοότητα λόγω των πολλών ετών μόνιμης διαμονής μου στην Κύπρο. Στον τομέα του αθλητισμού με βοήθησαν από μικρή στην Κύπρο.

-Η φετινή χρονιά
έχεις ανακοινώσει ότι ολοκληρώθηκε πρόωρα. Τι συνέβη;

-Δυστυχώς φέτος αν και έβγαλα μια ολοκληρωμένη και πολύ δυνατή προετοιμασία χωρίς ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα, τον Μάιο όμως σε ενα καίριο σημείο της προαγωνιστικης περιόδου εμφανίστηκε ένα πρόβλημα. Έχω φλεγμονή στον αχίλλειο τένοντα, η οποία δεν ήταν αμελητέα και δεν μου επέτρεπε να συνεχίσω και να ρισκάρω. Είχα και τον Νοέμβριο στο ίδιο σημείο φλεγμονή, αλλά με επίσκεψη στον γιατρό μου στο Μόναχο, με μια σειρά ενέσεων και αποκατάστασης το είχα ξεπεράσει. Όμως τωρα επέστρεψε και πιο δυνατά από την πρώτη φορά. Οπότε έπρεπε να πάρω γρήγορα απόφαση γιατί ο χρόνος πίεζε, ή να συνεχίσω με αποτέλεσμα να ρισκάρω και ίσως να χειροτερευαν τα πράγματα, ή να ξεκουράσω το πόδι μου και να αρχίσω από νωρίς αποθεραπεία για να είμαι έτοιμη και απολύτως καλά την επόμενη χρονιά. Γι’ αυτό λοιπόν και αποφάσισα να αφήσω αυτή τη χρονιά.

-Το προηγούμενο
καλοκαίρι μετείχες στους Ολυμπιακούς αγώνες για πρώτη φορά. Είναι αυτό το
μεγαλύτερο όνειρο σου;

-Νομίζω πως είναι το όνειρο κάθε αθλητή. Όλοι οι αθλητές θέλουν να λάβουν μέρος σε Ολυμπιακούς αγώνες. Σαφώς ήταν και δικό μου παιδικό όνειρο και μεγαλώνοντας όταν άρχισα να το πιστεύω και να δουλεύω σωστά με την καθοδήγηση του προπονητή μου Αντώνη Γιαννουλάκη έγινε ο μεγάλος μου στόχος να βρεθώ στους Ολυμπιακούς του Ρίο.

-Έχεις πλέον
πολλά χρόνια εμπειρίας στον χώρο. Ποια θεωρείς την μεγαλύτερη σου επιτυχία;

-Η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες από μόνη της αποτελεί μεγάλη επιτυχία. Θα ξεχώριζα φυσικά την είσοδο μου στον ημιτελικό των 100μ στο Παγκόσμιο του Πεκίνο το 2015. Βέβαια, υπάρχουν και άλλες στιγμές που μου έχουν χαρίσει ικανοποίηση και χαρά τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και με την κυπριακή ομάδα της σκυταλοδρομίας.

-Ποιο όνειρο σου
παραμένει ανεκπλήρωτο;

-Δεν θα το έλεγα όνειρο, αλλά στόχο. Ναι υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω να πετύχω ακόμα. Έτσι και για την νέα χρονιά ήδη έχω θέσει τους στόχους μου και θα δουλέψω πάρα πολύ σκληρά και θα τα καταφέρω.

-Πώς περνάς τον
ελεύθερο σου χρόνο;

-Δυστυχώς το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου δεν εχω ελεύθερη ώρα. Γι’ αυτό και όταν έχω λίγο ελεύθερο χρόνο προτιμώ να ξεκουράζομαι και να καπνω κάποια ήσυχη βόλτα.

-Υπάρχουν
δυσκολίες στον χώρο της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ;

-Εγώ οταν πήγα στην ΑΕΚ ήρθα χωρίς να ζητήσω τιποτα. ´Ηθελα απλώς να τρέχω για την ΑΕΚ όταν θα μπορώ και όταν μου το επιτρέπει το αγωνιστικό μου πρόγραμμα, επειδή κάποιες φορές συμπίπτει για παράδειγμα το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαζί με το Παγκύπριο. Για να πάμε πάλι πίσω στην ερώτηση που μου έκανες, φυσικά και υπάρχουν προβλήματα στην ερασιτεχνική. Παντού υπάρχουν προβλήματα πλέον. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω απόλυτα αλλά θεωρώ πως η ΑΕΚ με τα μέσα που έχει προσπαθεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί στην προκειμένη περίπτωση.

-Ένα μήνυμα προς
τον κόσμο της ΑΕΚ;

-Ο κόσμος της ΑΕΚ δεν χρειάζεται μηνύματα από κανένα. Αγαπάει και παθιάζεται με ολα τα τμήματα της για έναν και μόνο λόγο, είναι ΑΕΚ. Θέλει να βλέπει την ΑΕΚ ψηλά παντού, αυτό ειναι χρέος όσων αγωνίζονται για την ΑΕΚ, να την πηγαίνουν ψηλά.

-Τι θα
συμβούλευες τα νέα παιδιά που θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό στον στίβο;

-Θα τους έλεγα να είναι σίγουροι πως αυτός είναι ο δρόμος που θέλουν να διαλέξουν και πως πρέπει να είναι ερωτευμένοι με αυτό που κάνουν. Είναι δύσκολο, έχει πολλές αποτυχίες, πολλές στιγμές μοναξιάς και δεν μπορούν σε μια κακή τους μερα να βασιστούν στον συμπαίκτη όπως γίνετε στο ποδόσφαιρο παραδείγματος χάρη. Δική τους ευθύνη η αποτυχία, δική τους και η επιτυχία. Ακόμα και απο την οικονομική πλευρά δεν ειναι εύκολος ο πρωταθλητισμός, ειναι πολλά τα έξοδα που έχεις αν θέλεις να πετύχεις σπουδαία αποτελέσματα. Σε αυτό το κομμάτι είμαι πολύ τυχερή εγώ που βρίσκομαι στην Κυπρο και εχω μεγάλη στήριξη από την ομοσπονδία μου ΚΟΕΑΣ αλλά και από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού. Όπως επίσης έχω τα τελευταία χρόνια στο πλευρό μου την ΟΠΑΠ ΚΥΠΡΟΥ.

-Τι ηταν αυτο που
σε παρακίνησε να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο αθλημα;

-Γενικά από μικρή αγαπούσα ότι είχε να κάνει με τον αθλητισμό. Έτρεχα στο σχολείο, έπαιζα μπάσκετ, έπαιζα χάντμπολ ήμουν μέσα σε όλα. Μου άρεσε πάρα πολύ ο αθλητισμός. Στο σχολείο σε κάποια τεστ στην γυμναστική ξεχώρισα στον στίβο, μου είπαν να πάω να κανω προπόνηση σε ένα πρόγραμμα για παιδάκια και από εκεί ξεκίνησαν ολα.

-Πως γινεται η
τακτική προπονηση και πως η προετοιμασία για αγωνες;

-Σε γενικά πλαίσια θα σου μιλήσω παντα. Υπάρχει η περίοδος όταν ξεκινάμε τον Σεπτεμβρίο που δουλεύουμε την φυσική κατάσταση, δύναμη και κάποιες άλλες αξίες. Μετά σιγά σιγά βάζουμε μεγάλο όγκο προπόνησης και δύναμης, αργότερα δουλεύουμε εξειδικευμένα για τα αγωνίσματα μας. ´Οταν έρθει η προαγωνιστική και αγωνιστική περίοδος αδειάζουμε σιγά σιγά προπόνηση και στοχοποιούμε πανω σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε, με βάση πάντα τους αγώνες που έχουμε στόχο και εκεί που θέλουμε να πετύχουμε την κορύφωση.

-Τι πιστεύετε οτι
προσφέρει ο αθλητισμός στον ανθρωπο;

-Θεωρώ αδιανόητο στην εποχή μας να μην ασχολούμαστε γενικά με τον αθλητισμό, ιδίως τα παιδιά και οι νέοι. Γενικά δεν είναι στην νοοτροπία μας, πέρα από το να πάρουμε μια μπάλα να παίξουμε. Προτιμούμε να πάμε βόλτα για καφέ όταν έχει καλή μέρα, αντί να πάμε να τρέξουμε σε ένα πάρκο ή να πάμε να κάνουμε ποδήλατο. Πιστευω πως κυρίως τα παιδιά πρέπει να τα βάλουμε στον δρόμο του αθλητισμού, Οχι μονο για την υγεία τους αλλά πρέπει να φύγουν απο αυτή την καθιστική ζωή και πίσω απο την οθόνη του κινητού και του τάμπλετ. Προσφέρει υγεία, ψυχαγωγία και ευτυχία. Ενδυναμώνει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση.

-Έχετε στερηθεί
πραγματα λογω του αθλητισμού;

-Ναι εχω στερηθεί πράγματα αλλα δεν το μετάνιωσα ποτέ, το κάνω γιατί έχω ένα στόχο. Οταν αγαπάς πολύ κατι που κάνεις δεν σε πειράζει να βάλεις στην άκρη κάποια πράγματα για να επικεντρωθείς στα θέλω σου.

-Πιστεύετε ότι τα νεα παιδια επιλέγουν να
ασχοληθούν με τα πιο δημοφιλή και προβεβλημένα αθλήματα; 

-Είναι πολυ λογικό να στρέφονται στα προβεβλημένα αθλήματα. Αν και ο στίβος έχει χαρίσει τεράστιες επιτυχίες και μεγάλες στιγμές δόξας στην Ελλάδα. Τα παιδιά προτιμούν λίγο παραπάνω τα αθλήματα που βλέπουν συνέχεια στην τηλεόραση και που βλέπουν εκατομμυριούχους αθλητές. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει σπουδαίους αθλητές και αθλήτριες που επιστρέφουν πάντα με μετάλλια από τις μεγάλες διοργανώσεις. ´Ετσι τώρα που έχει μπει ξανά στο παιχνίδι των μεταλλίων και των σπουδαίων επιτυχιών τα παιδιά έρχονται πάλι στον στίβο με όνειρο να μοιάσουν στα είδωλα τους. Υπάρχει κάποια προβολή ξανά στο στίβο συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια αλλά και πάλι θέλουμε κι άλλο. Να έρθει ο κόσμος με τα παιδιά του στα γήπεδα και να μας βλέπει να αγωνιζόμαστε και να αγαπήσει το ίδιο και το δικό μας άθλημα που έχει την δική του μαγεία!

-Ποιά ηταν η αίσθηση και
η εμπειρια σας απο την συμμετοχή σας στους Ολυμπιακούς Αγώνες;

-Δεν εχω νιώσει ποτέ ξανα ετσι. Εχω κρατήσει τη κάθε στιγμη ζωντανή στο μυαλό μου. Απο την πρώτη ημέρα που μπήκα στο Ολυμπιακό χωριό, από την πρώτη προπόνηση, την τελετή έναρξης μέχρι και την μεγάλη στιγμή που μπήκα να αγωνιστώ. Είναι κατι που δεν θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω.