Mάκης Αγγελόπουλος: The Man of the Hour

Γράφει ο Βασίλης Χρίστογλου

Αισθάνομαι σαν να έχω γράψει αυτό το άρθρο πολλές φορές. Δεν είναι ότι με εκπλήσσουν όλα αυτά που γίνονται αλλά είναι αδύνατον να μη πάει το μυαλό μου εκεί που ήμασταν και εκεί που είμαστε τώρα. Όλα ξεκίνησαν το 2014. H ομάδα μας είχε κυριαρχήσει στα παρκέ της Α2 και επέστρεφε στην θέση της. Τα πράγματα όμως μόνο καλά δεν ήταν και ότι χτίστηκε στα πέτρινα χρόνια κινδύνευε να γκρεμιστεί ολοσχερώς. Ως μάνα εξ’ουρανού εμφανίστηκε τότε η βοήθεια του Μάκη Αγγελόπουλου, επιφανή Αεκτσή και στενού φίλου και συνεργάτη του Δημήτρη Μελλισανίδη να αγοράσει το 76% των μετοχών της ΚΑΕ και να βάλει τη σφραγίδα για την επίσημη άνοδο της. Κάθε αρχή και δύσκολη.

Τα πρώτα δύο χρόνια πέρα από κάποιες συμμετοχές στα playoffs και στο Eurocup δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο στίγμα στην ιστορία της ομάδας. Απολύτως λογικό καθώς η ομάδα άλλαζε συνέχεια προπονητές, άλλαζε συνέχεια παίκτες και αδυνατούσε να βρει μία ταυτότητα. Αυτό ασφαλώς και ήταν μία φυσική εξέλιξη όταν έχεις έναν άνθρωπο πολύ “νέο” στον χώρο αυτό. Μέχρι τότε ο νύν ιδιοκτήτης της ομάδας μας είχε μηδαμινή σχέση με τα διοικητικά του μπάσκετ και ελάχιστη ενασχόληση με τον επαγγελματικό αθλητισμό όντας αντιπρόεδρος της ΠΑΕ για κάποιο διάστημα. Πολλά άλλαξαν όταν ο Μάκης Αγγελόπουλος αποφάσισε να μεταφέρει την ομάδα στην νέα ευρωπαϊκή διοργάνωση του Champions League.

Η σαιζόν 2017-2018 είναι κατά πολλούς η επίσημη χρονιά της Αναγέννησης. Έχοντας φτιάξει ένα καλό κορμό την προηγούμενη χρονιά, ο πρόεδρος αποφάσισε να κρατήσει πολλούς από τους παίκτες που προυπήρχαν και να τους πλαισιώσει με παίκτες εγνωσμένης αξίας (Πάντερ, Χάρις, Χάντερ). Όλα ξεκίνησαν με την κατάκτηση του κυπέλλου. Η ομάδα απέκλεισε τον ΠΑΟ και έπειτα νίκησε τον Ολυμπιακό στον τελικό. Σε συνδυασμό με την ανοδική πορεία της ομάδας ευρωπαικα και την πιθανότητα η ομάδα να αγωνιστεί στο F4, ο πρόεδρος δεν μπορούσε να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη και με συνοπτικές διαδικασίες έφερε τη διοργάνωση στην Αθήνα. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Η ομάδα έπαιξε φοβερό μπάσκετ και έκλεισε ονειρικά μία υπέροχη χρονιά.

Στα επόμενα δύο χρόνια η ομάδα θα κατακτήσει το Διηπειρωτικό κύπελλο και παρά την απογοήτευση σε Ευρώπη και Ελλάδα ο πρόεδρος δεν θα το βάλει κάτω. Πολλοί παίκτες έφυγαν, κάποιοι εξ’αυτών πήγαν να δημιουργήσουν προβλήματα, όμως δεν άφησε αυτό να τον ρίξει. Έριξε βόμβα και έφερε τον Νίκο Ζήση, τον κατ’εμέ καλύτερο Έλληνα μπασκεμπολίστα στην ιστορία του συλλόγου. Πριν την διακοπή λόγω covid-19, η ομάδα πήρε ακόμα ένα τίτλο παίρνοντας ουσιαστικά μία μίνι εκδίκηση απέναντι στον Προμηθέα Πατρών μία ομάδα που έχει βαλθεί να ανοίξει κόντρα με την ομάδα μας. Το μόνο που του λείπει είναι το πρωτάθλημα. Είναι κάτι που πραγματικά τον καίει. Βλέπετε το τελευταίο πρωτάθλημα της ΑΕΚ ήταν η απίστευτη ανατροπή του 2002. Από τότε δεν έχει καταφέρει να ξαναπάρει τον ανώτατο τίτλο.

Σίγουρα το αγωνιστικό κομμάτι είναι σημαντικό για την υστεροφημία ενός παράγοντα. Όμως έξω από το γήπεδο υπάρχει ένα μεγαλύτερο μεγαλείο. Όπως γνωρίζετε η ομάδα μας ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό κύπελλο. Ούτε ο ΠΑΟ, ούτε ο ΟΣΦΠ, ούτε ο Άρης. Η ΑΕΚ ήταν αυτή που έχει την περηφάνια να λέει πως τον πρώτο διεθνή τίτλο στην ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού τον έφερε αυτή. Ο Μάκης θέλοντας να πει την ιστορία αυτού του κατορθώματος το πήρε πάνω του για να μεταφέρει την ιστορία στη μεγάλη οθόνη ώστε οι τωρινές και οι επόμενες γενιές να πάρουν μία δόση από τα πραγματικά γεγονότα του τότε θριάμβου. Οι παλαίμαχοι τον αγάπησαν για αυτό και αν ήταν ήδη αγαπητός από τον κόσμο, στα μάτια πολλών θεοποιήθηκε. Η ιστορία είναι κάτι που αγαπά πολύ ο λαός της ΑΕΚ και σέβεται απεριόριστα αυτόν που την τιμά.

Ένα από τα πράγματα που πολλές φορές στεναχωρούσαν τον Μάκη Αγγελόπουλο ήταν προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο. Πέρα από τα ελληνικά ντέρμπι και κάποια παιχνίδια στην Ευρώπη ο αριθμός των εισιτηρίων ήταν απογοητευτικός. Πολλοί αναφέρθηκαν στο γεγονός πως ο λαός της ΑΕΚ δεν είναι και ο πιο μπασκετικός. Άλλοι πως το ΟΑΚΑ δεν είναι ένα γήπεδο για είναι κάνει μία δυνατή έδρα. Με σκοπό η ΑΕΚ να βρει το δικό της σπίτι και να δημιουργήσει ένα γήπεδο όπου θα καλύψει τις ανάγκες της ομάδας αλλά και θα τραβήξει τον κόσμο, ο Μάκης Αγγελόπουλος ξεκίνησε τις διαδικασίες από την περσινή χρονιά η ΑΕΚ να μεταφερθεί στο γήπεδο στα Άνω Λιόσια. Ένα γήπεδο χωρητικότητας 10.000 ατόμων ανανεωμένο και στα πρότυπα μίας μπασκετικής έδρας. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις και κάποια κολλήματα, η ομάδα μπήκε επιτέλους στο γήπεδο της. Στη σημερινή ομιλία του, ευχαρίστησε την πολιτεία για την πολύτιμη βοήθεια ώστε να υλοποιηθεί αυτό το έργο, υποσχέθηκε το γήπεδο να μπορέσει στα διοργανώσει ένα μεγάλο διεθνές τουρνουά. Τέλος υποσχέθηκε στον κόσμο της ΑΕΚ, παρά τις δυσκολίες που περνά ο ελληνικός αθλητισμός, να κάνει τα πάντα ώστε η ομάδα να συνεχίζει να είναι πρωταγωνίστρια.

Με το γήπεδο ο Μάκης Αγγελόπουλος μπαίνει στη κατηγορία σπουδαίων παραγόντων. Μπαίνει δίπλα στον Μπάρλο, μπαίνει δίπλα στον Μελλισανίδη, μπαίνει δίπλα σε όλους αυτούς που έκανα την ομάδα ΑΕΚ να είναι αυτό που είναι σήμερα. Ο τίτλος του άρθρου δεν ήταν τυχαίος. Ο Μάκης Αγγελόπουλος είναι ο άνθρωπος της στιγμής. Είναι ο άνθρωπος που έφερε πίσω το στέμμα της βασίλισσας, την έκανε ξανά μεγάλη ομάδα, κέρδισε το σεβασμό του ελληνικού φίλαθλου κόσμου ως ο μοναδικός υγιής παράγοντας στο χώρο του μπάσκετ και τον άνθρωπο που ευελπιστεί μία μέρα να οδηγήσει την ΑΕΚ στη κορυφή της Ελλάδος. Θα το καταφέρει δεν έχω καμία αμφιβολία. Διότι έδωσε επιτέλους στην ΑΕΚ το δικό της γήπεδο, το δικό της σπίτι. Το 2021 θα έχουμε τις δύο ομάδες μας σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο στο δικό τους γήπεδο. Και αν για την ΠΑΕ το περιμέναμε από το 2013, της ΚΑΕ είναι το πιο γλυκό δώρο. 

Πρόεδρε για όλα όσα έχεις κάνει και για όλα όσα θα κάνεις, σε ευχαριστούμε!