Η δουλειά του Γιαννίκη φαίνεται, αλλά ακόμη είναι νωρίς για να έχει και εντυπωσιακά αποτελέσματα

0
skyline

Το παιχνίδι με την Λαμία για την ΑΕΚ είχε γίνει πολύ δύσκολο, με τα δεδομένα που υπήρχαν πριν από την έναρξη του. Αυτά ήταν ότι η Ένωση προερχόταν από μια ήττα-σοκ από τον ΟΦΗ, είχε επτά σημαντικές απουσίες και φυσικά είχε προηγηθεί ένα διάστημα δίχως παιχνίδια και πάντα το πρώτο ματς μετά τα Χριστούγεννα είναι πολύ πιθανό να μην παρουσιαστεί μια ομάδα απόλυτα έτοιμη.

Θα έγραφα ότι αρκούσε λοιπόν και η νίκη και μόνο αυτή, αλλά εκτιμώ ότι στη παρούσα φάση η ΑΕΚ θα πρέπει να δείχνει και πράγματα και όχι μόνο να νικάει. Οι τρεις βαθμοί και μόνο αυτοί αρκούσαν στον πρώτο μήνα του Αργύρη Γιαννίκη στον κιτρινόμαυρο πάγκο. Πλέον υπάρχει και η απαίτηση να βλέπουμε και μια μικρή έστω βελτίωση από την Ένωση ή έστω κάποια σημάδια ότι προσπαθεί ο προπονητής να περάσει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία.

Και η αλήθεια είναι ότι πράγματι βλέπουμε ορισμένα στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού της ΑΕΚ, που ταιριάζουν με την γενικότερη φιλοσοφία του Αργύρη Γιαννίκη. Ποιο είναι το πρόβλημα όμως εδώ; Ότι ο Γιαννίκης δεν έχει κάνει αυτός την προετοιμασία με την ομάδα, ούτε έχει επιλέξει ο ίδιος τους ποδοσφαιριστές και τα χαρακτηριστικά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μέσα στο ματς οι κιτρινόμαυροι να έχουν εξαιρετικά διαστήματα και κάποια πολύ κενά διάστηματα.

Για παράδειγμα το πρώτο 20λεπτό κόντρα στον ΟΦΗ ήταν ίσως το καλύτερο της ΑΕΚ τη φετινή σεζόν. Σκόραρε, πίεζε ψηλά, έκλεβε συνεχώς την μπάλα και δημιουργούσε συνεχώς ευκαιρίες. Ωστόσο επειδή ούτε η φυσική κατάσταση των παικτών είναι αυτή που επιθυμεί ο Γιαννίκης, ούτε η αμυντική λειτουργία στις αντεπιθέσεις του αντιπάλου είναι δουλεμένη σωστά και ούτε οι ποδοσφαιριστές έχουν ξεκάθαρο στο μυαλό τους τι πρέπει να κάνουν αν περάσει η μεταβίβαση του αντιπάλου από την άμυνα του λίγο πιο πάνω από το κέντρο, μετά από ένα σημείο η ΑΕΚ κόντρα στον ΟΦΗ βρισκόταν σε ταραχή.

Και κόντρα στην Λαμία είδαμε κάποια πολύ καλά διαστήματα. Από το 25′ μέχρι και το 35′ η ΑΕΚ πίεσε ψηλά, κέρδισε αρκετές φορές την μπάλα μετά το κέντρο και έτσι σκόραρε και είχε δυο ακόμη πολύ καλές ευκαιρίες. Ωστόσο δεν μπορεί ακόμη να παίζει έτσι για περισσότερα λεπτά. Έτσι η Λαμία, αμέσως μετά το καλό δεκάλεπτο της ΑΕΚ, είχε ένα πεντάλεπτο έντονης πίεσης μέχρι και την λήξη του ημιχρόνου.

Το θετικότερο από όσα είδαμε πάντως στο χθεσινό παιχνίδι ήταν η εικόνα της ΑΕΚ στα τελευταία λεπτά. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι στην φετινή ΑΕΚ δεν μπορείς να δώσεις χώρους. Διότι αν δώσεις έχει και τους παίκτες, αλλά και τον τρόπο να διαλύσει κάθε ομάδα με τις αντεπιθέσεις της.

Αξίζει και τα εύσημα για το χθεσινό ματς και ο Γιαννίκης για τις αλλαγές του. Ο Άμπραμπατ σαν φορ έκανε την ΑΕΚ πολύ πιο επικίνδυνη, ενώ το ότι άλλαξε όλη την μεσαία γραμμή βοήθησε αρκετά στην πίεση στο κέντρο και στο να μένει μακριά από την περιοχή της η Λαμία από το 77′ και έπειτα.

Από εκεί και πέρα το χθεσινό ήταν ένα από τα λίγα ματς φέτος που δεν υστέρησε κανείς. Ξεχώρισαν πάντως κάποιοι λίγο παραπάνω. Ο Λιβάι Γκαρσία ήταν ο κορυφαίος και είναι σημαντικό το ότι σκόραρε για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι. Έχω γράψει ότι φέτος οι εμφανίσεις του δεν είναι εξίσου καλές με τις περσινές. Πρέπει να δώσει περισσότερα πράγματα στο δεύτερο μισό της σεζόν. Αμέσως μετά τον Γκαρσία πιστεύω ότι ξεχώρισαν οι Άμπραμπατ και Τζαβέλλας. Χάρηκα πολύ για τον Μαροκινό που σκόραρε και στο τέλος, αφού κόντρα στον ΟΦΗ είχε χάσει και το πέναλτι και φοβόμουν μήπως τον επηρεάσει κάπως ψυχολογικά αυτό. Έδειξε πάντως ότι δεν μασάει. Με τόση ποιότητα και εμπειρία βέβαια τι να τον επηρεάσει αυτόν. Ο Τζαβέλλας ήταν ηγέτης στην άμυνα. Τα έκανε όλα σωστά. Από το ματς με τον Αστέρα και έπειτα είναι γενικά αρκετά καλός ο Έλληνας αμυντικός. Τέλος αξίζουν συγχαρητήρια και στον Σβάρνα, που ανταποκρίθηκε εξαιρετικά στο δεξί άκρο της άμυνας. Και όσο μπορούσε ανέβαινε και προβλήματα γενικά δεν είχε.

Γ.Ζ.