Ανάλυση: Η ΑΕΚ αμυνόταν με επτά παίκτες και έκανε επίθεση με τρεις!

Γράφει ο Φρίξος Νικολουλόπουλος

0
skyline

Στην χθεσινή αναμέτρηση απέναντι στον ΠΑΟΚ, ο Μάσιμο Καρέρα επέλεξε να παρατάξει την ομάδα με σχηματισμό 3-4-3, κάτι το οποίο σε καμία περίπτωση δεν του βγήκε, αφού η ΑΕΚ σε κανένα διάστημα της αναμέτρησης δεν μπορούσε να κυριαρχήσει του αντιπάλου της, αλλά ούτε και να φανεί ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Ας εμβαθύνουμε…

Το 3-4-3, που επέλεξε ο Ιταλός τεχνικός, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τον Αντόνιο Κόντε στην Γιουβέντους(ο οποίος το χρησιμοποιεί), εκτιμώ ότι μπορεί να το δουλέψει στην ομάδα του σε άριστο βαθμό. Οι παίκτες του όμως αυτό που παρουσίασαν χθες δεν έπιασε ούτε καν τη βάση.

Θεωρώ πως η απουσία του Μάνταλου, δημιούργησε τεράστιες δυσκολίες στην ανάπτυξη της ομάδας, αφού ακόμα και σε προσπάθειες κόντρα αντεπίθεσης, η μπάλα δεν μπορούσε να φτάσει με σωστό τρόπο στην αντίπαλη περιοχή. Άλλωστε, σε ολόκληρο 90λεπτο οι “κιτρινόμαυροι” είχαν δύο τελικές, όπου στη μία σκόραραν χάρις την εξαιρετική συνεργασία δύο παικτών ανάμεσα σε 6-7 αντιπάλους. Γενικά, η Ένωση “έδωσε” την μπάλα στον αντίπαλο και έκλεισε χώρους, με σκοπό να χτυπήσει στο τρανζίσιον. Ίσως και να έπρεπε να το κάνει αυτό, αφού ο ΠΑΟΚ (όπως έδειξε με την Μπενφίκα) αν τον παίξεις ανάποδα, είναι πολύ επικίνδυνος στην κόντρα. Ωστόσο, η ΑΕΚ αγωνιζόταν για 90 λεπτά με επτά παίκτες στην άμυνα και ΤΡΕΙΣ στην επίθεση. Σε ένα πλάνο που σε άμυνα και επίθεση πρέπει να λειτουργούν τουλάχιστον επτά παίκτες.

Στο πρώτο μέρος είδαμε πως -μάλλον- υπήρχε εντολή στο νεαρό Μιτάι να μην ανεβαίνει την πλευρά. Προσπάθησε να το κάνει ο Παουλίνιο από δεξιά, αλλά δεν κατόρθωσε η ομάδα να επιτεθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να τον αξιοποιήσει. Μόνο μία φορά τον βρήκε στο δεύτερο μέρος ο Λιβάγια, σε μία φάση που ο σχηματισμός λειτούργησε σωστά.

Κατά τ’ άλλα ήταν ξεκάθαρο πως, ο ρόλος του Μάνταλου σε αυτόν τον σχηματισμό θα ήταν πολύ σημαντικός. Τα δύο χαφ που αγωνίστηκαν χθες, δεν μπορούσαν να τρέξουν με τη μπάλα, αλλά ούτε και να τρέξουν γενικά στον χώρο. Πάλεψαν μεν με τους αντιπάλους μέσους, έδωσαν μάχες, αλλά δεν κράτησαν μπάλα. Ακόμα και ο Τσιγκρίνσκι που θεωρητικά θα έπρεπε να προωθεί ορισμένες φορές την μπάλα, όντας στο κέντρο της πίσω τριάδας, δεν θυμάμαι να πήρε την μπάλα κάτω εκτός περιοχής έστω και μία φορά.

Δυστυχώς η εικόνα της ομάδας χθες δεν ήταν αυτή που περιμέναμε. Δεν προσπάθησε να κυριαρχήσει, αλλά έφτασε κοντά στη νίκη. Είναι κρίμα και λυπηρό, γιατί αν ερχόταν το τρίποντο, θα έδινε άλλη ψυχολογία για τη συνέχεια παρά την συνολική εικόνα. Δεν θα άλλαζε κάτι στο μάτι μεν, όμως η νίκη σε ντέρμπι αφήνει άλλη αίγλη.

Μολονότι, τη φετινή χρονιά έχουμε τέτοιο βάθος στο ρόστερ που ακόμα και με τόσες απουσίες όσες χθες, όσοι έπαιξαν -πλην του Μιτάι- θα μπορούν εύκολα να ξαναβρεθούν σε αρχικό σχήμα, βλέπουμε πως ο Καρέρα δεν έχει ακόμα καταλήξει σε έναν σχηματισμό που μπορεί η ομάδα να εφαρμόσει σε άριστο βαθμό. Και πιστεύω πως σε αυτό ευθύνεται κυρίως, το γεγονός ότι η ομάδα δεν έχει ένα αξιόλογο δεξί μπακ και σε δεύτερη φάση, στις πολλές απουσίες που υπάρχουν στη μεσαία γραμμή, τον τελευταίο καιρό. Ακόμα και έτσι όμως, η ομάδα εμπνέει μεγάλη αισιοδοξία και πιστεύω πως άμεσα θα βρει τον δρόμο της.

Ο Καρέρα ξέρει την δουλειά του και ξέρει πως θα παρουσιάσει αυτό που θέλουμε να βλέπουμε, είτε με τριάδα πίσω είτε με τετράδα. Άλλωστε έχει κερδίσει με το σπαθί του την εμπιστοσύνη και της διοικήσεως και του κόσμου, κατορθώνοντας το περσινό σύνολο να το κάνει ομάδα και να παρουσιάσει κάτι εξαιρετικό στα πλέι οφς. Ενώ εξαιρετικά πετυχημένη θεωρείται και η πορεία της ομάδας μέχρι στιγμής στις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις.

Κάντε ένα “Like” στην νέα μας σελίδα μας στο Facebook(INAEK)

Κάντε ένα “Like” στην κλασσική μας σελίδα μας στο Facebook(inAEK.gr)

Ακολουθήστε μας στο Instagram   

Βρείτε μας στο Twitter

Εγγραφείτε στο κανάλι μας στο Youtube