Τα λάθη οδηγούν σε αδιέξοδο

0

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης

Από υπηρεσιακός σε μόνιμος προπονητής της ΑΕΚ εξελίχθηκε ο Νίκος Κωστένογλου, ύστερα από την εντυπωσιακή μεταμόρφωση της Ένωσης στα δύο τελευταία παιχνίδια και τις νίκες σε Τραπεζούντα και Τρίπολη, μόλις μια εβδομάδα μετά την απογοητευτική εμφάνιση της πρεμιέρας και την ήττα από την Ξάνθη.

Ήταν η μονιμοποίηση του Έλληνα τεχνικού η σωστή επιλογή άραγε; Η απάντηση μάλλον είναι ναι, διότι δύσκολα ο δικέφαλος θα έβρισκε τον κατάλληλο για τον πάγκο τη συγκεκριμένη περίοδο, καθώς βρισκόμαστε στην εκκίνηση της ποδοσφαιρικής σεζόν, ενώ το μπάτζετ που θα διέθετε η ομάδα θα ήταν περιορισμένο. Εκτός αυτών βέβαια η επιλογή προπονητή δεν είναι και ο καλύτερος τομέας της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια, αφού με ελάχιστες εξαιρέσεις οι περισσότερο μάλλον δεν κρίνονται επιτυχημένοι.

Το σωστό ερώτημα όμως είναι πως άραγε η πρωταθλήτρια του 2018, που λίγους μήνες μετά την κατάκτηση της κορυφής της Ελλάδας μπήκε και στους ομίλους του Champions League βρίσκεται σε αυτή τη θέση;

Αποδείχθηκε λοιπόν ότι η απομάκρυνση του Χιμένεθ ήταν λανθασμένη. Εξίσου λανθασμένη ήταν και η απομάκρυνση του Ουζουνίδη όπως έγραφα και τότε άλλωστε. Ο Ισπανός αρχικά ήταν ο προπονητής, που οδήγησε την ΑΕΚ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, ύστερα από 24 χρόνια και το να τον απομακρύνεις, για να επενδύσεις στο πλάνο του Καρντόσο, δεν μοιάζει λογικό. Όπως παράλογο μου φαίνεται και το πως αποφασίστηκε να στηριχθεί ο Πορτογάλος και όχι ο Ουζουνίδης, ο οποίος μόλις είχε δώσει τα διαπιστευτήρια του πέρυσι, περίπου τέτοια εποχή, με την πρόκριση στους ομίλους του Champions League. Και ο Χιμένεθ και ο Ουζουνίδης, αν είχαν στηριχθεί όπως θα έπρεπε, θα είχαν σαφώς φέρει και αποτελέσματα.

Τα λάθη λοιπόν οδηγούν σε αδιέξοδα και η απόφαση να παραμείνει ο Κωστένογλου ήταν μονόδρομος. Δεν θα μπορούσε να πάρει και άλλο ρίσκο η ΑΕΚ, να δώσει άλλο χρόνο. Η ομάδα θέλει αποτελέσματα. Και η επιλογή του Κωστένογλου εμπεριέχει το μικρότερο ρίσκο.

Ο Κωστένογλου έχει ξανά δουλέψει στην ΑΕΚ και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία και τις δύο χρονιές, που κάθισε στον πάγκο. Τη πρώτη οδήγησε την ομάδα σε επιβλητικές νίκες επί Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ και αν δεν υπήρχε η γνωστή »υπόθεση Βάλνερ» και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Και τη δεύτερη, με αρκετά οικονομικά προβλήματα, κατάφερε να είναι στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου και για να χάσει την έξοδο στο Champions League για μια λάθος διαιτητική απόφαση.

Οι στόχοι της σεζόν όμως ακόμη μοιάζουν απλησίαστοι. Διότι μπορεί οι νίκες σε Τραπεζούντα και Τρίπολη να έχουν αντιστρέψει εντελώς το κλίμα, ωστόσο χρειάζεται αρκετή δουλειά, στήριξη και τύχη, για να μπορούμε με βεβαιότητα να γράψουμε ή να πούμε ότι θα διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα φέτος η ΑΕΚ.

ΥΓ1: Αμέσως μετά το φιλικό της ΑΕΚ με τη Λαμία τον Ιούλιο είχα γράψει ένα άρθρο για τον Χρήστο Αλμπάνη. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο Έλληνας εξτρέμ διαθέτει την ποιότητα και το ταλέντο και πρέπει να του δοθούν περισσότερες ευκαιρίες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here