Ο πιο αδικημένος προπονητής των τελευταίων ετών

0

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης

Ήταν αναμενόμενο ότι ο Μαρίνος Ουζουνίδης θα αποχωρούσε από τον πάγκο της ΑΕΚ, καθώς εδώ και αρκετό καιρό η γκρίνια και η πίεση προς το πρόσωπο του είχαν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, που ο Έλληνας τεχνικός ενδεχομένως και να μην μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση.

Από τότε που επέστρεψε η Ένωση στην Superleague οι επιλογές προπονητών δεν είναι και το καλύτερο της κομμάτι. Με εξαίρεση τον Χιμένεθ, όλοι οι υπόλοιποι απομακρύνθηκαν ως αποτυχημένοι. Πρώτος ο Δέλλας, δεύτερος ο Πογιέτ, που ξεκίνησε καλά αλλά μας τα χάλασε στη πορεία, τρίτος ο Κετσπάγια, που είχε έρθει με τρομερές προσδοκίες, οι οποίες φυσικά και δεν δικαιώθηκαν, τέταρτος ο Μοράις, ένας ωραίος τύπος αλλά ακατάλληλος για τον πάγκο και τώρα ο Ουζουνίδης.

Σίγουρα σε ορισμένες περιπτώσεις η επιλογή και μόνο της ΑΕΚ ήταν άστοχη, όμως στη περίπτωση του Ουζουνίδη δεν ισχυεί αυτό. Η επιλογή ήταν σωστή, αλλά ήταν εντελώς ανύπαρκτη η στήριξη της σωστής επιλογής. Και το φινάλε του έργου φαινόταν από την 31η μέρα του Αυγούστου, όταν και παρά την είσοδο της πρωταθλήτριας στους ομίλους του Champions League, η ομάδα δεν ενισχύθηκε όπως θα έπρεπε για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.

Δεν ενισχύθηκε φυσικά όπως θα ήθελε και ο ίδιος ο Ουζουνίδης. Διότι καλώς η κακώς το στύλ ποδοσφαίρου, που επιχειρεί να παρουσιάσει ο συγκεκριμένος, προυποθέτει και αρκετά πιο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές από ότι διαθέτει αυτή την στιγμή το κιτρινόμαυρο ρόστερ, ειδικά μεσοεπιθετικά. Δεν είναι προπονητής της άμυνας (Βλ. Φερνάντο Σάντος) ο Μαρίνος.

Αφήνοντας όμως στην άκρη αυτό το χιλιοσυζητημένο ζήτημα των μη μετραγραφών του Αυγούστου ας αναλογιστούμε όλοι τι έγινε στο πρώτο μισό της σεζόν: Η τύχη γύρισε τη πλάτη στην ομάδα (16 δοκάρια, παιχνίδι με Μπενφίκα, τραυματισμοί βλ. ντέρμπι με Ολυμπιακό), ήρθε η ξαφνική καμπάνα των τριών βαθμών, η οποία σαφώς και επηρέασε την ψυχολογία όλων εντός ομάδας, η διοίκηση αποδυνάμωσε το ρόστερ στα μέσα της σεζόν ξαφνικά (Σιμόες, Μπακασέτας, Λαμπρόπουλος), ο κόσμος γύρισε τη πλάτη και το κερασάκι στη τούρτα ήταν τα επεισόδια του αγώνα με τον Άγιαξ, για τα οποία ακόμη δεν έχουμε μάθει ποια θα είναι η τιμωρία, όμως το σίγουρο είναι ότι έκαναν ακόμη πιο στενή την οικονομική πολιτική για τις μεταγραφές του Γενάρη.

Ήταν αυτές συνθήκες για να πετύχει ένας προπονητής, ο οποίος μάλιστα είχε και το βάρος της περσινής επιτυχίας σε όλους τους τομείς. Η απάντηση ξεκάθαρη: Όχι.

Ήταν τόσο άδικος ο τρόπος που κρίθηκε ο Μαρίνος. Ουδείς γνωρίζει τι θα συνέβαινε αν δούλευε υπό φυσιολογικές συνθήκες. Όλοι ξέρουμε πάντως ότι υπό αυτές τις συνθήκες δεν πρόκειται να πετύχει προπονητής στην ΑΕΚ. Και αν κάποιες από αυτές δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε (Βλ. Σκάνδαλο αφαίρεσης βαθμών), σίγουρα μπορούμε κάποιες άλλες.

ΥΓ: Όλα τα παραπάνω φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με την επιστροφή του Μανόλο Χιμένεθ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here